Wens

Met Vadertje Tijd uit Dordrecht wens ik iedereen
een rustige jaarwisseling en alle goeds voor 2023.
Op naar een nieuw inspirerend blogjaar.

Tegenstelling

 Oud-Nieuw
veel van mijn lezers weten dat
 ik van oude kerstkaarten nieuwe maak

klik aan voor vergroten

Wens

 Al mijn volgers
Sfeervolle Kerstdagen gewenst

gevelsteen op de binnenplaats van het
Sint Andrieshofje in Amsterdam
klik aan voor vergroten

Mijn oma's

Een paar weken geleden moesten we voor de schrijfcursus een gedicht maken met tegenstellingen. Ik schreef een jeugdherinnering over mijn beide oma's en besloot het hier niet te plaatsen totdat ik gisteren onderstaande foto vond. Te mooi om niet te gebruiken. De foto is gemaakt in 1943 op de trouwdag van mijn ouders. Mijn grootouders zijn hier net uit het koetsje gestapt. Je zou het niet zeggen aan haar strenge blik, maar de oma met de bril is de leukerd. Zo jammer dat ik haar maar kort heb meegemaakt.
Ze overleed toen ik negen jaar was, maar dat neemt niet weg dat ik warme herinneringen aan haar heb. De andere oma werd 90, tussen haar en mij is het nooit echt hartelijk geworden, mogelijk ook veroorzaakt doordat het huwelijk van mijn ouders uiteindelijk geen stand hield.

Mijn oma's

De oma van mijn moeders kant

verknoeit geen tijd met poetsen

zij houdt meer van gezelligheid

laat alles vallen als ik kom

De oma van mijn moeders kant

koopt kaartjes voor het circus

met ranja toe op een terras

mijn oma van mijn moeders kant

gaat altijd met me mee

ik ben naar haar vernoemd

De oma van mijn vaders kant

maakt voor zichzelf en mij geen tijd

fornuis gepoetst, het huis aan kant

het pluche kleed beschermd met plastic

De oma van mijn vaders kant

houdt niet van malle fratsen

haar ranja is ook minder zoet

alleen op zondag zonder schort

de oma van mijn vaders kant

ik ga er heen omdat het moet

Tegenstelling

 Donker-Licht
Light Festival 2022
Sint-Laurentiuskerk
Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Veertje Lichtgewicht

Op de borst van Gijsbert Gans is Veertje Lichtgewicht een afwijkende veer.
Zij is anders dan haar donzige soortgenoten die voorbestemd zijn om dekbedden en kussens te vullen. Veertje is groter, haar pen is steviger en haar lijf voelt minder donzig. Ze vindt haar soortgenoten maar zijige exemplaren, recalcitrant steekt ze naar voren in de borst van Gijsbert, die daar hinder van ondervindt. 'Veertje vandaag of morgen trek ik je uit, ik wacht niet op de rui, voor de vulling van een dekbed of kussen ben je totaal ongeschikt, je harde pen steekt binnen de kortste keren door de hoes. Vandaag of morgen is dus nu!' Met een ferme ruk van zijn snavel ontdoet Gijsbert zich van de dwarsligger op zijn borst. Even voelt hij de pijn van haar harde pen, er valt een druppeltje bloed op zijn witte vacht. Nijdig opent Gijsbert zijn snavel.
Veertje dwarrelt zachtjes tussen de ganzenpoep in de ren van de ganzenfokkerij. Net als Gijsbert haar met zijn flapvoeten verder de drek in wil wrijven wordt ze door een briesje opgetild. Buitelend op de wind ziet ze de fokkerij tot een  donzen deken worden. Vrolijk draait ze om haar as en maakt een koprol. 'Joehoe, ik wist niet dat ik zoveel acrobatiek in me had.'
'Dat heb je ook niet, daar zorg ik voor. Ik ben Jan de Wind en heb allerlei krachten in me. Ik kan jou en blaadjes laten dwarrelen omdat jullie amper gewicht hebben, maar ik kan ook als ik daar zin in heb, de stevigste bomen ontwortelen. Vandaag waai ik voor jou uit de goede hoek. Zeg maar waar je naartoe wilt.'
'Ik heb geen idee. Ik weet niet eens hoe de wereld er buiten de fokkerij uitziet.'
'Dan waai je vanaf nu met alle winden mee en gaat op avontuur. Je mag dan niet geschikt zijn om de mens onder een dekbed te verwarmen, dat wil niet zeggen dat je ze geen plezier kunt bezorgen. Kom we gaan.'

