Tegenstelling

Zwart-Wit

wijwaterbakje

 Hoher Dom Augsburg-Duitsland

foto ferrara

De taal die je binnenlokt

aanmoediging tot

nieuwsgierig openen van

gesloten deuren

Twee vliegen in één klap. 
De schrijfveer van vandaag is goed te gebruiken in het kader van het nationale theaterweekend. 
Theater is tevens het thema van de poëzieweek.  
Een kijkje achter de schermen.

Onder het toneel, 

de achterkant van de orkestbak

en de muziekstandaards

tevoorschijn toveren van de orkestbak

is niet zonder risico

aanbrengen van decor en bekabeling

inhangen van de belichting

geen overbodige luxe

helemaal waar

Gastblog

In verband met de week van de poëzie plaats ik, in overleg met Grietje, haar gastblog een week eerder.

Grietje heeft gevraagd haar dank aan alle  lezers over te brengen. Antwoorden op reacties op haar gedicht “Zacht” staan hier

Stil

Januari, februari,

geen ijs en sneeuw,

wel wind en regen.

Rivieren stromen over,

bomen vallen om,

de wereld raast.

En in mij is het stil.

In de luwte sta ik

in een niemandsland.

De afdruk van oud zeer

zit in mijn wezen.

Verdriet blijft trouw.

Een nieuw land wacht,

als ongerepte sneeuw.

Waar wacht ik op?

Mijn blik dwaalt.

De lucht is grijs.

Nog lang geen voorjaar.

Ik zie de merel in mijn tuin.

Hij neemt een bad.

Hij durft!

Blij met een dooie mus

In een miezerig buitje dat vergezeld gaat van een valse wind, fiets ik naar de supermarkt. Geen tochtje om blij van te worden. 
Binnen in de winkel is het aangenaam toeven en ik besluit tot nog een rondje zodat ik opgewarmd de terugtocht kan aanvaarden.

Als ik buiten kom blijkt de regen gestopt, het scheelt haastig propwerk bij het inruimen van de boodschappen. Die handeling vraagt, in verband met de balans aan weerszijden van de bagagedrager, enige tactiek. Het zal mij niet gebeuren dat mijn fiets omvalt naar de kant, waar als gevolg van het extra rondje, een paar flessen wijn zitten. Afgezien van het feit dat het een lading vuiligheid geeft is het zonde van de drank.

Op mijn gemak klaar ik het klusje en breng, tevreden met mezelf, het wagentje terug. Terwijl ik de fiets van het slot draai hoor ik een merel helemaal uit zijn dak gaan. Ik word er acuut vrolijk van, speurend kijk ik omhoog of de flierefluiter zich laat zien. 
De kraai die op de dakrand zit te loeren naar een stuk verdwaald stokbrood zal dit geluid niet voortbrengen. Even snel als het opkwam, stopt het gezang. Naast me hoor ik iemand zijn telefoon beantwoorden. Het voorjaar is nog ver.

Tegenstelling

Goed-Kwaad

Gudulakerk-Lochem 

foto ferrara

Stormwaarschuwing

Woensdagmiddag stal ik mijn fiets in de stalling van het ziekenhuis.

De beheerder waarschuwt, terwijl hij een bonnetje aan het stuur bevestigt, dat ik morgen beter thuis kan blijven, want het gaat echt spoken. 

Ik ben niet van plan morgen mijn fiets weer bij hem onder te brengen en parkeer de opmerking in het vakje, ‘goed bedoeld’.

Later op de middag overkomt me bij de visboer hetzelfde. 

Tijdens het rangschikken van zoute haringen vraagt de man. ‘Bent u op de fiets? Dat kunt u morgen beter niet doen, want het gaat flink stormen.’ 

Ik zeg maar niet dat ik twee dagen vis eten wat veel van het goede vind. Hoewel ik het waardeer, ben ik verbaasd dat de heren het nodig vinden mij vroegtijdig te waarschuwen. In mijn bruine winterjas met capuchon en laarzen aan mijn voeten lijk ik meer op Koningin Wilhelmina dan op een fragiel wijfje dat van haar fiets wordt geblazen.

’s Avonds na het journaal maakt Gerrit Hiemstra duidelijk waarom die mannen zo bezorgd waren. Code oranje tot rood vanwege een flinke westerstorm.

Ik controleer de groenbak, die donderdag wordt geleegd en besluit dat die nog wel 14 dagen meekan. Ik heb geen zin om in alle vroegte mijn bed uit te moeten om te voorkomen dat een rondvliegende rolemmer schade veroorzaakt.

Als meneer F. en ik vanmorgen, nog onder ons dekbed, de platen aan de voorgevel horen kreunen en de brievenbus voortdurend kleppert weten we dat de storm recht in de straat staat.

