Tegenstelling

 Oud-Nieuw
Vakmanschap in Anloo

foto ferrara
met toestemming
klik voor vergroten op de foto

Chris Faber 24

Bouwperikelen

Aan het eind van een warme werkdag tussen de wijnranken is het in de koele keuken van de quinta heerlijk om met een glas vers geperste sinaasappel uit te blazen. Loodgieter Manolo voegt zich bij het gezelschap, hij wil dat Chris de aansluiting voor de wasmachine in de badkamer controleert en hij wil overleggen over de aansluitingen van het keukenblok. Carlos biedt aan dat meteen te doen zodat Manolo de volgende morgen aan de slag kan. Het blijkt dat het doortrekken van de waterleiding en afvoer en het sparen van de vloer ingewikkelder is dan de aannemer heeft voorgespiegeld. Manolo heeft van zijn baas drie opties gekregen om te bespreken.
Allereerst de tijdrovende en dure oplossing door een smalle strook van de vloer in de badkamer en de slaapkamer uit te boren. Het is raadzaam de plek waar de kraan komt te zitten in het keukenblok zo dicht mogelijk tegen de muur van de slaapkamer te plaatsen. Chris ziet het voor zich, dat wordt ter plekke een keukenblok op maat maken. Op zich is dat het probleem niet, maar Manolo kan niet garanderen dat de plavuizen onbeschadigd terug kunnen worden geplaatst. Als alternatief en minder tijdrovend, dus goedkoper is het de leidingen in een geul buitenlangs te leggen. Tenslotte is de meest simpele en snelste oplossing om de leidingen onder langs de muur in de slaapkamer te laten lopen, voor het zicht afgedekt met een koof die dan later dezelfde kleur als de muur kan krijgen. Chris is geneigd voor de laatste oplossing te kiezen. Het werken op de quinta bevalt hem zo goed dat hoe sneller zijn onderkomen klaar is hoe liever hem dat is. Maar hij wil alleen met de aannemer zelf zaken doen. Chris hoopt dat Leo tijd voor hem wil vrijmaken om met de aannemer in overleg te gaan. Nadat Carlos voor vertaling heeft gezorgd laat Manolo weten dat hij zijn baas op de hoogte brengt. Carlos legt Jacintha het probleem uit. Omdat Chris ook advies wil vragen aan Jan van Dam loopt hij terug om een paar overzichtsfoto’s te maken. Augusta houdt hem gezelschap. Het was hem liever geweest dat Jacintha was meegelopen, hij had graag haar mening en eventuele wensen gehoord, het is tenslotte haar huis, maar hij durft het niet te vragen. Voor vandaag heeft hij voldoende beslag op Carlos gelegd, zonder hem redt hij een complete conversatie met haar nog niet.

’s Avonds maakt Leo een afspraak met de aannemer voor de volgende dag. Chris zet zich eindelijk aan een lange mail voor Jan en Vera van Dam waarin hij uit de doeken doet hoe zijn leven er inmiddels voor staat en dat zijn plannen in een vergevorderd stadium zijn. Hij besluit met de vraag wat te doen met de plavuizen als hij voor de moeilijkste weg kiest. Eigenlijk weet hij zelf het antwoord al, maar hij vraagt meteen advies over het onderhoud van de vloer waarvan ze op de foto’s kunnen zien hoe verwaarloosd die er op dit moment uitziet. Binnen het uur is er reactie uit Nederland. Zoals te verwachten was reageert het echtpaar enthousiast. Ze hadden niet gedacht dat Chris zo snel zijn droom zou waarmaken. Wat betreft de plavuizen is het antwoord overduidelijk. ‘Laat de bouwvakkers er vooral met hun vingers afblijven, de kans op onherstelbare schade is groot. Voor je het weet adviseert de man een nieuwe vloer en dat lijkt ons een onnodige kostenpost, tenzij je van plan bent de rest van je leven achter die quinta te gaan wonen, maar daar geloven Vera en ik niet in. Als het je daar goed bevalt ga je vast op zoek naar andere woonruimte. De toerist die dat huisje ooit gaat huren zal het een zorg zijn hoe de waterleiding loopt. Als er maar warm en koud water uit de kraan komt. Zolang je niet bikt aan degelijke plavuizen is onderhoud niet moeilijk. Voordat jouw vloer weer toonbaar is gaan er heel wat emmers water en een zacht schoonmaakmiddel overheen. Vraag die weduwe wat zij gebruikt of huur een betrouwbaar schoonmaakbedrijf in. We wensen je alle succes van de wereld, hou ons op de hoogte en laat weten wanneer wij dat huisje kunnen huren.’

