Meeuwen (slot)

Beste Lezers en meelevers,

Treeske zat vanmiddag weer op haar hangplak te dutten.
Terwijl ik mijn fiets in de garage zette was de schat overeind gekomen en gaf mij vervolgens een demonstratie vliegkunst. Onder mijn ogen ging ze op de vleugels en steeg, met een luid krijsende ouder in haar slipstream, naar ongekende hoogte en uit zicht.
De aanhouder wint. Dappere Treeske heeft bewezen dat ze kan vliegen. 
Dat het haar en haar familie goed mag gaan.
Wat zal ik nu eens gaan doen?

Treeske

Een zorgenkindje dit meeuwtje. Haar zus Tooske is in de directe nabijheid niet meer te vinden. De vliegkunst inmiddels machtig heeft zij haar leefgebied uitgebreid. Treeske lijkt, vanwege de lichte handicap aan haar linker pootje, een achterstand te hebben opgelopen. Dagelijks scharrelt ze door de wijk om aan de kost te komen.

Bij tijd en wijle wordt ze van bovenaf begeleid door Twan en/of Tosca, maar de ouderlijke zorg neemt met de dag af. Eten wordt er in elk geval niet meer aangevoerd en ze hebben de luidruchtige, aanvallende verdediging ook gestaakt.

De tijd is rijp dat Treeske voor zichzelf gaat zorgen, maar deze vogel krijgt de vliegbewegingen maar niet onder het meeuwenknietje. Vanmorgen zit ze wat te suffen op een bedje van bladeren. Af en toe staat ze op voor een rondje over het pleintje waarbij ze driftig tussen de tegels loopt te pikken. 
Als ze moe is zakt ze terug op haar rustplekje waar ze een poetsbeurt aan de veren begint. Hopelijk worden ze er stevig van zodat ook Treeske op de vleugels kan. Op de schoorsteen van de overbuurvrouw verschijnt Twan, luidkeels schettert hij zijn dochter van alles naar het kopje. Zij piept wat terug.

Ik stel me voor dat hij haar maant nu eindelijk eens haast te maken met de noodzakelijke vliegpogingen. En zij antwoordt dat het niet wil lukken.

Even later zie ik haar op haar slechte poot staan terwijl ze haar vleugels uitslaat. Het lijkt alsof ze evenwichtsoefeningen doet. Vanaf zijn superieure positie krijst Twan aanmoedigende kreten. Treeske spreidt dapper haar vleugels, klapwiekt als een wilde, maar komt geen centimeter van de grond. Het pleintje strekt zich als een flinke startbaan voor haar uit, maar ik vermoed dat ze met haar blessure niet voldoende kan afzetten. Blijkbaar kost de poging veel energie want ze nestelt zich andermaal op haar bedje voor een dutje. Twan houdt het voor gezien en gaat er vandoor.

Aangezien ik tijd genoeg heb besluit ik op mijn observatiepost te blijven, waar mijn geduld na enige tijd wordt beloond. Treeske waagt een nieuwe poging en waarachtig het lukt haar zo’n vijf meter laag te vliegen. Bij gebrek aan Twan slaak ik een enthousiaste kreet.  De vlucht eindigt met een landing op het midden van de straat. Bekaf zoekt de puber haar hangplek weer op en stopt haar kopje tussen de veren die niet willen meewerken.

Wat zou ze denken? ‘Pa gilt maar een eind weg. Voor vandaag einde oefening, morgen weer een dag.’

foto's ferrara

Treeske en Tooske

Vorige maand, om precies te zijn 10 juni, beloofde ik dat ik jullie op de hoogte zou houden over eventueel nieuws van de twee meeuwtjes die plotseling verdwenen waren. En kijk eens wie er gistermiddag een paar deuren verderop in het portiek zaten. De pubers Treeske en Tooske.