Jan de Wind blaast Veertje naar een huis aan de rand van een groot park. Voor een van de ramen staat schrijver en dichter Alexander Vermeer. Zijn bril staat op zijn donkere haar. Hij is verstrikt in zijn gedachten en lijkt niet veel te zien van wat zich buiten afspeelt. Zijn dichtbundel met "light verses" ligt klaar voor de drukker. Hij heeft nog geen titel en met het laatste ontwerp van de cover is hij niet tevreden. De kitscherige foto met een ondergaande zon past totaal niet bij de inhoud van de bundel. Die is meer geschikt voor het christelijke blad " De Elisabethbode", die maandelijks bij zijn oma in de bus valt. De uitgever heeft een deadline gesteld. Sinterklaas en Kerst zijn in aantocht dus die dichtbundel moet op tijd in de winkels liggen. Veertje dwarrelt voorbij, Jan de Wind laat haar een buiteling maken. De man komt in beweging en kijkt naar het vrolijk dansende ganzenveertje dat op de vensterbank in de hoek van het raamkozijn landt. Het uiteinde van haar scherpe pen raakt een beetje bekneld. Om de strakke mond van Alexander verschijnt een glimlach. Hij zet de bril op zijn neus, opent het raam en bevrijdt Veertje uit haar benarde positie. Voorzichtig strijkt Alexander haar weerbarstige lijfje glad. 'Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht. "Vederlicht" is de titel van mijn nieuwe bundel.' Voorzichtig zet hij Veertje in het antieke inktpotje dat hij ooit op een brocantemarkt in Frankrijk voor een habbekrats op de kop tikte. Uit zijn boekenkast zorgt de Grote Bosatlas voor een donkere achtergrond.
Veertje wordt op het rommelige bureaublad tussen het computerscherm en rondslingerende papier net zo lang heen en weer geschoven tot ze het goede licht vangt. Met zijn telefoon maakt Alexander een paar foto's. Tevreden met het resultaat stuurt hij de beste opname samen met een e-mail waarin hij zijn wensen over de titel kenbaar maakt, naar de uitgever. Twee weken later ligt de dichtbundel "Vederlicht" met Veertje op de cover door heel Nederland in de boekhandels.

De ommezwaai in zijn carrière is voor Alexander Vermeer ongekend, zijn nieuwste bundel wordt een bestseller. Voor Veertje pakt het minder gelukkig uit.  Door het succes is Alexander voortdurend op reis om zijn boek te promoten en signeersessies te geven. Ter verhoging van het decorum neemt hij Veertje mee. Op de vrije hoek van een signeertafeltje, waar de dichtbundels liggen opgestapeld, staat zij zich in haar inktpotje stierlijk te vervelen.
De strelingen die ze ondergaat van Alexander zijn bewonderaars passen niet bij haar recalcitrante aard. Meestal zijn het kirrende vrouwen. 'Oh wat enig u heeft het schrijfveertje meegebracht.' En hup daar komt weer zo'n gelakte vingernagel op haar af.
De opdrachten die de dichter in zijn boek moet schrijven zijn nog erger.
'Voor Leo, van Piet omdat ik van hem houd.' 'Dat laat je een schrijver toch niet opschrijven, zeg het toch zelf vent.'
Het ergste was die grijze duif die op schrijfles zat. 'Voor Margreet, omdat ik zoveel van haar leer.' 'Ja, ga je juf een beetje omkopen, daar word je heus geen goede schrijver van.'
Veertje wordt steeds ongelukkiger. Door gebrek aan buitenlucht en het reizen in het zijvak van de rugzak verliest ze haar glans. Ze krijgt spijt van haar ontsnapping uit de fokkerij. 'Je kunt beter opgepropt in een dekbed zitten.
Dan word je nog eens uitgeschud en hangt buiten in de frisse lucht. Ik mis Jan de Wind die me laat dansen en iets van de wereld laat zien. Op Alexander zijn bureau sta ik niet dicht genoeg bij het open raam, het enige wat Jan bereikt is een opbollend gordijn en losse papieren die van het bureau waaien.
Daarna gaat het raam op een kiertje. Als ik ook maar even de kans krijg ben ik weg.' Het Franse inktpotje zwijgt, het heeft haar niet begrepen. 