Met een tevreden gevoel stapt Chris in bed. Hij kiest voor de snelle oplossing. Jacintha zal daar vast geen bezwaar tegen maken al was het maar omdat dan het dak boven de ruimte waar de druivenpers staat, ook sneller aan de beurt is.
Het onderhoud met de aannemer verloopt snel en efficiënt. Manolo meldt zich de volgende dag om de klus te klaren. Chris assisteert hem om te voorkomen dat hij weer een dag aan overleg kwijt is. Uiteindelijk zit alles naar wens en kan hij een keukenblokje gaan uitzoeken. Hij vraagt Jacintha mee te gaan, maar ze weigert beslist. Maaike legt hem uit dat Jacintha zich niet met hem alleen in het openbaar wil vertonen. ‘Als je mij ook meevraagt zal het voor haar makkelijker zijn om je te helpen bij je aankoop. Weet je nog? Behoedzaam te werk gaan.’
‘Ik vind het ver gaan, een chaperonne mee bij de aanschaf van een keukenblokje, maar als ik haar daarmee een plezier doe, moet het maar.’
‘Blijkbaar heb je er belang bij het Jacintha naar de zin te maken terwijl het jouw woonruimte wordt.’
‘Ik denk het gevoel van ongemak te verkleinen door haar erbij te betrekken, maar het lijkt wel averechts te werken. Stel dat ik op den duur naar grotere woonruimte wil uitzien en zij de ruimte aan toeristen gaat verhuren, dan moet het ook naar haar zin zijn ingericht.’
‘Oké, mocht je plannen hebben haar vaker mee te vragen laat het me weten, dan kan ik er rekening mee houden. Er komt een dag dat je gordijnstof wilt uitzoeken, ik noem maar wat, dat gaat je zonder mij niet lukken. Voorlopig zal je mij dus ook op sleeptouw moeten nemen. Ik zie ons nog wel een dag naar de markt in Barcelos gaan. Ik zeg het je alvast, tegen dat je aan de inrichting van de slaapkamer toe bent, breng je haar maar niet in verlegenheid door haar mening te vragen.
Dat zoek je maar mooi alleen uit.’

De komende dagen komt Chris niet toe aan het uitzoeken van inventaris. Er meldt zich een jonge enthousiaste timmerman die moet zorgen voor een kastenwand met schuifdeuren in het halletje en de slaapkamer. Tot Chris zijn genoegen spreekt het jongmens, dat zich heeft voorgesteld als Tonio, redelijk goed Engels. Eindelijk kan hij weer eens zonder tolk zijn ideeën uit de doeken doen. Ze worden het snel eens over de oplossing die Chris heeft bedacht. Samen rijden ze in Tonio’s vrachtwagentje naar Vila Real om de nodige materialen op te halen. Onderweg brengt Chris de keuken ter sprake. Hij houdt absoluut niet van een open keuken en wil dus graag een praktische afscheidingswand voor het eetgedeelte in de kamer met aan de kant van de keuken kastjes en lades en aan de andere kant een mogelijkheid om boeken en wat snuisterijen te plaatsen. Aanvankelijk was hij van plan geweest de kast zelf te maken, maar dat gaat hem te veel tijd kosten, misschien kan Chris toestemming vragen aan de baas van Tonio of hij daarbij kan helpen.Tonio heeft gehoord dan de man naast hem vroeger bij een bouwbedrijf heeft gewerkt, hij wil zijn vaardigheden graag aan de oud-timmerman uit Nederland laten zien en knikt instemmend. ‘Ik zou u graag helpen en loop even mee naar het kantoortje, dan kunt u dat meteen regelen.’
De aannemer geeft gehoor aan de wensen van Chris, hij heeft er alle belang bij die rijke Hollander tevreden te houden. Je weet maar nooit wat er in het verschiet ligt. 