Het nieuws van 10.00 uur meldt dat de wegen bezaaid liggen met gekantelde vrachtwagens. Heel het wegennet zit verstopt. De Spoorwegen zijn afgehaakt. Schiphol valt stil en de school van mijn kleinzoon meldt via sms dat de leerlingen binnen moeten blijven. (voor het geval dat … sta ik als reserve op hun lijst)

De buurman zet twee omgewaaide rolemmers in de portieken van de eigenaars die door weer en wind naar hun werk zijn vertrokken.

Op de radio zijn extra meldingen over de verkeerssituatie in het land.

Voor die vrachtwagens weer op de wielen staan is de avondspits begonnen.

Of ze kunnen rijden moet nog blijken. Je zal uren in de file hebben gestaan en daarna moeten aansluiten in de avondspits. Je hele dag naar zijn moer.

De economische schade is groot, dat moge duidelijk zijn.

Tegen enen luwt de storm en doen wij ons wekelijkse rondje bij de supermarkt. Doordat de meeste klanten nog thuis zitten karren we ongehinderd tussen de schappen, waarvan sommige leger zijn dan anders. Mogelijk vanwege de vele gekantelde vrachtwagens die vast niet zwaar beladen zijn geweest, want dan waren ze wel overeind gebleven.

Op straat rijdt een gemeentewagentje volgeladen met afgewaaide takken.

De dienst groenvoorziening heeft de handen vol.

Inmiddels is het 15.00 uur, terwijl ik dit tik beweegt er aan de bomen, waar ik zicht op heb, bijna geen takje meer. Wel valt er af en toe een (hagel) buitje.

Hoezo code oranje?

Tegenstelling

Heet-Koud

IJssalon in Zwolle

foto ferrara

Taalcuriosa

Telecommunicatie

Het is druk in de telefoonwinkel van T-Mobile.

Twee medewerkers hebben hun handen vol aan klandizie met uiteenlopende en tijdrovende vragen. Eentje is bezig met de verkoop van een toestel en dat is niet in een paar minuten geregeld. De ander verricht de laatste administratieve handelingen in verband met een nieuwe deal die is gesloten. Ook dat vraagt nogal wat tijd.

Wetend dat ik enkel voor twee batterijtjes kom sluit ik met een lichte zucht aan in de rij, gezien de situatie rond mijn schoonzus is het van belang dat ook haar huistelefoon goed werkt. Ik mis de jongste bediende die met het verzorgen van eenvoudige zaken de rij aanzienlijk korter kan maken. 
Om mijn rug te ontlasten zoek ik een steuntje tegen een plank waarop diverse telefoontoestellen staan uitgestald.

Ik sta nu met mijn gezicht naar de winkel en geef ogen en oren de kost.

De rij wordt aanzienlijk ingekort als blijkt dat de volgende klant bestaat uit een gezin van drie personen dat naar de collega wordt gedirigeerd die bijna klaar is met haar transactie.

Voor de toonbank staat nu een echtpaar met internetproblemen. Onlangs is een nieuw toestel aangeschaft, maar toegang tot internet is niet te realiseren en nee het toestel is niet in deze winkel gekocht. Toch verleent de medewerker alle service en bekijkt aandachtig het mobieltje. De klant blijkt een abonnement bij KPN te hebben en na wat gemanipuleer op de computer komt de T-mobiler tot de ontdekking waar het mankement zit. 
‘U heeft geen abonnement voor internet.' Vanaf de rug van de klant druipt de verbazing de winkel in. ‘Hoe kan dat nou, ik heb toch een abonnement.’

‘Jawel, maar niet voor internet. Ik kan dat voor u veranderen, maar dat kost dan wel 15 euro per maand in plaats van 8.50 euro.’ Over dat bedrag wil het echtpaar nog eens nadenken, twee teleurgestelde mensen verlaten de winkel. Je vraagt je af in welke telefoonwinkel ze hun telefoon hebben gekocht en hoe daar de voorlichting is geweest.

Ondertussen sluit een jonge vrouw zich bij de rij aan. Haar blonde haar fier opgestoken, de wijdvallende jas en de hooggehakte laarzen staan haar goed. Uit haar jaszak diept ze een iPhone op en zonder enige vorm van schaamte begint ze hoorbaar voor iedereen een gesprek met haar vader.

‘Dag Pap, hoe is het met je, heb je er over nagedacht?’

…

‘Pap, dat vraag ik niet, ik vraag hoe het met je gaat.’

…

‘Pap, dat doe je nou altijd, ontwijken, geef eens antwoord.’

…

‘Wat kan mij Diederik schelen, het gaat nu niet om hem.’

…

‘Stoppen, Pap, gaat het je lukken voor 1 februari of niet, je hebt de hele maand januari om na te denken.’

…

‘Ik heb hier schoon genoeg van, Pap, jij denkt hiermee weg te komen door vragen niet te beantwoorden, daar schieten we niks mee op. Je moet een knoop doorhakken.’

…

‘Voor vandaag ben ik er weer klaar mee.’