Die week heeft Alexander een signeersessie in de plaatselijke bibliotheek.
Het is duidelijk minder druk dan in de boekwinkels. Alexander krijgt een lesje in nederigheid. Blijkbaar is zijn handtekening minder belangrijk dan hij heeft gedacht. Voor veel mensen is het teveel moeite om met een gekocht boek naar de bibliotheek te komen. Het laatste uur van de sessie is er niemand meer geweest. Teleurgesteld in het publiek zit hij achter het tafeltje in de koffiehoek. Hij voelt zich te kijk gezet. Uit verveling draait hij Veertje rond in het inktpotje. Alexander voelt haar trillen als de punt van haar pen over de harde glazen bodem schuurt. Resoluut staat hij op en raapt zijn spullen bij elkaar. Met een driftig gebaar propt hij Veertje en het inktpotje in het zijvak van zijn rugzak. 'Ik ga naar huis, ik heb geen zin hier nog langer voor niets te zitten, als er nog iemand komt heeft diegene pech gehad.' De bibliothecaris achter de balie probeert een weerwoord te geven, maar Alexander beent zonder te luisteren naar de uitgang. Hij is niet alleen teleurgesteld maar ook boos.
Zijn publiek moet niet denken dat het met hem kan sollen. De slechte recensie die zijn weglopen hem mogelijk oplevert neemt hij voor lief. De meeste journalisten schrijven maar wat, ze hebben geen oprechte belangstelling voor poëzie. Met trillende vingers wurmt hij de fiets van het slot, als hij het zware kettingslot in zijn fietstas laat zakken hoort hij iemand roepen.
'Meneer Vermeer, meneer Vermeer.' Vanuit de bibliotheek komt een jonge man op hem af. 'Meneer Vermeer, sorry dat ik te laat ben maar kan ik nog een handtekening van u krijgen? Ik zat boven aan mijn scriptie te werken en toen ik klaar was wilde ik bij u langsgaan, maar er werd verteld dat u was vertrokken. Helaas heb ik geen pen want ik werk altijd op mijn laptop.' Alexander zijn boze bui slaat om. Hij haalt de rugzak uit de fietstas en gaat in het zijvak op zoek naar een pen. Het inktpotje ligt hem daarbij in de weg.
Hij zet het potje met de schrijfveer naast de rugzak op de bagagedrager. Terwijl hij zijn handtekening zet, ziet Jan de Wind zijn kans schoon.
Veertje dwarrelt er vandoor. De student doet een poging haar te vangen maar hij strandt in een rij slordig geparkeerde fietsen.

Schaterlachend fladdert Veertje langs de verwarmde terrassen naar de feestelijk verlichte winkelstraat. In een flits ziet ze zichzelf in veelvoud in de etalage van een boekhandel.
'Jan wat ben ik blij dat je me uit dat saaie bestaan bij die schrijver hebt verlost.'
'Je hebt hem anders goed geholpen, zijn boek is een warm broodje en voorlopig is hij zonder geldzorgen. Daar mag je best trots op zijn.'
'Veel waardering heb ik niet ondervonden, zo zachtzinnig sprong hij niet met me om.'
Jan laat zijn vriendinnetje nog een uurtje van de vrijheid genieten, maar dan maakt hij een eind aan hun spel.
'Ik moet gaan liggen om me op morgen voor te bereiden. Er wordt van me verwacht dat ik kil en hard uit het Oosten kom waaien, dat kost veel energie.
Ik laat je overnachten bij de ganzen op de kinderboerderij.'  

De volgende morgen zijn de ganzen al vroeg uit de veren om hun ontbijt bij elkaar te scharrelen. Samen met een paar andere afdankertjes blijft Veertje achter op de koude grond. Ondanks de gure wind voelt ze zich op haar gemak tussen de soortgenoten. Vandaag wil ze hier wel blijven, maar Jan de Wind denkt er anders over. Hij tilt haar op. 'Ik breng je naar het hooi onder het afdak bij de hertjes.'
'Waarom?' ' Ik heb het voorlopig prima naar mijn zin tussen de ganzen.'
'Je kunt kiezen, of ik leg je veilig in het warme hooi of je neemt het risico opnieuw bij Alexander Vermeer op het bureau te belanden. Hij is op weg naar de kinderboerderij. Hij zoekt een nieuwe schrijfveer.'
Veertje kiest het warme hooi en wacht tot Jan weer uit een milde hoek waait.

Dit was de laatste schrijfopdracht van dit jaar.
Schrijf over een veertje dat een ommezwaai veroorzaakt.
Vergezeld van een smiley kwam van de schrijfcoach één opmerking: 'Ik ben onkreukbaar.' 
Er was geen advies voor verbetering, eerlijk gezegd kwam het met lof retour.

Tegenstelling

 Wel-Niet
 rechtbank in Haarlem
open monumenten dag 2017

foto ferrara
klik voor vergroten

Tegenstelling

 Historisch-Modern
een historische en moderne hijsbalk
naast elkaar in Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Het pand rechts op de foto won in 2002 in de categorie zakelijk nieuw de puienprijs van de Historische Vereniging Alkmaar. Citaat uit het juryrapport: Groot Nieuwland 25 vormt een groot maar fraai contrast met de andere panden in deze gevelwand. Het past goed in de schaal van de straat, de kleurstelling en het materiaalgebruik zijn passend gekozen.

Van beide panden op deze foto is in 2010 de bedrijfsbestemming gewijzigd in woonbestemming.

Op en Rond de Deur

Schamppalen
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2022/12/schamppalen.html