Alfabet

Z
zonnewijzer in de Prinsentuin
Groningen

foto ferrara
klik aan voor vergroten
wie wil zien wat anderen
bedacht hebben kijk hier 
we gaan door en beginnen weer bij de A

Ontsnapt aan zakkenrollers

Binnenkort gids ik weer een stadswandeling en vanmiddag heb ik de route nog een keer gelopen. In een van de straten met interessante panden is de stoep aan de smalle kant. Ik steek een paar keer over om een aantal details nog eens goed te bekijken. Ik zie ook twee mannen, een jonge en een wat oudere. Allebei gekleed in T-shirt. De jongeman draagt een korte broek.
Zijn gezelschap heeft zich daaraan niet gewaagd en heeft vanmorgen een lange broek aangeschoten. Beide heren zijn voorzien van een petje en de oudere man draagt een felgroen heuptasje. Jullie lezen het, ik ben gewend details in me op te nemen. Het valt me op dat ook zij de straat zigzaggend verkennen. Op een goed moment hoor ik dat er al een tijdje iemand achter me loopt. Ik doe een stap opzij op de smalle stoep om de voetganger te laten passeren. Op hetzelfde moment voel ik een duwtje in mijn rug en dus draai ik me om. De bovengenoemde jonge man knielt achter me en vouwt een platte grond open, gaat staan en houdt de kaart onder mij neus. Ik herken onmiddellijk het grachtenpatroon van Amsterdam. In gebrekkig Engels zegt de knul dat hij op zoek is naar een straat en wijst met een vaag gebaar iets aan op de kaart. Ik maak hem in beter Engels duidelijk dat hij niet in Amsterdam is maar in Alkmaar. Hij komt tot de conclusie dat hij ‘totally lost’ is. Inmiddels heb ik geregistreerd dat zijn maat aan de overkant van de straat staat te wachten. Ik zeg dat het station aan het eind van deze straat is en dat hij maar beter de trein kan nemen naar Amsterdam. Hij bedankt me en loopt in richting die ik hem heb gewezen. Zijn maat loopt niet mee. Mij bekruipt een onaangenaam gevoel, ik haak mijn schoudertas af en jawel hoor, die staat wagenwijd open. Gelukkig is alles nog aanwezig, portemonnee, sowieso altijd diep weggestopt en aan aan de ketting tegen diefstal en ook mijn telefoon zit nog op de vaste plek. Opgelucht haal ik adem. De plattegrond truc kende ik nog niet.
Gered door mijn eigen aardigheid om een stap opzij te gaan. Daar had de dader even niet opgerekend.Thuis heb ik onmiddellijk een slotje aan de rits bevestigd. De tas is nog nieuw en die handeling was ik vergeten. Ik weet het, zo’n slotje biedt geen garantie. Maar elke extra handeling die je als tasjedief moet doen, schrikt toch af. De truc is dat als je aan het ene lipje trekt je de andere gelijk meeneemt en de tas dus niet open wil.

foto ferrara

klik aan voor vergroten

Uit de oude doos

 Geen codes geel, oranje of rood, geen hitteplan
slechts "Hollandia Bronwater"
gezien de spelling is deze reclame van voor 1934
in dat jaar werd de nieuwe spelling van kracht

klik aan voor vergroten
hopelijk is de tekst te lezen
ik heb geprobeerd met helderheid en contrast
wat verbetering aan te brengen

Alfabet

 Y
mijn dagelijks ontbijt
met vers fruit en een drupje honing

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Pech (vervolg)

Afgelopen woensdag stuurde ik het installatiebedrijf, waar ik al jaren klant ben i.v.m. het onderhoud van de verwarmingsketel, een mailtje. Ik deed het verhaal van het afdekkapje uit de doeken en vroeg om hulp van hun kant.
Donderdag kwam er antwoord en de vraag of ik een foto van het bewuste kapje kon sturen en een foto van de situatie op het dak.
Ik bedankte voor de snelle reactie en stuurde de gevraagde foto en een foto van de buitenkant van de badkamer met daarbij de opmerking, dat als ik zelf het dak had kunnen bereiken ik hun hulp niet had gevraagd.
’s Middags kwam er een mail retour dat de werkbon was aangemaakt en dat ik komende week wordt gebeld om een afspraak te maken. Tot zo ver valt het niet tegen en lijkt het klusje snel geklaard te worden. We gaan het zien.

De Abdij en de Lamoraal van Egmont

Donderdag fietste ik naar de Abdij in Egmond-Binnen.

In de schaduwrijke tuinen is het goed toeven. Ik laat me leiden door de witte bescheiden monniken die de route aangeven.

