Liefde maakt blind
Twan en Griet vliegen zwijgend naar Egmond. Pas als ze aan
de voet van de vuurtoren zitten raken ze in gesprek.
Griet deelt haar zorgen over het gedrag van Miet met de
zeemeeuw. Zó kent ze haar zuster niet, die moet tot over haar oren verliefd
zijn op Luigi. Ze lijkt alle schepen achter zich te willen verbranden om met
haar Italiaan op tournee te kunnen gaan.
Griet begrijpt er niets van.
‘Dat Miet van avontuur houdt en af en toe buiten de lijntjes
wil opereren weten we zo onderhand wel, dat ze daar niet altijd open over is
vergeef ik haar, maar zo ver als ze nu bereid is te gaan, wil er bij mij niet
in. Zou ze aan die vingerplanten van Sjef gesnuffeld hebben? Zou ze het daarom
niet helder meer zien?’
Twan gelooft zijn oren niet bij de suggestie van Griet. Hij
schudt zijn kop. ‘Je kunt me veel wijs maken, maar Miet en hasj daar kan ik me
niets bij voorstellen, daar acht ik haar veel te verstandig voor.’
‘Nou je ziet waar haar verstand zit op het ogenblik, in elk geval
niet onder haar schedeldakje.
Volgens mij regeert daar Koning Onbenul. Doe me een lol Twan
en ga terug naar de stad. Fred heeft wel beloofd een oogje in het zeil te
houden, maar hij is geen haar beter dan de rest van dat vlooiencircus en Bertus
heeft alleen belang bij de wederopbouw, die zit heus niet op Miet te wachten.’
In de stad is Bertus samen met zijn racers bezig het circus
af te breken. Luigi, die tegen een stootje kan, lijkt weer helemaal de oude.
Freek pikt in de kuip de hagelstenen stuk, in de hoop dat ze sneller zullen
smelten. Miet zit in alle eenzaamheid bij de kassa.
Twan scharrelt voorzichtig in haar blikveld, als ze hem ziet
stapt ze opgelucht op hem af.
‘Sorry, kerel dat ik zo tegen je tekeer ging. Freek heeft
gelijk, je hebt mijn uitval niet verdiend. Blijven we vrienden? Hoe is het met
Griet, is ze erg boos?’
Twan windt er geen doekjes om en doet eerlijk verslag van
zijn gesprek met Griet.
‘Denkt ze echt dat ik aan de hasj heb gezeten? Kent ze me zo
slecht?’
‘Eerlijk blijven Miet, je vertoont de laatste dagen gedrag
dat zij en ik in geen geval begrijpen.’
Miet schuifelt ongemakkelijk heen en weer. ‘Luigi heeft nog
geen woord tegen me gezegd. Hij schaamt zich natuurlijk voor zijn gedrag.’
‘Kom op Miet waar zit je zelfrespect, je gaat toch niets
slaafs zitten wachten tot het meneer behaagt het woord tot je te richten? Hij
had direct zijn excuses moeten maken, maar blijkbaar komt dat niet in hem op. Je
moet hem laten zien dat je niet met je laat sollen, pas dan zal hij waardering
voor je krijgen. Ga naar huis en laat die vlo in zijn sop gaar koken. Je kunt
ongezien vertrekken. Ze zijn allemaal veel te druk met hun circus. Het klinkt
hard, maar ze zijn jou al lang vergeten. Kijk of ze morgen de moeite nemen in
Egmond langs te komen, Freek kent de weg dus zo moeilijk is het niet. Als ze
niet opduiken doe je er verstandig aan Luigi en zijn circus zo snel mogelijk te
vergeten.’
Diep in haar hart weet Miet dat Twan gelijk heeft, maar
vertrekken voelt als een nederlaag. Aarzelend kruipt ze tussen zijn nekveren en
de meeuw zet meteen de thuisvlucht in.
Hij cirkelt met opzet over de kuip. Bertus ziet ze gaan en
zwaait vrolijk met een stuk tentzeil. Twan vermoedt dat hij niet rouwig is om
Miets vertrek.
Zij huilt bittere tranen.
