Collage Uitdaging

Voor week 6 gaf Conny voor de collage-uitdaging de volgende woorden:
Rood-lopen-korrelig-kangoeroe.
De collage is op briefkaartformaat.

Ik koos ervoor om lopen uitgebreid aan de orde te laten komen. Je ziet het lopen in polonaise, Otje wacht voor het rode stoplicht tot ze kan doorlopen.
In de kruiwagen met geld laat ik een paar benen binnenlopen en ik vond een wandelaar met twee kanonslopen. Ik voegde nog wat loopkreten en wandelschoenen toe. De kangoeroe was het lastigst, klein uitgevallen en bijna niet terug te vinden in het korrelige zand. Eenmaal klaar vond ik de collage rommelig en druk. 
Ik maakte een tweede met een rustiger uiterlijk, maar ja toen vond ik het jammer van al het werk en dus laat ik ze beide zie.

Als achtergrond zie je een deel van het werk van Jan Sluijters -Maannacht- met veel roodtinten, er staat een hekje op dat mocht dienen als vervangwoord voor kangoeroe en verder strooide ik kiezelstenen voor het woord korrelig.
Eigenlijk is het een afbeelding van een hoopje pijnboompitten dat ik tot strookjes verscheurde.
Wie meer wil lezen en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik: hier

Tegenstelling

 Vastberaden-Aarzelend
De paardenfokker wist wat hij wilde
het veulen dacht er anders over
weg bij moeder valt niet mee

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Aardappelverlof

Vanuit het aanrechtkastje waarin de bak met aardappelen staat slaat een verstikkende rotte walm in mijn neus. Ik herken de geur meteen en plons jaren terug in de tijd. Mijn lagere school heeft een soort najaarsvakantie, ook wel aardappelverlof genoemd. Terwijl een aantal van mijn klasgenootjes dagelijks mee moet naar het land om aardappelen te rapen, mag ik een keer in de aardappelschuur van mijn opa aan de schudmachine helpen. De verse oogst moet van rotte exemplaren worden ontdaan. Mijn beide volwassen ooms Herman en Klaas staan in blauwe overalls aan weerszijden van de machine. Op een omgekeerd aardappelkistje sta ik naast oom Klaas toe te kijken.
Op het ratelende, oorverdovende ritme van de machine springen de verse aardappelen vrolijk op. Al schuddend rollen ze van boven naar beneden over een trillend rooster in een jute zak.  Als de zak bijna vol is schakelt Herman de machine uit en tilt Klaas de zware handel op de bascule. Nu het even stil is in de schuur lijk het of ik de muffe geur van aardappelen en vochtige klei meer ruik. Naast de bascule ligt een rolletje stevig touw en een grote kromme naald.
Bij het juiste gewicht naait Klaas met grote steken de zak dicht.
Ondertussen hangt zijn broer een nieuwe zak op en zet de schudmachine weer in beweging. Aandachtig kijk ik toe hoe oom Herman vliegensvlug een aardappel grijpt die niet opspringt en rolt. De toppen van zijn vingers verdwijnen in de aardappel. Uit de schudmachine rijst een misselijk makende verstikkende stank op. Kokhalzend spring ik van het kratje en ren onder plagend gelach van mijn ooms de schuur uit regelrecht naar de warme keuken van mijn oma.

'Wat is er met jou, ben je ziek?' Ik schud mijn hoofd. 'Misselijk', piep ik. 'Een stinkende aardappel, zo vies.'  'Volwassen kerels die jou plagen met een rotte aardappel. Als ze straks brood komen eten zal ik ze even flink de waarheid vertellen. Stelletje mispunten.'
Ha, er zwaait wat voor mijn ooms. Langzaam trekt de misselijkheid weg.
Oma reddert bij het fornuis waarop de ketel met warm water gezellig staat te zingen. Op de melk die staat op te warmen trekt langzaam een vel. Ze port het fornuis op om de melk aan de kook te brengen. Oma trakteert me op warme chocolademelk. In een beker met boerenbontopdruk strooit ze twee flinke lepels bruine cacaopoeder, daarop gaan twee scheppen suiker en een klein scheutje koffiemelk. Ze roert met een theelepeltje tot een bruin papje, dat glinstert van de suiker, op de bodem verschijnt. Ze vult de beker tot de helft met de melk die aan de kook is gekomen en roert net zo lang tot het bruine goedje is opgelost. Daarna gaat de zoet ruikende volle melk erbij. Ongeduldig wacht ik tot de loeihete drank zover is afgekoeld dat ik voorzichtig een slok durf te nemen. De bitterzoete lekkernij glijdt warm en zacht over mijn tong naar mijn maag waar ik het voel aankomen. De geur van de warme chocolade verdringt de stank van de rotte aardappel. Ik neem me voor nooit meer aan de schudmachine te helpen.

