Binnenkort gids ik weer een
stadswandeling en vanmiddag heb ik de route nog een keer gelopen. In
een van de straten met interessante panden is de stoep aan de smalle
kant. Ik steek een paar keer over om een aantal details nog eens goed
te bekijken. Ik zie ook twee mannen, een jonge en een wat oudere.
Allebei gekleed in T-shirt. De jongeman draagt een korte broek.
Zijn gezelschap heeft zich daaraan niet gewaagd en heeft vanmorgen een
lange broek aangeschoten. Beide heren zijn voorzien van een petje en
de oudere man draagt een felgroen heuptasje. Jullie lezen het, ik ben
gewend details in me op te nemen. Het valt me op dat ook zij de
straat zigzaggend verkennen. Op een goed moment hoor ik dat er al een
tijdje iemand achter me loopt. Ik doe een stap opzij op de smalle
stoep om de voetganger te laten passeren. Op hetzelfde moment voel ik een
duwtje in mijn rug en dus draai ik me om. De bovengenoemde jonge man
knielt achter me en vouwt een platte grond open, gaat staan en houdt
de kaart onder mij neus. Ik herken onmiddellijk het grachtenpatroon
van Amsterdam. In gebrekkig Engels zegt de knul dat hij op zoek is
naar een straat en wijst met een vaag gebaar iets aan op de kaart. Ik
maak hem in beter Engels duidelijk dat hij niet in Amsterdam is maar
in Alkmaar. Hij komt tot de conclusie dat hij ‘totally lost’ is.
Inmiddels heb ik geregistreerd dat zijn maat aan de overkant van de
straat staat te wachten. Ik zeg dat het station aan het eind van deze
straat is en dat hij maar beter de trein kan nemen naar Amsterdam.
Hij bedankt me en loopt in richting die ik hem heb gewezen. Zijn maat
loopt niet mee. Mij bekruipt een onaangenaam gevoel, ik haak mijn
schoudertas af en jawel hoor, die staat wagenwijd open. Gelukkig is
alles nog aanwezig, portemonnee, sowieso altijd diep weggestopt en
aan aan de ketting tegen diefstal en ook mijn telefoon zit nog op de
vaste plek. Opgelucht haal ik adem. De plattegrond truc kende
ik nog niet.
Gered door mijn eigen aardigheid om een stap opzij te
gaan. Daar had de dader even niet opgerekend.Thuis
heb ik onmiddellijk een slotje aan de rits bevestigd. De tas is nog
nieuw en die handeling was ik vergeten. Ik weet het, zo’n slotje
biedt geen garantie. Maar elke extra handeling die je als tasjedief
moet doen, schrikt toch af. De truc is dat als je aan het ene lipje
trekt je de andere gelijk meeneemt en de tas dus niet open wil.
foto ferrara
Gatsiedarrie wat een engerds zijn er toch ook. Gelukkig was je net wat slimmer.
BeantwoordenVerwijderenNou het was meer geluk dan wijsheid.
VerwijderenJeetje geluk gehad dus.
BeantwoordenVerwijderenWat een enge ervaring zeg. Ik heb ook zo’n constructie aan mijn tas maar ik moet niet vergeten die te gebruiken.
BeantwoordenVerwijderenOh wat irritant, nou eigenlijk is dat een understatement. Niet te veel meer aan denken. Veel plezier met je wandeling. Je bent er goed in dus dat gaat lukken!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel. Heb er ook zin in. Ik heb die lui al achter me gelaten want ik heb alles nog.
VerwijderenAltijd voorzichtig zijn
BeantwoordenVerwijderen... mij hadden ze.
Jakkes Wat vervelend, je voelt meteen nattigheid,. Inderdaad een geluk dat je een stap opzij ging, zo kon de truc niet voltooid voltooid worden. Succes met de stadswandeling.
BeantwoordenVerwijderen.... gelukkig is jou niks overkomen!!
BeantwoordenVerwijderenO jee, wat vreselijk. Goed dat je zo kalm bleef. En die sluiting vind ik goed bedacht.
BeantwoordenVerwijderenMaar goed dat je zo alert was
BeantwoordenVerwijderenGelukkig dat het ze niet gelukt is Ferrara!
BeantwoordenVerwijderenDan heb jij heel veel geluk gehad...
BeantwoordenVerwijderenmogge Ferrara
BeantwoordenVerwijderenwat een tuig is dat toch hé gggrrr
jouw handelen is lovenswaardig , de oplossing ook
suc6 met de stadswandeling
geniet de dag
Een mens kan niet voorzichtig genoeg zijn met die lui. Gelukkig niets gestolen.
BeantwoordenVerwijderenEn dan zie ik , vooral bij dit warme weer heel vaak mensen lopen met de telefoon ( waarop het hele hebben en houwen) gewoon los in de kontzak. Daar hoeven ze niet eens moeite voor te doen, kan zó in het voorbijgaan meegenomen worden. Gelukkig kwam jij er zonder kleerscheuren vanaf, En ik ben weer even extra alert na jouw verhaal.
BeantwoordenVerwijderenWees maar blij dat het zo is afgelopen.
BeantwoordenVerwijderenEn ook dat je geen gouden ketting droeg.
Ut benne hufters!
Jeetje, dat is toch altijd even schrikken, ook al is het mislukt. Handig dat je nu zo'n slotje gebruikt. Dat zal ze leren.
BeantwoordenVerwijderenO jee, dat heb je er goed afgebracht. Wel eng hoor ! Een handig tasje heb je !
BeantwoordenVerwijderenZoooo daar kwam je goed weg. Ja ik heb ooit wel gehoord van die truc met een wegen kaart.
BeantwoordenVerwijderenGewoonAnneke Ik had ooit gehoord dan die kaart truc inderdaad. gelukkig nog nooit ervaring er mee gehad. Ik heb mijn telefoon altijd in mijn broekzak en daar ook wat geld in. Geen tasjes bij me.
BeantwoordenVerwijderen