Nummer 88 ABBA

Dancing Queen

Het moet me toch van mijn hart. Het schaamrood op de kaken… waarom eigenlijk?
ABBA, tot nu toe niemand van de vaste Top 2000 leveranciers die ook maar iets van die groep noemt.
Ze wonnen in 1974 het Eurovisie Songfestival en daarna waren ze niet meer weg te meppen.
Ik ging ter wintersport met vrienden en vriendinnen, dat waren onder andere de Gouden Tijden die ik al noemde. En ABBA reisde met ons mee, althans met mij. The Dancing Queen, Fernando, The winner takes it all. Het knalde over de terrassen langs de skipistes en ‘s avonds in de kroegen. LOL! Het zweet en bloed in de skischoenen, wat was dat werken in de lessen, staat me ook helder voor de geest. Maar, tijdens de lunchpauzes en ‘s avonds georganiseerd in de arrenslee naar een kroeg in de bergen, maakte dat harde werken van overdag goed.
Pas later doe je de ontdekking dat je voor het skiën komt, maar dan ben je jaren verder.
Je boekt een appartement, doet tussen de middag boodschappen voor het eten ’s avonds of bent de hele dag onderweg, rugzakje met een boterhammetje en onderweg ergens in een hut een kopje soep.
Ook dat waren Gouden Tijden, ik ben blij dat ik beide ervaringen heb bijgeschreven in het boek der herinneringen.

Nummer 494 Bob Dylan

Times they are a-changin

Grote veranderingen op komst. In Slochteren, Delfzijl en Ten Boer is gas gevonden en niet zo’n klein beetje ook. De gasunie wordt opgericht en het einde van het kolentijdperk lijkt in zicht.
Alle kachels, gastoestellen, centrale verwarmingen enz. moeten omgebouwd en aangesloten op de aardgasleidingen die door het hele land worden aangelegd. Als dat geen vooruitgang betekent. Natuurlijk zijn de kolenboeren niet blij en houden ze in Limburg, waar in de mijnen de kost wordt verdiend, hun hart vast.
Maar voor mij en de rest van ons gezin betekent het het einde van kolen scheppen in de schuur, de kachel opporren met de pook en de as uitstrooien over het straatje wat glad is van het ijs.
Geen zorgen meer over voldoende gasflessen in huis voor het kooktoestel, nee straks komt het gas gewoon uit de muur.
Gouden tijden voor de verkopers van de nieuwe gaskachels. Qua kleur en omvang zijn er monsterachtige ontwerpen te koop. Eigenlijk zien de kolenkachels er gezelliger uit.
Bob Dylan zal vast iets anders bedoeld hebben met de verandering der tijden, maar voor mij is de komst van het aardgas een absolute mijlpaal.

Nummer 215 Janis Joplin

Me and Bobby McGee

1971 “Freedom ‘s just another word for nothing left to lose.”
Mijn eerste vliegreis, vakantie naar Torremolinos, wie ging er niet naar toe indertijd.
Ik heb de foto’s nog eens bekeken. Prachtig weer, nog strak in mijn vel, veel strandfoto’s, een ezelsafari naar Mijas en veel kroegfoto’s. We roken en ik drink Martini on the Rocks.
En toch als je goed kijkt, met de wetenschap van nu, zie je de breuklijntjes in de relatie.
Jonge mensen officieel verloofd, al stevig gesetteld, dat geldt ook voor het stel waar we die vakantie veel mee optrekken. Ongelooflijk vind ik dat nu. De twee blonde dames die we alleen op het strand treffen, bezoeken andere kroegen en vieren een geheel ander soort vakantie. Dat horen we van ze als we uitgestrekt op de strandstoelen liggen en waar zij vooral bijtanken van nachten doorhalen.
Dat jaar lijdt mijn relatie schipbreuk, ’t is even slikken, maar de ring gaat af, ik raap mezelf bij elkaar en de regel uit Janis Joplins song: ”Freedom ‘s just another word for nothing left to lose”, zet me op het goede been.
Van mijn spaarcenten koop ik een tweedehands Austin Seven. “Een karretje dat loopt als een tiet”, zegt mijn broer die me bij deze belangrijke aankoop steunt.
Uiteindelijk verhuis ik naar de studentenstad Groningen, beleef daar Gouden Tijden en maak er vrienden voor het leven.

Nummer 862 Beatles

She's leaving home

Ik ben 18 jaar heb dik verkering en mijn eerste baantje na het behalen van mijn ULO-diploma is een complete mislukking. Totaal ongeschikt voor het kantoorleven dat blijkt al snel. Ik word er ongelukkig van. Op een dag zie ik een advertentie in de krant waarin leerling-verpleegkundigen voor de opleiding worden gevraagd en ik weet het vanaf dat moment zeker, daar ligt mijn toekomst, althans tot ik ga trouwen, daar ben ik op dat moment nog geheel van overtuigd. In die tijd de gewoonste zaak van de wereld. She’s leaving home wordt waarheid.
Mijn moeder, altijd al een vooruitziende blik, blijkt al tijden handdoeken en washandjes voor mij te hebben gespaard op de zegeltjes van de margarine.
Ik word aangenomen en zo begin ik de opleiding tot verpleegkunde A.
Verplicht in het zusterhuis wonen en onderworpen aan strenge regels.
Voor 23.00 uur binnen en laat verlof tot 24.00 uur schriftelijk aanvragen. Als je het waagt dat drie keer in de maand te doen kun je het de derde keer wel vergeten.
Als ik mijn vriendje wil ontvangen moet er schriftelijk toestemming van thuis komen. Alsof dat ene briefje een garantie is dat we in kuisheid leven zullen volhouden. Het zusterhuis en die kamer alleen biedt eindelijk meer vrijheid dan thuis.