Bij de herinneringsboom hebben veel bezoekers stenen neergelegd met lieve woorden in viltstift geschreven. Zelf heb ik geen behoefte om in de abdijwinkel een steen te kopen en deze van een opschrift te voorzien. Ik schrijf ook niets in het gastenboek dat in een klein kastje ligt. De ware spreuk op de bank naast de boom geeft mij voldoende troost.

De Adelbertusklok uit de vormalige parochiekerk in Egmond-Binnen heeft op de stilteplek een nieuw onderkomen gekregen.

Nog een mooie herinneringsplek voor, waarschijnlijk, de tuinman die hier even zijn pauze nam met schitterend uitzicht op de polder. Achter in het gebouwtje hangt een zwart-witfoto van de man, die niet met name wordt genoemd. Ik ben vergeten er in de winkel naar te vragen.

In de vlindertuin spot ik nog een aardig opschrift. Vlinderbroeder Frans heeft in dit deel van de tuin zijn sporen wel verdiend.

In het restaurant maakt de vrijwilliger van dienst een heerlijke tosti voor me en nadat ik nog even in het museumpje heb gekeken stap ik op de fiets en rijd naar Egmond aan den Hoef. Helaas is daar de slotkapel niet open. Wel vind ik een ‘struikelschaap’ op mijn pad. Het is een liefelijk beestje dat middenop het grijze grindpad is neegelegd.

Met een foto van de Lamoraal van Egmont, die fier in de slotgracht van verloren gegane kasteel staat, sluit ik mijn rondje in de Egmonden af.

alle foto's zijn aanklikbaar om te vergroten

Lamoraal was geen kleine jongen in onze Vaderlandse Geschiedenis.
Onderstaande tekst komt van internet.

Lamoraal was de vierde graaf van Egmond. Hij droeg meerdere titels, waaronder die van graaf en prins. Hij kwam uit een van de rijkste en invloedrijkste families in de Nederlanden, voortgekomen uit de voogden van de Abdij van Egmond, die nabij hun kasteel stond. Lamoraal was ook een vriend van Willem van Oranje. In Egmond is Lamoraal ook bekend omdat hij de opdracht gaf om de Egmondermeer, het poldergebied tussen Egmond aan den Hoef en Alkmaar, droog te leggen. Zijn standbeeld kijkt uit over dit gebied. Op 5 juli 1568 werd Lamoraal op de Grote Markt in Brussel onthoofd. Zijn dood leidde tot het begin van de gewapende Nederlandse Opstand en de Tachtigjarige Oorlog tegen de Spanjaarden. De opstand onder leiding van Willem van Oranje had grote gevolgen voor Egmond aan den Hoef. Om te voorkomen dat de terugtrekkende Spanjaarden er hun toevlucht zochten, staken de geuzen het kasteel en de Slotkapel in 1573 in brand.

Dagje Den Haag

Wie wat bewaart heeft wat. Tijdens een opruimrondje vind ik een folder uit 2003. ‘Wandeling langs Jugendstil in Den Haag.’ Ik kan me niet herinneren dat we die route ooit hebben gelopen. Vermoedelijk is het een overblijfsel van een Open Monumentendag. Het boekje staat vol zwart-wit foto’s en herbergt een schat aan informatie. Het gaat terug in de la met het idee daar eens met ‘Blogqueen Riet’ over te praten. Zij is, net als ik, liefhebber van die stijl en is min of meer inwoner van Den Haag. Zoals te verwachten was, ze is meteen enthousiast over het idee om samen op stadswandeling te gaan.
Bij onze eerste ontmoeting, een aantal jaren geleden, lieten we elkaar weten wat we zouden dragen aan kleding zodat we elkaar konden herkennen. Inmiddels zijn we vaker samen op pad dus over kleding gaat het al lang niet meer. Nog voor Riet mij heeft gespot heb ik haar al gezien en constateer dat we dezelfde keus hebben gemaakt wat betreft kleur. We starten dus met een schaterlach en weten:  'Deze dag kan niet meer stuk'.
Al babbelend trekken we Den Haag in en letten niet echt goed op waar we precies de route moeten beginnen.
De opgeblazen kunst die overal verspreid ligt kan onze waardering niet echt wegdragen, maar daar komen we ook niet voor. Via Johan de Witt, die star toeziet op de bouwchaos van het Binnenhof, pikken we dan toch de route op. Maar niet voordat Riet een jonge dame heeft gevraagd een foto van ons te maken. Sorry beste lezers, ik wil niet graag vol in beeld op internet.

