Johans mond voelt droog, zijn handen trillen en het klamme zweet loopt langs zijn rug. Vanuit zijn auto kijkt hij naar de deur die uitnodigend draait. De knipperende reclame op de gevel van het casino maakt hem duizelig. Het is hem een week lang gelukt niet toe te geven aan zijn drang tot gokken. Als het een week lukt, moet hij het langer ook kunnen. De ruzie gisteravond met Desiree en haar dreigende woorden over een echtscheiding hebben hun invloed niet gemist. Zij weet niet van de schuld die hij heeft bij hun beste vriend. Met één gokje wint hij misschien net genoeg om Rens van zijn lijf te houden. Johan besluit vijf minuten te wachten. Als hij in die tijd twee mensen naar binnen ziet gaan, mag hij ook. Johan kijkt om zich heen. Op de parkeerplaats blijft het stil. Hij zakt wat onderuit en pakt zijn mobiel voor een spelletje patience om de spanning te breken, maar hij kan zich slecht concentreren. Zijn mond lijkt wel droger te worden, hij slikt moeizaam. Johan voelt dat de duizeligheid toeneemt. Onrust maakt zich van hem meester. Als hij nou de afspraak met zichzelf maar kan nakomen. Hij heeft dringend geld nodig. Net als hij zijn vrouw wil bellen om te zeggen dat hij onderweg is naar huis, stopt er een auto naast de zijne. Een echtpaar stapt uit. Opgelucht haalt hij adem, eindelijk kans om zijn schuld af te betalen. Snel glipt hij voor het stel naar binnen. Hij sluit aan bij de roulettetafel en zet 100 euro aan fiches in op nummer zeven, het getal dat hem geluk moet brengen. Terwijl het balletje rolt voelt Johan zich opknappen. Weg is de droge mond, de duizeligheid neemt af en zijn handen leggen trefzeker de fiches op een stapeltje. Het geluk lacht hem toe en als hij 1000 euro rijker is vindt hij zowaar de moed om te stoppen. Hij laat zijn winst in kleine coupures uitbetalen en rijdt naar de stad waar hij nog snel even gebruik maakt van de koopavond. Bij een speelgoedzaak koopt hij voor zijn dochtertje een knuffel groter dan het kind zelf en voor zijn zoontje het nieuwste spel voor de playstation. Johan verheugt zich op de blijdschap van zijn oudste kind. Jozefientje heeft nog geen weet van cadeautjes. Bij de kiosk haalt hij vijf sloffen sigaretten voor zichzelf en daarna rijdt hij langs de bloemist voor een flinke bos van de duurste rozen. Hij rijdt huiswaarts in een betere stemming dan hij de laatste dagen is geweest. Desiree zal er blij mee zijn. Ze zal hem vast niet in dank hebben afgenomen dat hij vanmorgen zonder haar te zoenen de deur uitging. Hij zal haar geruststellen door te zeggen dat het etentje met een toekomstige klant succesvol is uitgevallen en zijn baas hem daarvoor met een bonus heeft beloond. Zijn winst is weliswaar geslonken tot 700 euro maar nog altijd een mooi bedrag om Rens mee tevreden te stellen. Als hij nou eens begint met 500 euro af te betalen dan houdt hij zijn vriend voorlopig buiten de deur met vragen die Johan liever niet gesteld krijgt. Onderweg stopt hij bij een cafetaria voor een kroketje en gooit en passant voor 20 euro in de fruitautomaat, jammer dat geld is hij kwijt. Nou ja, hij voelt zich gelukkig een stuk beter dan een paar uur geleden. Met een blij gezicht komt hij thuis waar hij een verbaasde Desiree in de bloemetjes zet. Robin neemt het nieuwste speeltje juichend in ontvangst en duikt er meteen mee op de bank. Zoonlief is voorlopig niet meer aanspreekbaar. Jozefientje in haar box zinkt naast de knuffel in het niet.