Tegenstelling

Heet-Koud
met warm weer dobberen 
in je bootje en dan even bellen
voor een verkoelend ijsje.
Het kan in Alkmaar

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

Chris Faber 23

Weddenschap

Eenmaal terug op Portugese bodem komen de werkzaamheden voor Chris goed op stoom. Leo heeft in Vila Real een aannemer gevonden die op korte termijn met de verbouwing van zijn huisje kan beginnen. Alle afspraken zijn vastgelegd en ondertekend. De huisvesting van Chris wordt als eerste gerealiseerd. Jacintha is duidelijk: tijdens de oogst wil ze geen hinder ondervinden van de bouw aan de schuren.
Op haar aanraden heeft Chris dunne katoenen overalls gekocht. In het ene borstzakje zitten een pen en notitieboekje achter de rits verstopt en in het andere een Portugees taalgidsje. Vanaf zijn onderkomen bij Leo en Maaike rijdt hij dagelijks naar Tua om hand-en-spandiensten te verrichten op het wijngoed. Tevens onderhoudt hij samen met Carlos contact met de Portugese bouwvakkers. Aangezien ze wel gewend zijn aan een obstakel als een plavuizen vloer weten ze zijn zorg daarover snel weg te nemen. Ook tijdens het werk tussen de wijnstokken neem Carlos hem onder zijn hoede. Hij onderwijst over de bijzondere samenstelling van de grond in de Dourovallei. Door de aanwezigheid van rotspuin en leisteen is er weinig aarde, wat voor de wijnstok betekent dat hij hard moet werken om te groeien. Dat proces levert betere druiven op. Chris noteert veel in zijn boekje. Tijdens de lunchpauzes oefent hij, tot vermaak van Jacintha, de Portugese uitspraken. De moeilijke woorden waar hij zijn tong over breekt neemt zij apart met hem door. ’s Avonds doet Maaike er nog een schepje bovenop. 

Hoewel het nog geen oogsttijd is laat Jacintha aan Chris zien hoe je een wijntros afknipt. Hun hoofden, bedekt met strohoed tegen de felle zon, buigen zich over een wijnstok. Aandachtig volgt Chris haar aanwijzingen en de handelingen van haar slanke vingers. Leunend op zijn schoffel bekijkt Carlos op een afstandje het idyllische tafereel. De weerstand die hij voelde is, door de ijver die Chris aan de dag legt, langzamerhand verdwenen. Hij stoot zijn collega even aan. Hij knikt naar de twee figuren die tussen de groene bladeren doorschemeren.
‘Vasco, ik denk dat die twee het samen leuk gaan krijgen.’
‘Ach man, schei toch uit, weet je niets beters te verzinnen. Jacintha zal Jaime nooit ontrouw worden.’
‘Nee, niet op heel korte termijn, maar mijn gevoel zegt me dat we na de oogst van volgend jaar een bruiloft op de quinta vieren. Zullen we wedden?’
‘Ik geloof er niks van. Chris is zo onervaren als de pastoor. Die weet niet hoe hij een vrouw voor zich moet winnen. Of wil jij hem dat bijbrengen met je Berlijnse ervaring?’
‘Nee, jij komt ver, jij bent de regio niet eens uit geweest. Jij hebt nooit aan de vrijheid geroken.’
‘Waarom zou ik, ik heb het hier naar mijn zin. Ik heb een prima vrouw en twee fantastische kinderen. Ik heb daar geen Berlijnse ervaring voor nodig, als puntje bij paaltje komt is de liefde overal gelijk. Maar goed, je wilt wedden, wat zet je in?’
‘Ik betaal de stomerij als jij je zondagse pak volgend jaar voor de bruiloft moet laten stomen.’
‘Nou dan word ik aan de weddenschap niet beter en jij niet slechter, want die bruiloft komt er niet. Een ding Carlos, zwijg er over. Voedt de roddel in het dorp niet. Voor je het weet staat de padre, ondanks zijn meegaandheid, hier toch op het erf om zich ermee te bemoeien. Je maakt haar er kopschuw mee en dat komt op den duur het wijngoed niet ten goede. Dat zou zonde zijn nu de boel nieuw leven wordt ingeblazen. Ik zou maar weer eens aan de slag gaan in plaats van die twee te begluren.’
Carlos zet zijn schoffel weer in de juiste stand.
Verderop in de wijngaard hebben Jacintha en Chris geen weet van een afgesloten weddenschap.