Blijkbaar hebben Twan en Tosca een maand geleden kans gezien hun dochters naar veiliger oorden te dirigeren om ze daar goed te verzorgen.

Vliegen kunnen ze nog niet goed, maar die twee scharrelen naar hartenlust rond.

Hoewel Treeske een beetje mank loopt, hindert haar dat totaal niet.

Je merkt aan de volwassen meeuwen waar hun kroost zich bevindt en ik kan jullie verzekeren dat de zusjes meeuw een behoorlijk stuk van de straat en de naaste omgeving hebben veroverd. Twan en Tosca volgen namelijk vanaf diverse schoorstenen in de buurt de omtrekkende bewegingen van hun kroost waarbij ze zich knap luidruchtig en naar de onwetende voorbijganger soms agressief gedragen.

Het kan gebeuren dat je een voortuin passeert waar de meisjes zich hebben verschanst. Dan vinden Twan en Tosca dat je te dichtbij hun oogappeltjes komt en voor je er erg in hebt zetten ze een duikvlucht in. Ik vermoed dat de buur met het besmeurde portiek niet echt blij is met het stel, die houdt voorlopig het straatje niet schoon.

foto ferrara

Voor wie de avonturen van Treeske en Tooske niet kent, maar wel weten hoe het zit met de meisjes. Lees dan hier, hier en hier

Kom van dat dak af

Het eerste wat ik doe vanmorgen is kijken of Treeske en Tooske nog op de garageboxen zitten. Jawel hoor het grut scharrelt uitgebreid rond. 
Van Treeske’s blessure is niets meer te merken. Ik krijg sterk de indruk dat de meisjes het op dat grote dak prima naar de zin hebben. Ze kunnen heel wat meer meters maken dan op de vierkante meter op de schoorsteen. 
Blijkbaar ligt er ook voldoende eten want ik zie ze driftig pikken. Af en toe stoppen ze bij een plasje om water te nippen. Die twee redden zich best.

Helaas denken de ouders daar heel anders over. Wat een dom stel is dat. 
Ze sporen hun kroost voortdurend aan om richting dakrand te gaan en het lijkt wel of ze hun dochters aanzetten tot springen. Uiteindelijk strijken Twan en Tosca samen neer op de schoorsteen en vanaf die hoogte krijsen ze bevelen naar hun kroost dat op het uiterste puntje van het dak is gaan zitten. Ik zie dat Tosca wappert met haar vleugels. ‘Kijk, zo moet je dat doen.’ 
De arme kuikens kijken met open snaveltjes omhoog en weten niet wat te doen. Hun vleugeltjes zijn nog maar zielige vlerkjes, daar kom je niet ver mee en zeker niet hoog. Ook Twan bemoeit zich schetterend met de vlieglessen. Ik weet niet waarmee hij heeft gedreigd, maar Tooske waagt het erop. 
Ze spreidt haar vlerkjes en verdwijnt met grote snelheid achter de schuttingdeur van de overbuurvrouw. Ik weet dat ze op die plek tussen de hortensia’s valt, tenminste als ze niet op de stenen kabouter te pletter slaat. Treeske denkt wat mijn zuster kan, kan ik ook en zeilt af, maar belandt aan de verkeerde kant van de deur. Ze ligt dus weer, onbeschut, op het pleintje.

Twan en Tosca barsten nu helemaal los in oorverdovend lawaai en weten niet wie ze het eerst te hulp moeten komen. Sukkels zijn het, had die meiden toch lekker laten zitten, had ze gevoerd tot ze groot genoeg waren, maar nee ze moesten zonodig weer terug op het nest. Gelukkig ben ik niet de enige die heeft gezien wat er gebeurde.

Door een voorbijganger wordt Treeske opgepakt en op het dak van de garage gezet. Ik zie dat de blessure een opdonder heeft gehad, want ze loopt weer mank. Wat de man niet weet is dat Tooske in de border achter de deur ligt en ik besluit hem niet wijzer te maken. De buurvrouw is op lange ronde met haar hond, dus hij kan er nu toch niet bij. Zo ontkomt Tooske, op korte termijn, aan gevaarlijke vlieginstructies.