Nummer 1947 Jim Reeves

I love you because

De jaren 60 ULO-tijd, spannende tijd. We trekken in een hele groep met elkaar op.
Er is altijd wel iemand jarig en dus is er veel te vieren. Bij sommigen van ons zijn er strobalenfeesten op de boerderij. Met een pick-up en verlengsnoeren wordt de muziek verzorgd. We drinken cola.
We twisten, doen de rock en roll op bescheiden wijze en bij diegene waar de eerste liefdes ontluiken, zijn de schuifplaatjes favoriet. Er zal vast ook wel eens een stelletje achter de strobalen beland zijn.
Het is de tijd van de groene jagersjas en de geblokte sjaal. Sommigen durven zich aan de minirok en
op-artkleding te wagen. In ons dorp is vooral dat laatste knap gewaagd.
Qua muziek is er van alles te beleven. Van Beatles tot Duitse Schlager. Van Rob de Nijs tot Rolling Stones. Zo’n beetje alles passeert de revue.
Een van mijn klasgenoten, een populaire knul en al een jaartje ouder dan wij, is groot fan van Jim Reeves. Hij komt uit de nabij gelegen stad en woont bij familie in het dorp. Zijn ouders hopen dat hij zijn grote liefde zal vergeten en dat zijn schoolprestaties zullen verbeteren.
Hij rijdt een brommer met een hoog stuur en heeft duidelijk meer zakgeld dan wij want hij gooit met de regelmaat van de klok geld in de jukebox van de plaatselijke cafetaria waar we na schooltijd wel eens verzamelen.
Jim Reeves met “I love you because”, heeft duidelijk zijn voorkeur.
Wij begrijpen hem wel, hij ontmoet zijn vriendinnetje stiekem in die cafetaria.

Nummer 183 Queen

The show must go on

De dood van Freddy Mercury in 1991 brengt bij onze puberdochter het nodige teweeg.
Blijkbaar wordt er op school veel over gesproken want ze komt met allerlei verhalen thuis.
Het gaat over hits, homofilie, aids en de leefwijze van Freddy.
Ze vraagt honderd uit over genoemde ziekte en de gevolgen daarvan en ik geef zo eerlijk mogelijk antwoord.
Het concert van Oueen dat op TV wordt uitgezonden moet bewaard blijven. Ik ben verbaasd want ik heb tot nu toe niet gemerkt dat ze iets met Queen heeft. Queen is van “mijn tijd”.
Ten tijde van Bohemian Rhapsody moest zij nog geboren worden.
Feit is dat de dood van Freddy haar aan het denken zet en dat kan geen kwaad. Dat hij beroemd is speelt een grote rol mee.

Nummer 699 Shadows

Schrijven en de Top 2000.
Ik meldde me meteen, geweldig idee.
Inmiddels is mijn hele leven alweer zo’n beetje aan me voorbij getrokken. Net als ieder jaar tijdens het luisteren naar de Top 2000. Nu heb ik enkel de lijst nog maar bestudeerd en weet niet welk nummer ik zal kiezen. Ik ben van het Beatles en Stonestijdperk met een voorkeur voor de Beatles. Maar ik danste op feestjes maar wat graag op Percy Sledge, nou ja wat heet dansen.

Apache

Toch start ik met Apache van de Shadows, zo’n beetje mijn eerste kennismaking met rock and roll.
Ik ben 11 jaar en langzaam de gebreide kniekousen met patroon en zwarte lakschoentjes ontgroeid.
De plakboeken vol met foto’s van Romy Schneider bewaar ik nog jaren.
Ik krijg mijn eerste petticoat en korte sokjes. Bij mijn vriendin Anneke leer ik wat de muziek van die tijd is. Zij heeft een oudere broer van het type nozem, hij rijdt op een brommer, draagt een vetkuif en bezit een pick-up met een wisselautomaat. Er passen een aantal 45 toeren plaatjes in die automatisch gedraaid worden. Nu ik het intik herinner ik me dat ik daarover in opperste verbazing was.
Op die pick-up hoorde ik voor het eerst Apache van de Shadows. Ik hoorde er ook veel Elvis Presley en Cliff Richard en niet te vergeten, snoeihard Peter Koelewijn met “Kom van dat dak af.”
Vooral als ik Elvis hoor, maak niet uit welk nummer, denk ik aan de broer van mijn vriendin. Hij leek wel een beetje op Elvis.