Tegenstelling

 Lief-Stout
Voor de Sint Nicolaaskerk
in Denekamp

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

Chris Faber

Lieve Lezers

In verband met een onverwachte verdrietige omstandigheid in onze vriendenkring ben ik halverwege aflevering 23 blijven steken. Ik sla een week over.

Tegenstelling

 Glanzend-Mat
Haarlem

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

Chris Faber 22

Veenwijk vaarwel

Frits zit de ruzie met zijn vrouw over zijn vermeende jaloezie niet lekker. Het steekt hem inderdaad dat zijn zwager zijn gewonnen geld in Portugal in een bedrijf steekt, hij had zich een project dichterbij huis kunnen kiezen. Maar Frits realiseert zich dat hij zich daarmee niet heeft te bemoeien. Om het naar Brechtje toe goed te maken, neemt hij het complete verzekeringsdossier van Chris door. Om te voorkomen dat hij in Portugal het komende jaar tegen ongemakken zal aanlopen adviseert Frits om aanpassingen te doen. Uitvoerig bekijkt hij de mogelijkheden over het invoeren van een auto en hij komt tot de conclusie, dat als Chris de nodige papieren door zijn garagebedrijf laat regelen, het aantrekkelijker is om in de Berlingo terug te reizen.
Als Frits eind van de middag thuiskomt, neemt hij Brechtje meteen alle wapens uit handen door te vertellen waar hij zich mee heeft beziggehouden en dat hij vanavond een afspraak met Chris zal maken om een en ander te regelen. ‘Ik blijf bij mijn mening dat ik het een wonderlijke onderneming vind, maar dat wil niet zeggen dat ik hem niet goed zal adviseren. Kunnen jij en ik hiermee de discussie afsluiten?’ Het ligt niet in Brechtjes aard lang te mokken. Ze zoent haar man op zijn kruin. 
'Als jij je niet negatief laat leiden door je mening, vind ik het prima.’
Na Frits zijn telefoontje streept Chris dat onderwerp af op zijn werklijst.

