Hoe dom kun je zijn?

Ik heb voor vanmiddag een kaartje gekocht voor een lezing met Tommy Wieringa waar ik  veel zin in heb. Als ik de fietssleutel wil pakken ligt deze niet op zijn vaste plek ook niet op een van de traptreden waar ik hem wel eens neerleg. Waarschijnlijk vergeten de fiets op slot te zetten. Kan gebeuren als je de tas met boodschappen voorrang geeft. In de garage blijkt de fiets keurig op slot te staan. Ik kijk op mijn horloge, met de benenwagen kom ik te laat en dus hou ik in huis een snelle zoektocht zonder resultaat. Met de pest in ga ik aan tafel zitten. Geen leuke lezing, voor niets een kaartje gekocht en die stomme sleutels, ook die van het extra hangslot, zoek. Ik ga mijn gangen van gisteren nauwgezet na. Welke jas had ik aan?  Dezelfde als vandaag en daar zitten ze niet in. Wat heb ik gedaan bij thuiskomst? De fiets in de garage gezet, boodschappentas uit de fietstas getild en dan schiet me te binnen dat ik niet direct naar huis ben gegaan. Ik heb in de garage lopen grutten met afgekeurde stekkerdozen en met waarschijnlijk de sleutels nog in mijn hand, een plastic tasje gezocht om ze in te doen met het plan dat spul naar de afvalbak voor elektra te brengen. Nadat ik de boodschappen heb ik opgeruimd heb ik dat plan uitgevoerd en nu heb ik het sterke vermoeden dat ik mijn fietssleutels ook in dat tasje heb laten zakken. Wie wel eens wat heeft weggegooid in zo'n afvalbak weet dat het deksel weinig ruimte biedt en loodzwaar is. Na drie stekkerdozen en dus drie keer dat zware deksel open en dicht te hebben gedaan schud ik bij de laatste het zakje leeg. Plastic hoort in deze bak niet thuis dus neem ik het zakje mee naar huis voor een eventueel volgend klusje. Tegen beter weten in onderwerp ik het tasje aan een inspectie. Teleurgesteld begin ik opnieuw een vergeefse speurtocht in huis en garage.
Gelukkig liggen de reservesleutels daar waar ze moeten liggen.
Voorlopig ben ik gered. Ik kan fietsen en als het nodig is de accu opladen want de ontgrendeling van dat attribuut gaat met dezelfde sleutel. Op internet heb ik zonet bij AXA een nieuwe sleutel besteld. Ze adviseren de verzekering in te lichten dat ik een reservesleutel heb besteld, want stel dat mijn fiets wordt gestolen dan kan dat gezeur geven. Weinig kans met die sleutels op de bodem van de afvalbak. 

Leestip

Een hoogst persoonlijk schrijven van
onze eigen Rietepietz
In vele opzichten een "Dapper Mens"
Als je eenmaal begint te lezen kun je
dit boek moeilijk wegleggen.
Volg haar in de strijd om
erkenning, begrip en medewerking
van diverse instanties

voor meer informatie

https://rietepietz.wordpress.com/2025/03/25/op-naar/

WE-300

Constante factor

Gerard is zijn leven lang gewend alles van zichzelf te geven. Als kind maakt hij het zijn ouders zoveel mogelijk naar de zin. Continu werpt hij zich op als buffer tussen zijn puberende oudere broer en zijn jongere zus.  Gerard is een typisch gezinsreddertje. Voortdurend bezig met de lieve vrede.
Op school is het al niet anders. Niet op de voorgrond in de klas, wel altijd bereid tot helpen. 
Als een ander het naar de zin heeft, is het leven voor Gerard goed.
Op de ambachtsschool blinkt hij uit in timmeren en hij vindt, net als veel klasgenoten, werk bij het grote houtbedrijf in het dorp.
Gerard valt op door zijn niet aflatende nauwgezetheid en loyaliteit. Hij is bereid tot overwerken bij een grote klus en als er op locatie gewerkt moet worden, is Gerard van de partij. Hij raakt bevriend met de collega’s op de bouw ver van huis. Zijn luisterend oor en het zwijgen over wat hij hoort vindt grote waardering. Ook hier geeft Gerard doorlopend veel van zichzelf.
Het houtbedrijf groeit gestaag en Gerard groeit mee. Langzaam klimt hij op tot vertegenwoordiger en verruilt hij overall voor pak en stropdas. Het is even wennen, maar hij weet met zijn innemende houding, klanten en bedrijf immer bij elkaar te brengen.
In de vrije weekenden maakt hij zich nuttig in het dorp. Onder zijn leiding komt er een nieuwe kantine voor de voetbalvereniging. Menig decor voor het amateurtoneelgezelschap "Op de planken" is van zijn hand.
Gerard is geliefd in het hele dorp en veel dorpsgenoten weten hem voor een klusje te vinden. Alleen voor een duurzame relatie ligt Gerard niet goed in de markt. Het lokale vrouwelijk schoon valt niet voor de man die zichzelf voortdurend wegcijfert en aan één stuk door bezig is voor de ander.