Terwijl ik met de bak naar de groenbak loop bereid ik me voor op de greep in de rottende aardappel. Bij gebrek aan een schudmachine ben ik genoodzaakt elke aardappel op te pakken. Onder een schimmelende schil voel ik mijn vingers wegzakken in vochtige brij. Hebbes. Ook al was ik mijn handen vandaag nog tien keer, het zal niet helpen. In een van de aanrechtkastjes vind ik een doos Droste cacaopoeder.

Schrijfcursus: oefening zintuigelijk schrijven.

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week vijf van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden:
paars, kop en schotel, poes en bescheidenheid.
De collage is op briefkaartformaat.
Ik koos voor een paarse achtergrond en de kleur komt ook terug in het kleedje op het aanrecht en in het potje in het rek op de achtergrond. De kop en schotel was lastig, te groot, niet de goede kleur. Op het kleedje staan drie koppen met een schotel op zijn kant.

De ene poes zit brutaal op een krukje te kijken of er in de keuken iets te snaaien valt. De andere poes houdt bescheiden het kopje achter de voorpoten verborgen.
De afgebeelde tafel komt uit een tijdschrift voor kunst. De achterkant van de keuken, het paarse kleed en de poezen komen van een verjaardagskaart.
Ik bewaar veel en soms nog niet genoeg. 
Wie meer wil weten en wil zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik: hier

Tegenstelling

 Voor-Na
de streep
 in Heino-Overijssel

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Dit is weer een foto die ik ooit heb gemaakt onder het motto
je weet nooit waar het goed voor is.

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week vier van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op: 
burnt-sienna (roodachtig bruin) kind, koud, schrijven
De collage is op briefkaartformaat. Het jongetje komt van een kerstkaart.
Hij staat in de sneeuw naar een etalage vol boeken te kijken. Op de vensterbank ligt sneeuw dus koud is het wel. De boeken staan voor schrijven. Op twee ruggen heb ik titels geplakt. Voor de kleur heb ik wat roodbruine boeken rondgestrooid. De schrijver links onder in beeld (ook van een kerstkaart) maakt gebruik van een schrijfveer, de versieringen rond de etalage zijn kroontjespennen de rest van de collage spreekt voor zich. 
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik:hier

Tegenstelling

Snel-Langzaam
in Ouddorp

foto ferrara
klik aan voor vergroten

grappig om met een klassieke fiets

aandacht te vragen voor de snelle jongens
in de etalage 

Ik had geen keus

'Hier sta ik. Voor eeuwig vastgezet in een leeuwenkuil. Toen ik er werd ingegooid was het niet de bedoeling dat ik die kuil levend zou verlaten.
Met hulp van de Voorzienigheid is dat wel gelukt. Ik leef, maar sta voor altijd oog in oog met die kwijlende meute en moet hun gebrul dag en nacht aanhoren. De stank die ze verspreiden is niet te harden. Ik begrijp dat mijn verhaal zo tot de verbeelding spreekt  dat ik in verschillende kledij en houdingen ben vastgelegd.  Geschilderd door Peter Paul Rubens zit ik als een smekende gespierde vent in mijn blootje tussen de kwijlende leeuwen.
Het enige voordeel aan dat kunstwerk is dat ik mijn handen vrij kan bewegen. Zo lijkt het of ik die, naar mensenvlees stinkende, meute eigenhandig van mijn lijf kan houden.

