In verband met modereren kan het zijn dat het even duurt voor je reactie zichtbaar is.

woensdag, december 02, 2015

Op en Rond de Deur

Maakt zich op voor Sinterklaas
klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of  http://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/

dinsdag, december 01, 2015

Tegenstelling

Tam-Wild
hoofdstukken van Jan Fabre
in Kröller-Müller Museum
Park Hoge Veluwe
foto ferrara



zondag, november 29, 2015

Miet en Griet 36

Opvangcentrum


Terwijl Sverre zich suf eet en snuift in het kasje van Sjef Kokkel, zitten Miet en Griet met Twan aan tafel. Hij doet verslag van zijn bezoek aan de spreeuwenkolonie. Griet vindt dat het probleem al is opgelost. De spreeuw is met de noorderzon vertrokken dus waar zullen ze zich druk over maken. Miet is het, zoals gewoonlijk, niet met haar eens en vindt dat ze een zoektocht moeten organiseren. Twan zegt dat ze het zoeken beter aan de spreeuwen kunnen over te laten. Het is niet de eerste keer dat de vogel op drift is geraakt. Griet weet genoeg. 
‘Zie je nou wel, bemoei je niet met dat beest er komt narigheid van, ik voel het.’

Ondertussen heeft Sjef ontdekt dat er schade aan de vingerplanten is. Als de klanten van de motorclub hier lucht van krijgen zijn de rapen gaar. Sjef besluit de beschadigde planten in zijn soep mee te koken. Of je nou zevenblad verwerkt of een wietplant. Als je de bladeren goed fijn maalt, is er geen haan die ernaar kraait. Sverre begrijpt dat hij maar beter het hazenpad kan kiezen. Als Sjef met de oogst het kasje verlaat fladdert een spreeuw rakelings over zijn hoofd. Verbaasd kijkt hij de vogel na die, als een drone op zijn eerste proefvlucht, zigzaggend koers naar zee zet. Sverre’s navigatie is door de wiet behoorlijk gestoord geraakt en de storm die er staat, maakt de vlucht nog zwaarder. Hij mist op een haar na de vuurtoren en ploft ongecontroleerd onder het bankje aan de boulevard dat Miet hem heeft gewezen. 
De ruime consumptie uit het kasje mist zijn uitwerking niet. Hij ziet nog net dat een zeemeeuw, met wind tegen, moeizaam op de rugleuning neerstrijkt.

Twan bekijkt het hoopje veren. ‘Stoned als een garnaal, die kan hier niet blijven liggen.
Als de reddingsbrigade met deze zuidwesterstorm wandelaars van het strand plukt, moet het voor een gedrogeerde spreeuw helemaal gevaarlijk zijn. In deze toestand ligt hij in zee voor hij er erg in heeft. Dit gaat Griet niet leuk vinden, maar ik breng hem toch naar het kuiltje van de zusters. Ik graaf hem in een beetje in zodat de wind geen vat op hem krijgt. De zandvlooien moeten op hem passen terwijl ik de Haakongroep waarschuw.’

Als Twan met de lamme vogel aankomt, schiet Miet meteen in de hulpmodus. Griet steekt geen poot uit. De achterdocht druipt van haar schild. Twan lijkt wel gek geworden om hun kuiltje tot opvangcentrum te bombarderen. Belachelijk dat Miet zich laat zandstralen vanwege een drugsverslaafde spreeuw. Bij haar kent hulpverlening geen grenzen.
Griet heeft haar grens getrokken en blijft binnen.

zaterdag, november 28, 2015

Hallo Bandoeng

radio kootwijk
ondanks opgelegd zwijgen
veel te vertellen

woensdag, november 25, 2015

Barre Tijden

Om de tijd stuk te slaan voor we op excursie kunnen, nemen echtgenoot en ik nog een kop koffie in het restaurant van het hotel waar we hebben overnacht.
Aan het tafeltje naast ons strijkt een ouder echtpaar neer. Even later neemt een man alleen het tafeltje naast hen in bezit. Tussen beide mannen ontwikkelt zich een gesprek dat ik voor een deel woordelijk kan volgen. Ik verruil mijn leesboek voor het notitieboekje dat ik altijd in mijn tas heb. Echtgenoot grijnst, hij kent de gevolgen en weet dat hij mij nu niet moet storen. 
Kost geen moeite, hij heeft op zijn IPhone een moeilijk spelletje.

…
‘Het is een onveilige tijd, vooral in de grote steden zoals Parijs. Ik kan me voorstellen dat de mensen bang zijn.’
…
‘Ja, nu is Brussel aan de beurt. De treinen rijden niet en de ondergrondse ook niet. En alles heeft te maken met het geloof.’
…
‘Ja, wat u zegt, tussen de vluchtelingen zitten vast wel slechteriken, dat houd je niet tegen.
Aan de gezichten kun je het niet zien.’
…
‘Ook zo wat, er komen alleen maar mannen, dat klopt toch niet? Dat zouden wij hier nooit doen, je vrouw en kinderen achterlaten.’
…
‘Ja, dat is waar, ze hebben een heel andere cultuur. Er is nog zo’n groep Procol Harem of zoiets. Deugt echt niets van. Heeft ook allemaal met geloof te maken, echt wel.’
…
‘Dat kan die Wilders wel zeggen. Gooi ze allemaal het land uit, dan moeten de goeden onder de slechte lijden, dat kan natuurlijk niet.’
…
‘Zo is het, het zijn gevaarlijke tijden.’

Er wandelt een andere koffiedrinker voorbij. Hij heeft afgerekend en mengt zich in het gesprek met de opmerking. ‘Wie zijn schuld betaalt, verarmt niet.’
Helaas geeft hij ongewild een wending aan de gedachtewisseling van de heren.
Een eindconclusie zal ik niet horen. Vermoedelijk had het geloof de schuld gekregen.
Ik berg mijn boekje op en zorg dat ook wij niet verarmen.

dinsdag, november 24, 2015

Tegenstelling

Gooien-Vangen
gevelsteen Haarlem
foto huisarchief 

Voor meer tegenstellingen zie: http://melodymusic.nl/

maandag, november 16, 2015

Tegenstelling

Drijven-Zinken
 Haven in Den Oever
foto ferrara