Aangezien Meneer F. en ik verplichtingen elders hebben kan ik de komende uren niet zien hoe het Treeske in haar uppie vergaat.

Als we eind van de middag thuiskomen is het opvallend rustig in de straat. Geen krijsende meeuwen meer te bekennen. De schoorsteen is leeg evenals het dak van de garages.

Navraag bij de buurvrouw leert me dat zij Tooske voor de keukendeur vindt als ze terugkomt van de wandeling met haar hond. Zonder pardon zet ze het meeuwenkuiken buiten de deur op het pleintje.

In de loop van de middag merkt ze dat het stil is geworden en dat de meeuwen, inclusief de kleintjes zijn verdwenen. Ze heeft geen idee wat er is gebeurd. Buurvrouw belooft dat als zij er nog iets over hoort mij op de hoogte zal brengen.

Zelf hoop ik dat Treeske nog een keer is gesprongen en naast haar zusje is beland, waarop iemand heeft gedacht dat het wel klaar was met die kleintjes en ze naar de vogelopvang heeft gebracht. Hopelijk zitten ze met Truuske in hetzelfde kooitje.

Het scharrige nest ligt er nog. Best kans dat Twan en Tosca hun plek weer innemen om aan een tweede leg te beginnen. Ze zijn er dom genoeg voor.

De drie T's

Vaste lezeres Iris Papilio, fan van de drie J’s, doet het voorstel de meeuwtjes Treeske, Tooske en Truuske te noemen. Zij hoopt op een vervolgverhaal. Nou lieve lezers dat is er en hoe?

Er staat hier al uren een stormachtige wind en het drama dat ik had gevreesd, voltrekt zich. Treeske waait van de schoorsteen pardoes op de stoep. Tosca gilt moord en brand, maar dat helpt niet echt, behalve dat Twan er ook van in de stress schiet. Een alerte buurvrouw  brengt Treeske met enige moeite in veiligheid door haar op de rand van de aanpalende garage te zetten. Ook daar vangt het meeuwtje nogal wat wind, hoewel Treeske al redelijk stevig op de pootjes staat, waait ze af en toe om en rolt als een klein pluizeballetje over het dak. Maar ze is een taai vogeltje want telkens staat ze weer op en scharrelt naar de dakrand om tot de conclusie te komen dat de diepte onder haar niet tot springen noopt. 
Twan en Tosca hebben nu de poten meer dan vol, Truuske en Tooske op de schoorsteen en Treeske op de garage moeten wel van eten worden voorzien. 

Op internet speur ik wat de dierenambulance doet met uit het nest gevallen meeuwen. Niets dus, zolang de ouders in de buurt zijn. Als ik weer naar buiten kijk zie ik nog net hoe een mevrouw, die haar hondje uitlaat, Truuske van de stoep raapt en haar meeneemt naar huis.  Tot geluk van het kapsel van de redster ontgaat deze redding Twan en Tosca volledig omdat ze op zoek zijn naar voedsel. Die twee zijn namelijk niet mals als het om de verdediging van hun kroost gaat.

Het duurt niet lang voor ook Tooske op straat belandt. Tosca is er als de kippen bij om de laatste van haar drietal naar de stoep te dirigeren, waar Twan op dat moment de aanval op een argeloze voorbijganger inzet. 
Voor mij is dat het sein toch maar de dierenambulance te bellen, want je moet er niet aan denken dat hij zijn nagels in een kinderhoofdje zet.

Het antwoord is duidelijk. ‘We begrijpen uw zorg, maar als de ouders nog in de buurt zijn mogen wij niets doen. Die blijven heus naar hun kuikens omkijken.’ De vrijwilliger bedankt me voor mijn zorgen. Eerlijk gezegd gaan die nu meer uit naar de kinderen in de straat dan naar de meeuwenkuikens.

