Slachtoffer

Samen met twee collega’s ging ik op wintersportvakantie.

We hadden alle drie al wel geskied, maar nooit samen. We waren van plan de eerste dagen in hetzelfde klasje te gaan lessen om daarna, als we waren ingeskied, de dagen samen door te brengen met tochtjes op ons eigen tempo en niveau.

De eerste ochtend stonden alle meer ervaren skiërs bovenaan een helling opgesteld.

Langs de kant de skileraren, onderaan de directeur van de skischool die alle skiërs op hun kunnen zou beoordelen en in klassen indelen.

Wij hadden even de tijd om het gebeuren aan te zien en voor onszelf zo’n beetje uit te maken bij welke groep we zouden worden ingedeeld.

Mijn collega’s kwamen inderdaad bij elkaar in de klas. Ik gleed tot mijn eigen verbazing perfect die helling af. Alles lukte wonderwel en ik wist, dit gaat niet goed. Ik beland in een, voor mij, te snelle klas.

En inderdaad ik werd twee groepen hoger ingedeeld. Totaal niet blij vroeg ik of ik alsjeblieft naar die andere klas mocht. Ik kende mijn eigen techniek tenslotte het beste, dacht ik. Er viel op dat moment niet over te onderhandelen. Die ochtend skiede ik met een stel snelle jongens en meiden en met zweet in ski-en handschoenen moest ik alle zeilen bijzetten om het clubje bij te houden.

Tijdens de lunchpauze kwamen we de groep van mijn collega’s tegen. Ik besloot het er nog een keer op te wagen om over te stappen. Mijn leraar had inmiddels wel gezien dat ik niet klaar was voor het niveau van zijn klas en vond die overstap prima. Wat moet je met één leerling die de boel ophoudt?

De rest van de vakantie heb ik heerlijk relaxed geskied. Daar kwam ik voor.

Was ik toch bijna slachtoffer geworden van mijn eigen succes.

Het horloge van mijn moeder

Mijn moeder

droeg geen horloge

was niet bepaald van de klok

maar wel bij de tijd

Op en Rond de Deur

Goede voornemens
klik op de deurklink rechts

Tegenstelling

Smal-Breed

foto ferrara

    

Familieverhalen

We hebben ze allemaal. De een is leuker dan de ander. Soms zijn er schandalen bij, daar loop je liever niet mee te koop. Je bent toch geneigd om de leuke verhalen te onthouden.

In mijn familie is nooit stamboomonderzoek gedaan dus mijn herinnering strekt niet verder dan overgrootouders, waar ik beide oma’s nog van heb gekend. De ene een mager tanig nurks wijfje dat 96 werd en de ander een dikke schommel vol gezelligheid en altijd een snoepje op zak.

Geen idee hoe oud ze was toen ze stierf. Beide dames werden Opoe genoemd.

Hun dochters werden dus mijn Oma’s en hier was de verdeling in gezelligheid al net zo verdeeld.

De dochter van het tanige wijfje was heus een aardige Oma, maar had nooit echt tijd en aandacht voor je. De dochter van de dikke schommel was vele malen leuker. Als je bij haar langs ging liet ze alle bezigheden vallen en nam ze de tijd voor je. Ik vermoed dat ze al lang blij was dat ze even kon stoppen met haar huishouden. Van haar nam ik het ritueel over dat je aan de pink van je kleinkind kunt voelen of het de handen wel heeft gewassen na toiletbezoek. Mijn kleinkinderen hadden daar, net als ik destijds, heilig ontzag voor.

Die Oma was voor die tijd al heel modern. Ze reed namelijk solex en ik reed als peuter met haar mee in de fietstas. Levensgevaarlijk zou je nu zeggen, maar in 1950 kon dat blijkbaar.

Ik ben naar haar vernoemd en ben daar diep in mijn hart trots op. Ze is toch een beetje mijn voorbeeld geweest. Ik bewaar goede herinneringen aan haar en ik hoop dat mijn kleinkinderen dat later ook van mij kunnen zeggen.