Ondertussen gaan de werkzaamheden op de quinta in Portugal gewoon door.
Terwijl de temperatuur begint op te lopen werken Jacintha en haar mannen elke dag in de wijngaard. Ranken worden opgebonden en onkruid wordt verwijderd. Tijdens de lunch in de schaduw van het witgepleisterde huisje, waar gereedschap wordt opgeslagen en waar je kunt schuilen tegen regen en al te felle zon, begint Jacintha over Chris te praten. ‘Denken jullie dat een man als Chris kan werken in deze hitte.
Ze zijn in Nederland dit soort temperaturen en werken in de felle zon niet gewend.
Laat staan dat ze weten wat een siësta is en dat je daarom ’s avonds langer doorwerkt. Ik maak me er zorgen over. Hoe zal Chris het ervaren als straks de aannemer aan de slag gaat en andere werktijden hanteert dan Chris gewend is.’
‘Ik zie het probleem niet’, zegt Carlos. ‘Als je in een ander land wilt wonen, zal je je moeten aanpassen aan de gewoontes van dat land. Ik heb dat destijds in Berlijn ook ondervonden, ik kon daar niet een paar uur pauzeren zoals ik dat van huis uit gewend was. Nou is het daar minder warm, dus de noodzaak was er ook niet.
Wat werktijden betreft komt hij er snel genoeg achter dat je hier maar beter in de schaduw kunt gaan liggen als de zon op zijn hoogst staat.’
‘Ik denk dat ik vanavond Maaike vraag of ze Chris wil waarschuwen voor omstandigheden als deze en dat hij daar in zijn garderobe rekening mee moet houden. Dan vraag ik meteen hoe ver Leo is met het zoeken naar een aannemer. ‘Hoop je stiekem dat hij zich zal bedenken?’ vraagt Vasco.
Na een lichte aarzeling zegt Jacintha. ‘Nee, dat niet, ik heb me inmiddels verzoend met een paar extra handen. Zodra het kan wijden we hem in op het wijngoed.
Ik vermoed dat de herbouw van de vervallen schuur veel langer gaat duren en mocht dat het geval zijn, dan geeft ik opdracht daarmee te wachten tot na de oogsttijd.
Dan kan Chris meteen leren hoe dat in zijn werk gaat.’ Ze hoopt dat hij niet vergeet aan zijn Portugees te werken. Dat hij haar taal niet spreekt voelt ze als een belemmering. Eigenlijk zou ze hem liefst in een mail zelf willen adviseren, nu is ze afhankelijk van Maaike. Vasco is verbaasd over de ommezwaai die zijn bazin heeft gemaakt, maar is zo wijs er niets over te zeggen. Hij weet niets van de doorwaakte nachten en de gesprekken die ze daarna had met Padre Bardorino die haar uiteindelijk liet inzien, dat met een zakelijke overeenkomst en meer hulp, de toekomst gewaarborgd is van het bedrijf dat haar zo lief is. Nu ze die stap heeft genomen wil ze Chris alle kans van slagen geven.

Op zijn beurt maakt Chris haast met het afwerken van zijn programma. De bankzaken zijn voor de komende tijd op orde. Als hij zich definitief in Portugal gaat vestigen moet dat in verband met belastingen opnieuw worden bekeken. Rekeningen van de bouwwerkzaamheden gaan via de bank afgehandeld worden. Voor privéuitgaven zal hij een rekening in Portugal openen. Zijn testament is herzien, de papieren van de auto en de verzekeringen zijn geregeld. Met Irene en haar ouders heeft hij afspraken gemaakt over huur en vaste lasten. Voorlopig blijft alles op zijn naam staan. Chris zal Irene maandelijks gedetailleerd laten weten wat zij hem verschuldigd is. Janneke heeft er nog eens op aangedrongen haar kind vooral niet te ontzien. Irene begint op de meubels van haar oom, tot ze voldoende heeft gespaard om eigen spullen aan te schaffen. Ze neemt de logeerkamer in gebruik en neemt haar eigen bed met toebehoren mee.