Terwijl Johan boven zijn pak verwisselt voor vrijetijdskleding schikt Desiree de rozen in een vaas. Ze is absoluut niet blij met de geldverspilling. Het liefst had ze de bos meteen in de vuilnisbak gekwakt, onverantwoord zoals Johan zijn bonus heeft gebruikt. Liever had ze er de wasmachine mee afbetaald. Ze heeft die opmerking ingeslikt omdat ze geen ruzie wil maken waar de kinderen bij zijn. Daarbij wil ze zijn stemming niet bederven, hij is zo trots op de extra beloning van de baas. Het zou ook wel eens tijd worden. Vorige week nog heeft ze Johan voor de voeten gegooid dat het verzekeringskantoor waar hij agent is, goede sier maakt met kortingen die waarschijnlijk ten koste van zijn salaris gaan. Ze heeft het maar wat vreemd gevonden dat Johan een reparatie aan de dienstauto cash heeft moeten voorschieten. Over het feit dat ze daardoor zelf in de rode cijfers kwamen wilde Johan niets horen. Dat geld zou heus wel verrekend worden met het volgende salaris. Desiree brengt de vaas met rozen naar de kamer en ziet dat Jozefientje naast haar knuffel in slaap is gevallen. Robin kijkt niet eens op van zijn nieuwe spelletje. Over het speelgedrag van Robin moeten ze ook eens praten. Zou een kind van acht al verslaafd kunnen zijn? Als Johan beneden komt geeft Desiree hem de boodschap door dat Rens heeft gebeld en dat zij heeft beloofd dat Johan terug zal bellen zodra hij thuis is. Hij weet zijn schrik te verbergen door te zeggen dat hij Rens al een tijd niet heeft gezien en dat hij wel even bij hem langs rijdt. Johan grist zijn autosleutels en portefeuille van tafel en is de deur uit voor Desiree kan protesteren. Zij voelt een woede opkomen. Lekker dan, is ie amper thuis, heeft niet eens meegegeten en gaat er meteen weer vandoor. Als hij denkt zijn gedrag met dure cadeaus te kunnen afkopen heeft hij het mis. Hier is het laatste woord niet over gesproken.
Op Johans bellen doet Rens de deur open. Hij reageert verbaasd als hij zijn vriend ziet staan. ‘Joh, ik heb vanmiddag Desiree gevraagd of jij en ik weer eens samen naar de sportschool kunnen gaan. Dat je zo snel op de stoep zou staan had ik niet verwacht. Kom binnen man, gezellig om weer eens bij te praten.’ Johan weet met de hartelijke ontvangst niet goed raad. Hij heeft verwacht dat zijn vriend eindelijk zijn geld zal opeisen. Razend snel besluit hij het onderwerp niet aan te roeren. Als Rens nergens over praat kan hij die vijfhonderd euro voorlopig in zijn zak houden. De wasmachine moet tenslotte afbetaald, misschien is het beter dat eerst te doen. Of zal hij Rens de helft van het bedrag betalen? Eerst maar eens afwachten wat Rens zijn plannen zijn. Als ze aan een biertje zitten herhaalt zijn vriend de vraag weer eens samen te gaan sporten. Johan, al lang blij dat het niet over geld gaat, hapt toe. Ze spreken af elkaar de volgende avond in de sportschool te ontmoeten. Als hij na een uurtje afscheid neemt zegt Rens: ‘We moeten dan ook maar eens overleggen over die duizend euro die ik je heb geleend. Ik zit er niet echt om verlegen maar ik wil het wel terug. Voor mijn part zonder rente, maar ik geef ze niet cadeau. Je had ze nodig voor een wasmachine, ik vond dat toen al veel geld voor een dergelijk huishoudelijk apparaat, maar met kinderen draai je extra was en dan moet je goede spullen hebben, dat begrijp ik zelfs als vrijgezel.’
Johan belooft zijn schuld zo snel mogelijk te voldoen. Hij is vast besloten het geld de volgende avond in de sportschool te overhandigen. Op weg naar huis bedenkt hij dat Desiree wel boos zal zijn over zijn snelle aftocht en dat hij niet, zoals afgesproken, de kinderen naar bed heeft gebracht. Johan haalt zijn schouders op. Liever ruzie met Desiree dan opbiechten dat hij bij Rens in het krijt staat. Als hij de straat indraait ziet hij een politiewagen op de parkeerplaats voor hun huis staan. ‘Beter maar even een blokje omrijden’, mompelt hij voor zich uit. Hij heeft vanmiddag getankt en dus benzine genoeg. Hij neemt de afslag naar het centrum van de stad en stalt zijn auto voor een gokhal. Wie weet heeft hij geluk en wint hij nog een leuk bedrag.
Bovenstaand is deel 1 van een langer verhaal dat we moeten schrijven.
Onderwerp mochten we zelf bedenken. Ik schreef al eens over dit stel, maar toen zat ik nog niet op schrijfcursus. Na beoordeling heb ik met kleine toevoegingen Johans gevoel en Desiree haar reactie wat meer uitgewerkt. Verder was het commentaar: Mooi en levendig verhaal met genoeg ijkpunten om er een prachtig slot aan te breien. Daar broei ik nu op.