Spreuk

Hij stapte met het verkeerde been uit bed en zette toch zijn beste beentje voor

Wie goed doet, goed ontmoet, maar met haastige spoed komt het zelden goed

Onder mijn voeten was de grond zo heet dat de kou ervan uit de lucht raakte

Een goede verstaander heeft maar een half woord nodig, tenzij het woord het ene oor ingaat en het andere uit

De bomen groeien tot aan de hemel daar vangen ze vast veel wind

De beste stuurlui staan aan wal geen zee gaat hen te hoog

De tandarts vult met praatjes mijn gaatjes, hij kletst de oren van mijn hoofd

De lamme helpt de blinde en die ziet alles door een roze bril

Haantje de voorste is er als de kippen bij

Geld is de bron van alle kwaad, stinken doet het niet

Het scheelt een slok op een borrel als het glas halfvol is

Terwijl ik groen en geel zag werd het me zwart voor de ogen

Jantje lacht, Jantje huilt, maar het huilen stond hem nader dan het lachen

Van je eigen broek ophouden zakt je broek soms af

Achteraf bezien had ik beter een vooruitziende blik kunnen hebben

Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht, je moet je neus ook niet overal insteken

Het is een moederskindje is, maar heeft een aardje naar zijn vaartje

Je kunt zoveel hooi op je vork nemen, dat je de schouders eronder moet zetten

Voor ze er samen doorheen konden trapten ze eerst een open deur in

Wie niet horen wil moet voelen is aan dovemansoren gezegd

Ik ben ziende blind en zie door de bomen het bos niet meer

Wie niet waagt, wie niet wint en neemt zijn verlies

Wie niet sterk is moet slim zijn en zich niet van de domme houden

Je kunt wel mooie jongen hebben en toch voor aap staan

Uit de lengte of uit de breedte, wie het breed heeft laat het breed hangen

Ik heb mijn punt gemaakt en zet er een punt achter.

Theater

Vanaf negen uur is de kassa van de schouwburg open om de reserveringsformulieren voor het nieuwe seizoen in te leveren. Er zijn meer vroege vogels met een vrije dag want om tien over negen moet ik aanschuiven in de rij.

Het duurt niet lang voor het eerste commentaar door voorbijgangers wordt geleverd.

‘Geven ze hier iets weg?’

‘Is er een vroege voorstelling vandaag.’

 ‘Wat een luxe rij’: zegt een mevrouw misprijzend. ‘Elders op de wereld wordt die gevormd voor brood of rijst. En u staat met zijn allen in de rij voor een avondje uit.’

We hadden ook gebruik van de post kunnen maken maar de kans is groot dat dan het formulier te laat binnen is om nog alle wensen vervuld te zien.

Garantie biedt ook de vroege escapade niet. Wie het eerst komt wie het eerst maalt wordt niet gehanteerd.

‘Zal je zien dat die postzak straks wordt leeggestort terwijl wij nog hier staan, vissen we alsnog achter het net.’ zegt een toekomstige schouwburgbezoeker.

Een mevrouw neemt, staande in de rij, het programmaboek uitgebreid door en vult ter plekke het formulier in. Het humoristisch bedoelde commentaar komt snel op gang.

‘Ho even, ik heb uitgebreid met mijn vrouw het programmaboek doorgenomen en u beslist hier zomaar even in uw eentje wat u wilt gaan zien.’

‘Achter aansluiten als je nog niet klaar bent met invullen, als je straks naar binnen mag.’

‘Gaat u alleen al die voorstellingen zien, zullen we eens afspreken?’

Zij kan er de humor wel van zien.

Geleidelijk aan schuift de rij op en na een half uur heb ik mijn formulier ingeleverd.

Ik ben het theaterseizoen in elk geval gezellig begonnen.