Tegenstelling

Zinken-Drijven

Oude Haven Rotterdam

foto ferrara

voor meer tegenstellingen klik op het linkje rechts op de pagina

Miet en Griet

Aflevering 53: Miet krijgt de kriebels
Klik voor hun blog op de zandvlooien rechts op de pagina
of:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/

65+

met Henk Krol op kop

seniorenpeleton

verder bergafwaarts

foto internet

Mooi ingelijst

Meneer F. kan soms op onverwachte momenten humoristisch uit de hoek komen. Behalve dat ik ervan in de lach schiet, schrijf ik de opmerkingen ook op, in de hoop ze ooit eens te kunnen weergeven.

Tijdens de Olympische Spelen van 2016, zitten voor de tv naar de 110 meter hordenloop voor mannen te kijken. Spectaculair zoals de atleten in gestrekte draf over de hekjes springen. Een van de lopers raakt danig verstrikt in de eerste hindernis die op zijn pad komt. Armen en benen steken alle kanten uit.

Ik vind het een nogal zielige vertoning en uit mijn medelijden met de man.

Wat zegt meneer F. ‘Nou hij is in elk geval mooi ingelijst.’

Als ik ben uitgelachen sta ik op om mijn notitieboekje te pakken.

De atleet in kwestie komt ook overeind en loopt de race alsnog uit.  

Sportieve prestatie.

Vandaag komt de schrijfveer ‘mooi ingelijst’ langs. 
Te mooi om niet te gebruiken.

foto internet

Ongeldige pijn

waardeloos gevoel

pijn die je niet mag hebben

is uiterst pijnlijk

Tegenstelling

Vies-Lekker
over smaak valt niet te twisten

buitenkant markthal Aurich

foto ferrara

Miet en Griet

De gezusters zandvlo zijn wakker en keken Boer zoekt vrouw.
Aflevering 52: Super leuk
Klik voor hun blog op de zandvlooien rechts op de pagina
of :http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/ 

Ingehaald

Vorig jaar kregen we tijdens de schrijfcursus lege briefjes uitgereikt.

De opdracht was er iets ongeloofwaardigs op te zetten. Vervolgens gingen alle briefjes in een mandje en moesten we eentje uitkiezen. 
We gingen met de opdracht naar huis aannemelijke kletskoek te schrijven.

Op mijn briefje stond: Door de spoiler van de auto iets uitgesprokener te maken ontstaat een liftende werking waardoor inhalen in de hoogte moet gebeuren.

Gisteravond laat zag ik in de herhaling RTL Late Night met Humberto Tan.

Hij ontving Robert Dingemanse die zijn vliegende auto kwam introduceren.

Wat een ontdekking dat ik met mijn stuk ‘Back tot he future’ niet ver van de werkelijkheid verwijderd was. Ik plaats het verhaal, behalve de titel, ongewijzigd nog een keer.

Blijft de vraag onder welk label valt het nu fictie of non-fictie? Ik doe beide.

Vooruitziende blik

De correspondent van het automagazine VOL GAS doet verslag.

Nadat autofabrikant Volkswagen de Vuile Was buiten had gehangen, moest ze zowel diep door het stof als door het te veel aan uitstoot van de uitlaatgassen.

Boetekleed, excuses, ontslagen en een zwaar geschonden aanzien waren het resultaat.

Goede bedoelingen en opgestelde milieuregels zonken in het niet bij de praktijken van Volkswagen die door middel van sjoemelsoftware ver buiten het instructieboekje was gegaan. Overheden en de consumenten voelden zich zwaar bekocht.

Binnen de gelederen van het machtige concern is de afgelopen weken naarstig gewerkt aan rehabilitatie. Op de ontwerpafdeling wordt dag en nacht gewerkt aan een nieuwe vinding die ervoor moet zorgen dat het zwartgeblakerde blazoen van de autobranche weer glans krijgt. Transparantie is het nieuwe woord. Waar in het verleden in het diepste geheim aan nieuwe modellen werd gewerkt, krijgen de media tegenwoordig de kans om, tot op zekere hoogte, mee te kijken achter de schermen. Uiteraard worden, in verband met concurrentie, geen technische details prijsgegeven, maar uw verslaggever was bij de eerste presentatie van een prototype spoiler die de auto van een liftende werking moet gaan voorzien. Als de ontwikkelingen volgens plan verlopen, zal in de toekomst inhalen via de lucht kunnen plaatsvinden. De eerste proeven met kleine schaalmodellen zijn veelbelovend.

Tijdens de persconferentie werd op de vraag, of een eventueel vliegbrevet nodig zou zijn, aarzelend geantwoord. Over die mogelijkheid hadden de ontwikkelaars nog niet voldoende doorgedacht. De beleidsmakers zouden tijdens hun lobbygesprekken dit aspect in elk geval kunnen aankaarten. 
Op de lange termijn zouden rijschoolhouders er verstandig aandoen met de mogelijkheid van een vliegbrevet rekening te houden.