Ondertussen scharrelt Tooske onder het wakend oog van Tosca in de bladeren voor de garages. Twan doet pogingen Treeske naar de rand van het garagedak te manoeuvreren en waarachtig ze duikelt naar beneden. 
Het gezin is herenigd en huist, onbeschermd, op het pleintje. 
Tot de buurvrouw verschijnt die Treeske vanmorgen al redde, zij vindt het maar zielig en met gevaar voor haar krullen pakt ze de zusjes op en verdwijnt in de achtertuin van mijn overbuurvrouw.

In die tuin breekt de hel meteen los want Twan en Tosca pikken dit niet en zetten de aanval in. Mijn overbuurvrouw kennende, gaat het op haar beurt vast niet pikken dat haar tuin tijdelijk als opvang wordt gebruikt. 
Inmiddels geeft ook een jonge, boomlange buurman acte de présence en ik zie vanuit mijn uitkijkpost dat hij Treeske en Tooske in één beweging op het garagedak zet, waar de ouders zich onder luid gekrijs weer over hun dochters ontfermen.

Zus Truuske zit waarschijnlijk verweesd, droog en windvrij in de vogelopvang.

foto's ferrara

Twan en Tosca

Wie de avonturen van de gezusters zandvlo Miet en Griet heeft gevolgd, weet dat ze bevriend zijn met Twan Zeemeeuw. https://ferrara-mietengriet.blogspot.com/
Twan was een vaste gast in de verhalen en als vrijgezel had hij alle tijd om de dames van hot naar her te vliegen. Maar sinds de zusters besloten langdurig onder zeil te gaan in hun zandkuil onder de vuurtoren van Egmond aan Zee, blijft Twan wat meer in de naburige stad rondhangen.
Tijdens een snaaimaaltijd op de stoep bij een patatkraam maakt hij kennis met Tosca. Terwijl ze elk aan een uiteinde van een Vlaams frietje staan te trekken, slaat de vonk over.

Aangezien Tosca last heeft van de roep van de natuur wil ze al snel gaan samenwonen. In een buitenwijk bouwen ze een scharrig nest op de, in onbruik geraakte, schoorsteen van mijn overbuurvrouw. Gedurende vier weken heb ik gedacht dat dit stel niet weet wat ze doet. Zij zit, hij komt en gaat. Soms vliegen ze samen een rondje boven de wijk. Op internet lees ik dat meeuwen zo’n vier weken zitten te broeden, blijkbaar weten ze beter dan ik waar ze mee bezig zijn.

Afgelopen week barst er in het begin van de nacht een stevig noodweer los.

Tijdens de aanhoudende bliksem is goed te zien hoe de arme Tosca ondanks hagelstenen en stromende regen op haar post blijft om haar kostbare bezit te beschermen. Twan heeft, weinig solidair, zijn heil elders gezocht. 
Het verbaast me want tegenover de gezusters Zandvlo heeft hij zich altijd zorgzaam opgesteld.

Vanmorgen neem ik mijn observatiepost in onze slaapkamer weer eens in en kijk er scharrelen drie grijze gespikkelde bolletjes op de schoorsteen. 
Om beurten houden Twan en Tosca de wacht over hun kroost, want een enkele keer is er een soortgenoot die niet al te zachtzinnig probeert de kuikens te benaderen. 
Ze zijn bij Twan en Tosca duidelijk aan het verkeerde adres, ze knokken de belagers fel en met een oorverdovend kabaal van hun schoorsteen. 
Dat laatste is minder te waarderen, maar de aanvallen zijn gelukkig van korte duur.

Hopelijk is Twan wel naar Egmond aan Zee gevlogen om de zusters Miet en Griet te vertellen dat ze oma zijn geworden van drie meeuwtjes.

foto's ferrara