Voor de Jugendstilliefhebber is deze wandeling een ware smulpartij.
Den Haag toont prachtige panden, waarvan er veel nog in goede staat zijn. Sommige hebben modernisering ondergaan maar daarbij zijn oude elementen wel bewaard gebleven. Zoals de fietsers en de hoofdjes met fietspet.
Een enkel pand verdient aandacht om flink opgeknapt te worden. Gebrek aan geld zal hier ongetwijfeld een rol spelen.
Riet schrijft op haar blog dat het lastig is om de hoge huizen mooi op de foto te krijgen. Ik voel dat met haar mee en zelfs in de portieken is het moeilijk mikken. Ik beperk me hier tot enkele details.

Tot slot een klein uitstapje naar de Amsterdamse School een kantoorgebouw van Berlage voor verzekeringsmaatschappij 'De Nederlanden 1845'

alle foto's zijn aanklikbaar
 voor vergroten

De ober van restaurant  't Goude Hooft’, waar we uiteindelijk neerstrijken voor een frisdrank en een portie bitterballen, heeft waarschijnlijk ’s avonds thuis verteld van twee broodnuchtere bejaarde dames die in zijn restaurant de figuren in het gebrandschilderde glas onderste boven zagen. Een spiegelend plafond zorgt voor gezichtsbedrog en de nodige hilariteit.

Om met Conny Stuart te eindigen. ‘Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?’
Het was heerlijk zonnig en we hebben genoten van elkaars gezelschap en de schoonheid van Jugendstil.
Lees hier Rietepietz haar indrukken van deze dag.

Alfabet

 X
Vakwerkhuis in
Dijon

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Goed Nieuws

Het onderhoud aan het elektriciteitsnet viel nogal mee. Blijkbaar was de klus sneller geklaard dan verwacht. Alles werkt nog en de accu van de auto is inmiddels weer opgeladen.
Vanmorgen een laatste controle bij de oogarts gehad. Het virus houdt zich rustig. En ik heb, weliswaar met bril, 100% zicht. Kortom geen schade opgelopen. Blij mee! Stoppen met druppelen, het tubetje zalf opmaken en dan is ook dat klaar. Bij een rood oog of wazig zien onmiddellijk contact zoeken met oogheelkunde voor advies. Via huisarts is dan een te lang traject.
Dit medisch dossier is hierbij gesloten, toch bijna 8 maanden mee onderweg geweest.
Morgen op pad met de blogqueen en dan ga ik woensdag proberen een afspraak met de installateur te regelen om het afdekkapje terug te plaatsen.
Ik bel met het bedrijf dat ook het onderhoud van de verwarmingsketel doet. Lijkt me de meest eenvoudige oplossing. Dat het niet de goedkoopste is neem ik op de koop toe.
Vanmiddag heb ik een inhaalronde rond de blogvelden gedaan en ben hopelijk weer bij met lezen en reageren. 

Achterstand

Het is bijna 22.00 uur en ik kom net thuis van een weekend buiten de deur.
Ik heb niet veel puf meer om bij te lezen en te reageren. In verband met werkzaamheden aan het stroomnet hier in de buurt gaat morgenochtend om 8 uur alle stroom eraf. Kortom ik hou noodgedwongen een dagje pauze en hoop maandagavond weer in de lucht te zijn om bij te lezen en te reageren.

Pech (vervolg)

Helaas is het de buurman niet gelukt een lange ladder te bemachtigen.
Ik overweeg toch maandag een echte dakhaas, lees installateur, te bellen. Inregenen doet het niet en het nestel/broedseizoen is geweest.
Over eventuele takjes en ander nestmateriaal ga ik me voorlopig geen zorgen maken. Dat kapje komt ooit wel terug waar het hoort.
Niet alles is pech want de belastingdienst laat weten dat ik een teruggave kan verwachten. Dat is een mooie meevaller want een professionele installateur kost wel even meer dan de buurman die een vriendendienst komt doen.
Naast de blauwe envelop lag er ook een witte van Nmbrs. Ik heb nog nooit van dat bedrijf gehoord, laat staan dat ik er zaken meedoe. De brief laat weten dat ik betalingsachterstand heb en dat ik ruim de tijd heb gehad de betaling te voldoen. Als ik nu niet snel over de brug kom wacht mij een boete. In de brief staat ook een code die ik kan gebruiken om op de website de facturen in te zien. Uiteraard doe ik dat, maar vind dezelfde gegevens die in de brief staan.
Ik waag er een telefoontje aan en sta wonder boven wonder niet eens eindeloos in de wacht. De vriendelijke medewerker hoort mij aan en stelt vervolgens een paar vragen over de brief en dan kijk ik pas goed naar de adressering. De straat, nummer en postcode kloppen, maar de brief is gericht aan een bedrijf dat ik niet ken. Bij Nmbrs is duidelijk iets fout gegaan en de man belooft me een en ander recht te zetten. Ik vraag wel of ik er nog iets over krijg te horen, maar dat is niet de bedoeling. Sinds het overlijden van mijn echtgenoot heb ik een postvakje naast de laptop staan en daar heb ik die brief toch maar, voor onbepaalde tijd, geparkeerd samen met die 'leuke' blauwe envelop van de belastingdienst. 