Voorlopig blijft uw verslaggever in zijn VW-polo rijden.

Tegenstelling

Droog-Nat

weerhuisje in Kopenhagen

foto ferrara

 voor meer tegenstellingen 
klik op het linkje rechts op de pagina

Hoe nu verder?

Vandaag is het precies zes jaar geleden dat ik mijn eerste stappen in blogland zette.

‘Hoe nu verder?’ schreef ik boven de aankondiging. Ik had geen idee hoe bloggen in zijn werk ging, hoe je met eventuele volgers moest omgaan en hoe je foto’s moest plaatsen. Een ding wist ik wel, ik wilde graag stukjes schrijven en het resultaat niet langer alleen voor mezelf in een schriftje zetten. Onder het pseudoniem Ferrara had ik bij Trouwschrijf al wat schrijfsels geplaatst die niet onaardig werden ontvangen.

Het gaf de burger moed. Helaas kwam, wegens omstandigheden, daar een einde aan de schrijverij.

Terug naar mijn schriftje was geen optie en dus moest er vervanging komen.

Met hulp van een digitale vriendin werd mijn blog Ferrara geboren.

Marja, toen nog Ram in Ravels, werd een van mijn eerste volgers en tot op de dag van vandaag is zij vaak degene die het eerst reageert.

Mijn blog is, denk ik, niet voor iedereen lezenswaardig. Veel privézaken zul je er niet aantreffen, ik doe niet aan stokjes waarin je allerhande vragen krijgt voorgeschoteld en mijn blog is zeker geen dagboek.

Er zijn dagen dat er geen woord van het toetsenbord rolt en dat wreekt zich wat betreft continuïteit. Aanvankelijk vond ik dat zelf heel vervelend, maar gaandeweg heb ik me daar bij neergelegd.

Ondanks dat, is dit schrijven van vandaag de 950^e publicatie inclusief het gastblog van Grietje Holthuis.

Daarnaast staan er 51 afleveringen op het blog van de gezusters zandvlo

Miet & Griet. Zij liggen momenteel in winterslaap in hun zandkuiltje. 
Een mooi excuus voor gebrek aan inspiratie.

Op het fotoblog Op en Rond en de Deur plaats ik bij tijd en wijle foto’s aan de hand van een thema. Foto’s bewerken en plaatsen heb ik dus ook geleerd, met dank aan meneer F.

Na zes jaar weet ik wel zo’n beetje hoe het werkt in blogland. Je buurt bij elkaar, reageert al of niet. Sommige bloggers hebben veel, andere weinig of geen reageerders. Voor mijn blogs geldt dat er een aantal vaste bezoekers is dat ook een reactie achterlaat. Ik ben jullie daar zeer erkentelijk voor.

Hoe nu verder?

Ik ga gewoon door. ’t Is maar dat jullie het weten.

De belangrijkste vinger

Vroeger was dat mijn duim. Ik kon niet zonder en heb er tot mijn tiende jaar hartstochtelijk op gezogen. Ik duimde rechts, en ondersteunde met de rest van mij hand mijn linker onderarm die ik tegen mijn neus hield. 
In die houding kon ik heerlijk wegdromen. 
Als kleuter was dat geen probleem, maar op de lagere school werd het lastiger. Wanneer ik die houding aannam was juf er snel bij om mij uit de droom te helpen.

Het heeft me heel wat moeite gekost om van die gewoonte af te komen. 
Op eigen verzoek ging ik met washandjes om mijn handen naar bed om te voorkomen dat ik duimend in slaap zou vallen. 
Hoeveel tijd het heeft gekost om van het duimzuigen af te komen herinner ik me niet.

Goed beschouwd is het nog steeds mijn belangrijkste vinger want ik maak voor de schrijverij nog vaak gebruik van mijn duim.

Als het zo uitkomt zuig ik er letterlijk verhalen uit.

Tegenstelling

Liefde-Haat

chocoladewinkel Brussel

foto ferrara

Liefdeswoede

je kunt hem vergeven

na een gezellig diner

met wijn in de man

en wijsheid in de kan

ziet de wereld rooskleurig

de volgende dag met een

ronkende kater voor je bed

denk je met kloppend hoofd

ik bel op en zeg

ik neem alles terug

ik wil je nooit meer zien

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Geit

Ik kom van de boerderij,

leefde met dieren:

een geit is een geit.

De hond naast mij,

waar ik ook ging.

Hij likte de tranen

die niemand zag.

De poes op schoot,

kroop in vertrouwen

dicht tegen mij aan.

Zij wist wat ik zocht.

De geit mekkerde als ze mij

zag; haar bokkesprongen

maakten leven licht

als een veertje.

De dieren leefden met mij.

Ik was met de dieren,

samen, niet alleen.

Een geit is een geit,

niets minder, zoveel meer.