Soms gaat het helemaal mis op de wegen die door anderen in
kaart zijn gebracht.
Meestal ligt het niet aan die anderen, maar aan je eigen oriëntatie of eigenwijsheid.
Meestal ligt het niet aan die anderen, maar aan je eigen oriëntatie of eigenwijsheid.
Tijdens de vakantie in Frankrijk hebben we voor een paar
dagen ons bivak opgeslagen op de camping in Liverdun. De camping ligt pal naast
de Moezel en het blijkt een prachtig fietsgebied te zijn. Het schilderachtige
plaatsje zelf torent hoog boven de rivier uit, maar op gebied van boodschappen
heeft het niets te bieden.
Voor de dagelijkse kost zijn we aangewezen op de supermarkten
in het nabij gelegen dorp Frouard, waar achteraf gezien, de hele regio met de
auto boodschappen doet.
De afstand is, voor de vakantieganger met een kleine voorraad, per fiets goed te overbruggen.
Op een bloedhete middag kiezen we, uit twee mogelijkheden,
de verkeerde weg.
We denken langs de rivier te kunnen fietsen, maar belanden in behoorlijk heuvelachtig gebied waar in geen velden of wegen een winkel te bespeuren is. Zelfs niet in het dorp dat we uiteindelijk binnenrijden. Meneer F. raadpleegt zijn telefoon met navigatie en krijgt het advies de rivier over te steken en waarachtig het ding heeft gelijk. De eerste supermarkt die aan ons oog verschijnt is een Lidl. We zijn gered. Opgewekt laden we de fietstassen vol leeftocht en begeven ons op weg naar het aangelegde fietspad (het is er dus toch) om naar de camping terug te keren.
We denken langs de rivier te kunnen fietsen, maar belanden in behoorlijk heuvelachtig gebied waar in geen velden of wegen een winkel te bespeuren is. Zelfs niet in het dorp dat we uiteindelijk binnenrijden. Meneer F. raadpleegt zijn telefoon met navigatie en krijgt het advies de rivier over te steken en waarachtig het ding heeft gelijk. De eerste supermarkt die aan ons oog verschijnt is een Lidl. We zijn gered. Opgewekt laden we de fietstassen vol leeftocht en begeven ons op weg naar het aangelegde fietspad (het is er dus toch) om naar de camping terug te keren.
Eerst moet in het dorp nog een colletje weggefietst worden dat,
zelfs met de E-bike in de sportstand, om flinke inspanning vraagt. Op het
hoogste punt aangekomen doen we weer iets fout. In plaats van door te rijden slaan
we rechtsaf en suizen met flinke vaart de helling af die, tot onze schrik,
eindigt op een karrespoor buiten het dorp.
Wat nu? De klim terug zien we met die zware tassen niet
zitten en dus besluiten we de gok te wagen en de hobbelige weg te volgen.
Volgens de opnieuw geraadpleegde telefoon moeten de rivier en de spoorlijn aan onze rechter hand blijven om Liverdun te bereiken. Behalve teruggaan is er geen andere mogelijkheid want links groeit manshoog, dicht struikgewas. Het met puin vol gestorte pad blijkt een aanslag op de fietsbanden.
Wat het, onder de blakerende zon, voor het fysiek en humeur betekent moge duidelijk zijn. Terwijl het zweet zich aan alle kanten een uitweg zoekt, daalt mijn stemming ver onder nul. Zoals gewoonlijk laat meneer F. zich niet uit het veld slaan en blijft de moed erin houden. Met veel zigzaggen en stukjes lopen naast de fietsen lukt het de meeste puinbrokken te ontwijken.
Zodoende voorkomen we dat we boel aan flarden rijden.
Volgens de opnieuw geraadpleegde telefoon moeten de rivier en de spoorlijn aan onze rechter hand blijven om Liverdun te bereiken. Behalve teruggaan is er geen andere mogelijkheid want links groeit manshoog, dicht struikgewas. Het met puin vol gestorte pad blijkt een aanslag op de fietsbanden.
Wat het, onder de blakerende zon, voor het fysiek en humeur betekent moge duidelijk zijn. Terwijl het zweet zich aan alle kanten een uitweg zoekt, daalt mijn stemming ver onder nul. Zoals gewoonlijk laat meneer F. zich niet uit het veld slaan en blijft de moed erin houden. Met veel zigzaggen en stukjes lopen naast de fietsen lukt het de meeste puinbrokken te ontwijken.
Zodoende voorkomen we dat we boel aan flarden rijden.
Aan het eind van de tocht wacht de verrassing van de dag. Even
afstappen voor een hek en een verbodsbord, we zijn ook nog eens op verboden
terrein, en daar ligt het glad geasfalteerde fietspad richting Liverdun
uitgerold. Verderop lonkt de brug die we bij aanvang van deze survivaltocht
links lieten liggen. Bekaf maken we er nu gebruik van en fietsen naar de camping,
waar het koele water van het zwembad wacht.
Volgende keer nemen we de uitgestippelde weg naar de
supermarkt.
Liverdun
foto vanaf de camping gemaakt