Met een driftig gebaar klapt ze haar telefoontje dicht en kijkt nijdig naar de toonbank, waar de medewerker een minder gevoelig communicatieprobleem oplost.

Als ik aan de beurt ben zie ik nog net dat zich een jonge man bij de boze dochter voegt. Terwijl ik de winkel met een vers opgeladen telefoon verlaat, doet zij mondeling verslag van het telefoongesprek met haar vader.

Ik heb medelijden met de man die blijkbaar over een moeilijk vraagstuk een beslissing moet nemen, waarbij zijn dochter niet bepaald scheutig is met ruimhartig tonen van begrip. Er is een nadeel aan meeluisteren van dergelijke gesprekken, je hoort maar één kant van het verhaal. Wie weet hoe de vader met zijn besluiteloosheid zijn kinderen tot wanhoop drijft.

De dochter stak haar ongenoegen in elk geval niet onder stoelen of banken.

Hopelijk komen die twee in een goed gesprek onder vier ogen weer een beetje tot elkaar.

Onderweg naar het huis van mijn schoonzus houden mij twee vragen bezig.

Waar moest die vader een besluit over nemen.

En welk communicatieprobleem had de dochter, behalve schaamteloosheid, onbegrip en een halsstarrige vader, nog meer?

Eenmaal thuis schud ik andermans problemen van mij af en concentreer me op de telecommunicatie van schoonzus. Ik zet de laders van de huistelefoon op een hogere praktische plek en zo is, samen met haar mobieltje en de tablet, contact met de buitenwereld gewaarborgd.

Tegenstelling

Licht-Zwaar

Ruurlo

foto ferrara

Mantelzorg 2

We zijn weer thuis en hebben schoonzus met een gerust hart in haar huis achtergelaten. De koelkast en vriezer goed gevuld en praktisch ingericht, want bukken om iets te pakken is nog niet toegestaan. 

Met een ‘helping hand’ vist ze nu het nodige tevoorschijn. 

Haar overleden echtgenoot had destijds diverse hulpmiddelen nodig en die zijn op zolder bewaard. Po/douchestoel en rollator bewijzen voorlopig goede diensten. De traplift heeft ze nooit laten verwijderen en dat komt nu heel goed van pas. 

De leverancier zorgde ervoor dat de machinerie weer operationeel werd. Kost een slordige duit, maar dan ben je wel uit de brand geholpen. De fysiotherapie komt aan huis, de praktijk zit op een steenworpafstand dus, zodra ze daarvoor groen licht krijgt, met rollator goed bereikbaar.

Daarnaast is schoonzus lid van een uitermate actief en ruimhartig kerkgenootschap waarin op hartverwarmende wijze naar elkaar wordt omgekeken. Dat zijn dus de volgende hulptroepen die sinds vandaag aantreden. Boodschappen doen, de was verzorgen, een ommetje maken, samen eten, zelfs voor het aan en uittrekken van de elastische kousen hoeft ze geen beroep te doen op de thuiszorg, het komt allemaal goed.

Gistermiddag gingen we even buurten in het winkeltje voor tweedehands kleding, waar ze vrijwilliger is. Voor haar was het een warm bad en direct stelde een collega voor om haar regelmatig op te halen om er even uit te zijn. 

Schoonzus heeft in de loop der jaren een enorm sociaal netwerk opgebouwd waar ze, nu het even minder goed met haar gaat, dankbaar gebruik van maakt. Aangezien haar familieleden niet om de hoek wonen is dat voor ons allemaal een behoorlijke geruststelling.

Inmiddels hebben wij de ruimte in ons eigen huis weer ingenomen en dat stemt tot tevredenheid. We zijn andermaal tot de ontdekking gekomen dat we, na de verbouwing van onze badkamer en bovenverdieping, ons huis en toebehoren al behoorlijk functioneel hebben ingericht. We hebben ook weer ervaren hoe snel je leven een wending kan nemen die minder aangenaam is.

Pluk de dag, ik blijf het zeggen.

Allemaal reuze bedankt voor jullie meelevende reacties.

Mantelzorg

afhankelijk zijn

vooral voor het slachtoffer

slecht passende jas

De firma Ferrara is tot zondag doende met mantelzorg.

Schoonzus brak een week voor Kerst haar heup.

Deze week is het onze beurt om in te springen, daarna staan er weer andere hulptroepen op het schema. 

Tegenstelling

Licht-Donker

Venetiaanse burcht 

Methoni Griekenland

foto ferrara
Voor meer info klik hier Methoni

Op en Rond de Deur

Tabak en aanverwante artikelen
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Zacht

De maan verlicht het duister.

De zon smelt ijs, verdrijft de kou.

Ik vond het bij een dier

in mijn armen in de nacht.

Ik zag het in een kind,

dat licht rondstrooide.

Het was in de omhelzing

van een vriend.

Ik was weer thuis.

En jij, hoe vind jij de weg

in het donker?

Wat maakt jou weer zacht?