Alfabet

 W

Deze verwijzing naar de wachtkamers
  is een detail uit onderstaande foto
gemaakt in de stationshal van  Groningen

voor een indruk van al dat fraais een extra foto

foto's ferrara
helaas niet haarscherp
klik aan voor vergroten

Pech

De buurman kwam, zag en overwon helaas niet. De ladder bleek niet lang genoeg en om halsbrekende toeren voor zo'n pestkapje te ondernemen ging toch echt te ver.
Dinsdag een nieuwe poging met een langere ladder die hij ergens weet te versieren. Huren mag van mij ook. Buurman zei dat het met inregenen niet zo'n vaart zal lopen. En hij kreeg gelijk. Gisteren heeft het 's middags behoorlijk geregend, maar binnen geen last van gehad.
Vandaag bleef het droog. Dus geen reden tot grote zorg.

Pech

En dan is er opeens zo’n euvel waarvan je hebt gehoopt dat het zich niet zou aandienen. Afgelopen donderdag stond er een stevige wind. Ik hoorde wat gerommel op het platte dak van de badkamer, maar schonk er niet veel aandacht aan omdat de kraaien en meeuwen daar hun ruzies vaak uitvechten. Maar op enig moment hoor ik dat er iets in de achtertuin valt.
Voor de keukendeur ligt een afdekkapje, weliswaar puntgaaf, maar aan die wetenschap heb ik op dat moment niets. Grote vraag, waar komt het vandaan? Vanuit de tuin kan ik zien dat het hoge schoorsteentje van de verwarmingsketel intakt is. Maar de afvoer van de droogtrommel, die in de badkamer staat, kan ik vanaf dat punt niet zien.
Er rest mij niets anders dan op onderzoek uit te gaan. Gelukkig kan ik de afvoerslang van de droger makkelijk losmaken uit de afvoerkoker en waar ik al bang voor was, ik kan een beetje lucht zien. Waar haal ik eind van de middag betaalbare hulp vandaan om het kapje terug te plaatsen? Even daalt mijn humeur naar het nulpunt. Maar daar schiet ik niks mee op en als een soort bezweringsformule zeg ik hardop tegen mezelf. ‘Niet zeuren tot nu toe is alles steeds weer goed gekomen dat zal nu ook wel gebeuren.’ Ik besluit de slang terug in de koker te wurmen. Eruit gaat makkelijker dan erin, maar het lukt.
De weergoden waren me goed gezind want gisteren en vannacht bleef het droog. Voor de zekerheid heb ik voor de nacht de stekker uit de droogtrommel gehaald en de afvoerslang boven een emmer gehangen. Voor vandaag zijn de weersvoorspellingen niet hoopgevend. Duimen dat het niet gaat hozen.
Mijn buurman, van beroep schilder, heeft een lange ladder en als hij vanmiddag van zijn verfklus elders thuiskomt, zal hij het kapje terugplaatsen.  Wordt vervolgd. 

De badkamer op dit moment.

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Alfabet

V
viool
gevelsteen in Praag

foto ferrara
klik aan voor vergroten
Kijk bij Melody wat andere deelnemers hebben bedacht

Tussendoortje

Gaan jullie dagen ook zo snel. Om te voorkomen dat ik voor het Alfabet van de ene foto naar de andere rol plaats ik een schrijfopdracht van het afgelopen seizoen. De opdracht was een gedicht te schrijven met wonderlijke woorden, liefst zelf bedacht. Dat laatste wilde niet erg lukken, maar de opdracht niet uitwerken was me de eer te na. 

Aglipaat

poëet zou ik willen zijn
rijmbreier van wonderlijke woorden als
kadekadollekekada
of zimpezampozompen
zodat dat men zegt ‘wataptja’
poëet van humor en van gein
dat zou ik willen zijn
rijmbreien met wonderlijke woorden als
hieperdepiep en hoeperdepoep
van klitsen en van klanders
en dat men vindt ‘sweriswadanders’
in rijmelarie hier neergeschreven
ben ik helaas niet erg bedreven
‘k ga op bovenstaand niet prat
want ’t is allemaal gejat