Blij met een dooie mus

In een miezerig buitje dat vergezeld gaat van een valse wind, fiets ik naar de supermarkt. Geen tochtje om blij van te worden. 
Binnen in de winkel is het aangenaam toeven en ik besluit tot nog een rondje zodat ik opgewarmd de terugtocht kan aanvaarden.

Als ik buiten kom blijkt de regen gestopt, het scheelt haastig propwerk bij het inruimen van de boodschappen. Die handeling vraagt, in verband met de balans aan weerszijden van de bagagedrager, enige tactiek. Het zal mij niet gebeuren dat mijn fiets omvalt naar de kant, waar als gevolg van het extra rondje, een paar flessen wijn zitten. Afgezien van het feit dat het een lading vuiligheid geeft is het zonde van de drank.

Op mijn gemak klaar ik het klusje en breng, tevreden met mezelf, het wagentje terug. Terwijl ik de fiets van het slot draai hoor ik een merel helemaal uit zijn dak gaan. Ik word er acuut vrolijk van, speurend kijk ik omhoog of de flierefluiter zich laat zien. 
De kraai die op de dakrand zit te loeren naar een stuk verdwaald stokbrood zal dit geluid niet voortbrengen. Even snel als het opkwam, stopt het gezang. Naast me hoor ik iemand zijn telefoon beantwoorden. Het voorjaar is nog ver.