WE-300: Schrijf een stuk in 300 woorden over een opgegeven woord zonder dat woord te gebruiken. Geesje van het blog 'Mijn gedachten' hier geeft dat woord op de 26e van de maand. Deze maand is het woord permanent.
Bij Geesje kun je lezen wat andere deelnemers hebben geschreven

Tegenstelling

 Onder-Boven
Swimming Pool van Leonardo Erlich
een van de Highlights in
Museum Voorlinden
Wassenaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Opnieuw een week voorbij. Om precies te zijn de 12e week sinds het overlijden van mijn echtgenoot. Een week waarin ik weer een rondje papiercontainer deed. Ik propte er onder andere oude gebruiksaanwijzingen en verpakkingen in van apparaten die al lang geen onderdeel van het huishouden meer zijn.

Soms heb ik spijt dat we ons voornemen, eindelijk eens op te ruimen, voor ons uit bleven schuiven omdat we leukere dingen voorrang gaven. Zo af en toe ging er een doos met nog bruikbare inhoud naar de kringloop en dan hadden we het tevreden gevoel dat we weer een en ander hadden gedaan.
Niet genoeg, naar nu blijkt, maar eigenlijk wist ik dat natuurlijk wel. Er staat nog de wereld aan blikken met oude verf, om maar eens iets te noemen.

Het was ook de week waarin ik op bezoek ging bij een stel oud-collega's. 
Zij gaven acte de présence tijdens de condoleance en stuurden een mail voor mijn verjaardag begin maart met daarin de uitnodiging een keer langs te komen. Het werd een heerlijke middag in een windvrije, zonovergoten tuin.
We haalden herinneringen op aan ons werkzame leven, maar ze vertelden ook van de stadswandeling die we samen ooit deden. Ik moest er diep voor in mijn geheugen graven. Zij wisten nog hoe ze werden geboeid door de verhalen van meneer F.
Kennis waarvan ze nu in andere steden nog altijd de vruchten plukken.
Ze zien meer aan details dan voor die bewuste wandeling van jaren geleden. Zo leuk om te horen.

Over belangstelling hoor je mij niet klagen. Regelmatig staat er een kennis of vriendin op de stoep of houden de buren me staande voor een praatje. Gisteren kwam er nog een hele lieve kaart en per mail en telefoon weet men mij ook te vinden. Pas gisteren heb ik voor het eerst sinds al die weken zelf weer een vers boeketje bloemen gekocht.
En ook jullie lieve bloglezers zijn een waardevolle steun. Dank, dank voor al jullie warme, meelevende en opbeurende reacties. 

Tegenstelling

Warm-Koud
thuis
omvormer van de zonnepanelen

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Zo knap dat je dit doet, wat goed dat je er bent.
Stoer, sterk, dapper, moedig, voortvarend, een bikkel.
Ik hoor het van veel mensen en lees het in jullie reacties op mijn blog.
Wees er zeker van dat ik die uitingen zeer waardeer, maar soms denk ik zelf bij al die kwalificaties dat ik een 'Lustige Witwe' lijk.
Ooit heb ik de ernstige zieke filosoof René Gude horen zeggen; 'Je moet het beest in de bek kijken.' Ik vond dat toen een geweldige uitspraak en probeer vanuit die gedachte te handelen.
Inmiddels weet ik dat het beest verschillende gedaantes heeft en regelmatig de aanval van achteren inzet.
Op zo'n moment laat het zich niet in de bek kijken. Dan ben ik even niet stoer, sterk, dapper, moedig, voortvarend of een bikkel.
Het zij zo.

En dan is alles anders

24 februari eindigt mijn blog met de zin; er ligt nog een en ander in het verschiet. Bijgaande foto is daar een voorbeeld van.
Tijdens onze gesprekken die meneer F. en ik gelukkig nog intensief hebben gehad, komen we snel tot de conclusie dat ik niet te lang in de Mitsubishi Outlander moet blijven rijden. Hoewel de auto veel voordelen heeft zoals een hoge instap, hybride dus een automaat en een geweldige trekkracht i.v.m. de caravan, is hij voor mij in mijn eentje met een niet al te lang postuur veel te groot.
Reizen met de caravan is een gepasseerd station, maar ik wil niet terug naar een lage instap en handschakeling en hybride blijft ook op mijn lijstje staan, want ik kan thuis opladen. Deze wensen resulteren in de aanschaf van een occasion Renault Captur met maar 47.500 kilometer op de teller.
De afleverdatum valt samen met mijn verjaardag en zo krijgt die dag, naast de stapel hartverwarmende post, een onverwacht vrolijk tintje, want de nieuwe aanschaf staat feestelijk gestrikt op me te wachten.

De volgende dag kan ik meteen flink wat kilometers maken en uitvogelen hoe alles werkt. Met onze dochter rij ik naar zoon en schoondochter in Zwolle waar we i.v.m. mijn verjaardag het weekend zullen doorbrengen. Het is voor het eerst, na de crematie, dat we weer als gezin bij elkaar zijn. Bij het afscheid zijn we het er allemaal over eens dat het goede, maar ook emotionele dagen zijn geweest. Ik sluit af met te zeggen dat de Renault en ik het wel met elkaar kunnen vinden en daar ben ik blij mee. Vanaf zijn plek in de kast ziet Meneer F. dat het goed is.

Hierboven is het woord caravan gevallen, daar zit meer emotie in dan in de ingeruilde auto. Er zit nog steeds een en ander in het verschiet.
Daarover schrijf ik te zijner tijd.

Tegenstelling

 Eens-Oneens
Vrouwe Justitia
Symbool voor gerechtigheid
Grootschermer

foto ferrara
klik aan voor vergroten

De symbolen weegschaal en zwaard duiden op de rechtspraak.
De weegschaal staat voor zorgvuldig afwegen van bewijzen en argumenten.
Het zwaard symboliseert de bevoegdheid om te oordelen en het recht om vonnis uit te spreken. Met dat vonnis kun je het oneens of eens zijn.

Ben even uit de lucht. Tot volgende week.

Tegenstelling

 Hardnekkig-Flexibel
Sallandse Heuvelrug
Je moet beide eigenschappen
in je hebben wil je dit werk doen

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Weer een week voorbij waarin het nodige zakelijk geregeld is.
Er is iets met een verouderde verzekeringspolis die niet zomaar even op mijn naam kan worden overgezet en dus krijg ik een nieuwe offerte opgestuurd.
Ik begrijp het niet helemaal, ben ik nu nog wel verzekerd? Een telefoontje is genoeg om duidelijkheid te verschaffen. Tot nu toe schiet iedereen bij het woord overlijden in standje hulpvaardigheid in optima forma. De dame die me te woord staat biedt zelfs een goedkopere offerte aan en daarmee ben ik akkoord gegaan. Over aansprakelijkheid hoef ik me geen zorgen te maken, dat is goed afgedekt.

Afgelopen week was ik gelukkig niet alleen maar regelneef. Donderdag ben ik op pad geweest met medeblogger Jeanne. Ze heeft me gevraagd of ik zin heb iets met haar te gaan doen. Een aantal jaren geleden hebben we elkaar al eens ontmoet toen ik haar meenam op stadswandeling door Alkmaar. Sindsdien is er, zowel bij haar als bij mij, een en ander gebeurd. Ik kies voor Amsterdam omdat ik daar i.v.m. fysieke omstandigheden van mijn echtgenoot in tijden niet meer ben geweest. We treffen elkaar in de hal van het Centraal Station en schuiven aan de overkant bij Loetje binnen voor koffie en uitgebreid bijpraten. Daarna stappen we op de tram met het Rijksmuseum als einddoel. Een tijdslot hebben we niet, maar met de museumjaarkaart in de aanslag en een aardige suppoost bij de ingang mogen we zo naar binnen lopen.
We beperken ons tot de tentoonstelling 'American Photografy.'
Een schot in de roos. Ik voel me een beetje een droge spons die in een emmer water is gevallen en zuig me vol met alle indrukken. Wat een fijne middag, met dank aan Jeanne. Kijk hier voor een overzicht. Zij heeft veel meer en betere foto's gemaakt dan ik.

Natuurlijk is het verdrietig dat je bij thuiskomst niet over je ervaringen kunt vertellen. Het is voor mij geen reden om geen actie te ondernemen.
Voor maart staan er twee lezingen in de agenda die meneer F. en ik zeker samen geboekt zouden hebben. Best een hobbel, maar ik neem hem wel.