De kunstenaar Briton Rivière zet me geboeid en wel op twee doeken te kijk. Van de gespierde vent is niets over. Briton maakt een mager aftands scharminkel van me waar de moed niet bepaald van afdruipt. De grijze vormloze jurk maakt het nog erger. Op het ene doek sta ik geboeid en wel met mijn rug naar de leeuwen. Zo dom! Je moet het beest in de bek kijken om het te kunnen overwinnen.
Op het andere lijkt het alsof ik de beesten vriendelijk toespreek. Het moet wel haast een bezweringsformule zijn want de leeuwen lijken als tamme lammetjes naar me te luisteren. Behalve die bloeddorstige rechtsboven in beeld, die ziet nog altijd een hapklare brok in me. Het zou heel wat opschudding geven als ik die weet te temmen. Door die kunstwerken heb ik het gevoel nog iets zinnigs aan de wereld bij te dragen, maar naarmate de jaren vorderen voel ik me steeds minder serieus genomen. 

Tegenwoordig sta ik in felle kleuren op covers van kinderboeken afgebeeld met leeuwen die eerder in een poezenmand thuishoren. Die tekenaars doen alsof zo'n leeuwenkuil een feestje is. Met de komst van de bioscoop en YouTube ben ik verworden tot een tekenfilmfiguur en ligt mijn dreigend gezelschap op één hoop met types als de Lion King.
Soms denk ik dat de leeuwen me beter hadden kunnen verscheuren dan was me deze afgang bespaard gebleven. Hoewel, nu ik een opdracht voor een schrijfcursus ben, kikker ik weer een beetje op.
Er wordt tenminste met aandacht naar me gekeken. De schrijvers moeten bedenken wat ik hier sta te doen en hoe ik me voel. Een van de vragen luidt. Voelt hij zich voor het blok gezet? Het antwoord is ja, want hoe je het wendt of keert, ik heb geen keus.' 

foto internet

Schrijfcursus: We kregen bovenstaande foto aangereikt met de opdracht,
schrijf een monoloog interieur. Ik vond het vandaag mooi samenvallen met de schrijfveer: 'Ik had geen keus.' Voor meer schrijfveren klik op de schrijfveer rechts op de pagina.

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week drie van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op.
Goud, sleutel, timide en zeester.
Ik gebruikte goud voor de achtergrond. De snavel van de vogel eindigt in een sleutel en in de baard zette ik een brutale meeuw die hebberig loert op de sleutel die het meisje angstvallig bij hem probeert weg te houden.
De vogel kreeg ik ooit als kaart opgestuurd door medeblogster Rietepietz, het meisje komt van een kinderkaart uit de jaren 50 van de vorige eeuw, de sleutel vond ik in een blad over kunst. Eigenlijk waren de zeesterren het lastigst, maar ik vond bij de Readshop in de standaard met goedkope kaarten zowaar een kaart met zeesterren. Die was dus snel gekocht.
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik hier

Tegenstelling

 Diepgaand-Oppervlakkig
Bij lezen kun je beide doen
in het kader van de kinderboekenweek
leek me dit Rupsje Nooit Genoeg
heel geschikt

foto ferrara 
klik aan voor vergroten

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Bij Conny van het blog CONNYSQUILTS had ik de collage-uitdaging voorbij zien komen. Ik dacht er geen tijd voor te hebben en besloot niet mee te doen.
Toen de eerste resultaten verschenen kreeg ik toch spijt en vroeg of ik nog kon aanhaken. De uitdaging duurt 10 weken en de bedoeling is naar aanleiding van vier woorden een collage in elkaar te knutselen die je op woensdag op je blog plaatst. Deze week waren de woorden: koraal, kunst, ladder en hand. Het eerste wat bij mij opkwam bij het woord koraal was kerkmuziek en Bach en ik kwam niet meer van dat thema af. Kunst vind je terug in de muziekinstrumenten en de muzikanten. Door de prachtige muziek raak je in hoger sferen waar ik de ladder (uitgeknipte vangrail) voor gebruikte die wordt vastgehouden door een hand uit de hemel. Ik plakte nog een strookje dat wel iets op koraal lijkt want echt koraal heb ik niet in mijn voorraad knipsels kunnen vinden. De collage is op briefkaartformaat.
Op naar de volgende uitdaging.
Wie meer wil weten en wil zien wat andere deelnemers hebben bedacht klik hier

Op en Rond de Deur

Naaldwerk
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2024/10/naaldwerk.html

Tegenstelling

 Heet-Koud
Erfurt

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Vroeger werden brandverzekeringsplaatjes door de brandverzekeraars tegen de gevel gespijkerd wanneer een pand bij hen tegen brandschade verzekerd was. Tegenwoordig doen ze geen dienst meer en zijn nagenoeg uit het straatbeeld verdwenen.