Nu Chris de beschikking over zijn auto houdt is de verleiding groot om alvast wat dozen te vullen, maar gebrek aan opslagruimte weerhoudt hem ervan. Hij kan beter een weekje terugkomen als zijn huis in Portugal klaar is. Dan kan hij overzien wat er nodig is. Hij besluit alleen zijn zomerkleding mee te nemen. Maaike was er in haar mail duidelijk over. ‘Jacintha vraagt me je te waarschuwen voor de temperaturen hier. Neem luchtige kleding mee.’ Het doet hem goed dat Jacintha zo attent is daaraan te denken. Jammer dat ze nog niet met elkaar kunnen communiceren. Het wordt tijd terug te gaan en de lessen bij Maaike weer op te pakken. Wat nog rest is contact zoeken met Lydia Postma. Over Jan en Vera van Dam twijfelt hij. Chris weet bijna zeker dat hem dat een uitnodiging oplevert en dat daarmee voor hem kostbare tijd verloren gaat. Het kost hem minstens een dag die hij liever gebruikt om door Frankrijk te rijden. Omdat hij alleen rijdt zal de rit naar Portugal toch gauw een dag of drie in beslag nemen en Chris is niet van plan om er langer over te doen dan nodig is.
Hij opent zijn laptop om wat routes te bekijken. Zijn keus valt op snel doorrijden wat betekent dat hij een slordige duit kwijt is aan tolgeld, toch kiest hij ervoor, ook omdat die wegen voorzien zijn van goede stopplaatsen en hotels voor één overnachting. Terwijl hij bezig is de TomTom in te stellen gaat zijn telefoon.
‘Met Faber.’
‘Dag Chris, je spreekt met Lydia Postma.’
‘Dat is toevallig, ik had jou vanavond willen bellen. Ik had je beloofd contact te zoeken als ik in Nederland zou zijn. Heb je nieuws?’
‘Joost is vandaag opgenomen in een revalidatiecentrum in Zwolle. Om weer goed te kunnen lopen zal hij zal daar zeker zes weken behandeld worden. Het herstel van de schedelbasisfractuur vraagt ook veel tijd, zijn geheugen moet flink getraind worden. Kortom mijn broer is nog wel een tijdje onder pannen.’
‘Jammer, ik hoop dat het op den duur goed zal komen.’
‘De kans bestaat dat Joost in de toekomst concentratieproblemen blijft houden, maar daarover is niets met zekerheid te zeggen. Ik ben blij dat hij in Zwolle is, mijn ouders en ik kunnen hem daar makkelijk bezoeken.’
Chris ziet in een flits zijn vertrek naar Portugal lichte vertraging oplopen.
‘Zal ik binnenkort bij hem langs gaan?’
‘Ik dacht wel dat je dat zou voorstellen, maar het heeft geen zin. Joost kan zich van het ongeluk en de dagen daarvoor niets herinneren. Ik ben bang dat hij ervan in de war raakt. Hij weet niet wie je bent. Misschien is een ontmoeting in de toekomst wel mogelijk, maar voor nu lijkt mij het geen goed idee.’
‘En je ouders?’
‘Die hebben geen enkele behoefte aan contact met jou. Mijn ouders zijn streng godsdienstig en zien in het ongeluk van Joost de hand van God.  Ze zijn dankbaar dat je me hebt geholpen, zij vinden dat je genoeg hebt gedaan. Onze wegen zouden hier kunnen scheiden. Vind je het goed dat ik je nog eens bel als er nieuwe ontwikkelingen zijn?'  
‘Natuurlijk is dat goed, maar ik zal dan wel in Portugal zijn. Ik ga daar namelijk wonen en werken op een wijngaard, ik ben tijdelijk in Nederland om wat zaken te regelen.’
De mededeling zorgt voor een lang gesprek met Lydia. Als ze van het winnende lot hoort zegt ze. ‘Het is maar goed dat mijn vader niet weet dat je me hebt geholpen met geld dat in zijn ogen van de Duivel komt, hij zou zonder meer eisen dat ik het terugbetaal.’
‘Ik zou het weigeren.’

Nu het contact met Lydia onverwacht vlot is verlopen staat Chris niets meer in de weg af te reizen naar Portugal. De mail voor Jan en Vera maakt hij daar wel.
Hij geeft Irene de kans een afscheidsavond te organiseren. In de grote woonkeuken van Gert en Janneke zorgt ze voor een uitgebreide pastamaaltijd. In overleg met haar haalt Chris bij de slijter een passende wijn en voor bij de afsluitende kaasplank koopt hij een fles mooie port. De huissleutels die hij voor haar heeft laten maken zijn verpakt in een goudkleurig doosje. Tijdens het dessert maakt Chris van de overhandiging een plechtig moment. Hij speecht over een klein meisje dat groot wordt en de stap naar volwassenheid maakt. Ze proosten symbolisch met een glaasje port. Frits schuift zijn glaasje al snel bij. ‘Chris schenk nog eens in, dat is lekker spul.’ Gevoelige Brechtje schiet vol, maar ziet het tevreden aan.

De volgende morgen trekt Chris de huisdeur achter zich dicht. Hij begint opgewekt aan de lange reis. In de hoofdstraat van Veenwijk zet Hans Klunder de ochtendkranten buiten. Chris drukt op de claxon. De dorpsgenoot die hem het geluk bezorgde zwaait hem uit.

Op en Rond de Deur

Erfafscheiding
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: http://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2021/06/erfafscheiding.html

Taalcuriosa

Toepasselijke namen

klik voor vergroten op de foto's

Tegenstelling

Jong-Oud
Limburgs Museum Venlo

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto