Taalcuriosa

Afgelopen weken gespot in Trouw

klik aan voor vergroten

Een acrobaat

lijf van elastiek

draait voor hoog geëerd publiek

salto mortale

foto ferrara

De taal die je binnenlokt

aanmoediging tot

nieuwsgierig openen van

gesloten deuren

Twee vliegen in één klap. 
De schrijfveer van vandaag is goed te gebruiken in het kader van het nationale theaterweekend. 
Theater is tevens het thema van de poëzieweek.  
Een kijkje achter de schermen.

Onder het toneel, 

de achterkant van de orkestbak

en de muziekstandaards

tevoorschijn toveren van de orkestbak

is niet zonder risico

aanbrengen van decor en bekabeling

inhangen van de belichting

geen overbodige luxe

helemaal waar

Hakuna matata

letterlijk vertaald
Er zijn geen problemen

En als ik ze al had dan liet ik ze dinsdagavond voor een paar uur achter op de drempel van het AFAS Circustheater in Scheveningen.

We zagen er de musical The Lion King en genoten van een avond visueel spektakel.

De verhaallijn is simpel. De kleine leeuw Simba gaat ooit zijn vader als koning opvolgen, maar wordt door een listige oom aan de kant gezet. 
Simba raakt de groep kwijt en valt in handen van stokstaartje Timon en knobbelzwijn Pumbaa. Deze twee dartele figuren zien nergens problemen.
Op het eind komt alles goed, inclusief de hereniging met Simba’s jeugdliefde, maar dan heb je wel drie uur lang vooral je ogen optimaal moeten gebruiken.

Kostuums, de soepele bewegingen en stemmen van de acteurs, belichting, wisselende decors, technische hoogstandjes, maar ook snufjes die er moeten zijn en die je amper waarneemt. 

Het gebruik van de zaal met opkomst van bijna de hele cast trekt je meteen het verhaal in. Een adembenemend schouwspel.

Naast deze perfecte show blijkt ook het theater een geoliede machine. Overal, strak in het pak gestoken, behulpzaam personeel dat toeziet op jouw welzijn, maar ook de gang van zaken in de zaal scherp in de gaten houdt. 
In de pauze staat het drankje en het bittergarnituur dat we vooraf geboekt hebben klaar, warm en wel. Ook hier een perfecte timing.

Kortom een heerlijk avondje uit met toch een klein persoonlijk probleem …

Jammer dat een groot deel van het publiek zijn best niet meer doet er zo’n avond een beetje leuk uit te zien. Smart Casual=comfortabel en netjes was bij veel volwassenen nog te veel gevraagd. Wat is er mis met een mooie broek en overhemd/blouse? En dan praat ik niet eens over jasje-dasje en/of geklede rok of jurk. Je ziet het niet alleen in Scheveningen, het valt me in de plaatselijke schouwburg en die in omringende plaatsen ook op.

Wat uitgaanskleding betreft ben ik blijkbaar niet meer van deze tijd. 

De plaatjes zijn van internet

Tijd vliegt

En weer is er een week voorbij.

De afgelopen dagen heeft het huiswerk voor de schrijfcursus mij behoorlijk in de greep.

Schrijf een stuk over boosheid is de opdracht. Ik heb het voor de derde keer herschreven en ik denk zelf nog steeds dat het meer om ergernis dan om boosheid gaat.

Als ik blijf sleutelen loop ik de kans woensdag (deadline) helemaal niets in te leveren.

Misschien stuur ik het vanavond wel in, dan kan ik er niets meer aan veranderen.

Ondertussen zitten Miet en Griet nog steeds met die vreemde vogel in hun maag.

Zij worden ongeduldig en willen een oplossing voor hun vraagstuk.
Alsof dat in één pennenstreek is op te lossen.

Deed ik nog iets anders? Jazeker. Vrijdagavond zaten we bij Herman van Veen. Wat heeft die man nog altijd een prachtige stem. Herman en zijn vaste gitariste Edith Leerkes worden bijgestaan door zes talentvolle jonge mensen. In een uitverkocht theater zorgden ze voor een boeiende avond. Niet alleen om te horen ook de kleding was een lust voor het oog. Iedereen in het zwart met een klein rood accent. Bij de mannen waren dat de binnenkant van de kraag, rode knoopjes of manchetten. Bij de dames ging het om de sieraden.

De maestro zelf knalde eruit in een rood overhemd. Raffinement ten top, maar dan in positieve zin. Het enthousiasme en vakmanschap rolde van de bühne.

Na afloop was er een signeersessie. Op zijn gemak deed Herman wat er van hem werd verwacht en maakte desgewenst een praatje. 70 jaar en vol levenslust. Een groot deel van het publiek had ongeveer dezelfde leeftijd. Waarschijnlijk, net als ik, fans van het eerste uur. Topavond!!

foto meneer F.