Tegenstelling

Druk-Kalm

Saarburg

foto ferrara

Door anderen uitgestippelde wegen

Soms gaat het helemaal mis op de wegen die door anderen in kaart zijn gebracht. 
Meestal ligt het niet aan die anderen, maar aan je eigen oriëntatie of eigenwijsheid.

Tijdens de vakantie in Frankrijk hebben we voor een paar dagen ons bivak opgeslagen op de camping in Liverdun. De camping ligt pal naast de Moezel en het blijkt een prachtig fietsgebied te zijn. Het schilderachtige plaatsje zelf torent hoog boven de rivier uit, maar op gebied van boodschappen heeft het niets te bieden.

Voor de dagelijkse kost zijn we aangewezen op de supermarkten in het nabij gelegen dorp Frouard, waar achteraf gezien, de hele regio met de auto boodschappen doet.

De afstand is, voor de vakantieganger met een kleine voorraad, per fiets goed te overbruggen.

Op een bloedhete middag kiezen we, uit twee mogelijkheden, de verkeerde weg. 
We denken langs de rivier te kunnen fietsen, maar belanden in behoorlijk heuvelachtig gebied waar in geen velden of wegen een winkel te bespeuren is. Zelfs niet in het dorp dat we uiteindelijk binnenrijden. Meneer F. raadpleegt zijn telefoon met navigatie en krijgt het advies de rivier over te steken en waarachtig het ding heeft gelijk. De eerste supermarkt die aan ons oog verschijnt is een Lidl. We zijn gered. Opgewekt laden we de fietstassen vol leeftocht en begeven ons op weg naar het aangelegde fietspad (het is er dus toch) om naar de camping terug te keren.

Eerst moet in het dorp nog een colletje weggefietst worden dat, zelfs met de E-bike in de sportstand, om flinke inspanning vraagt. Op het hoogste punt aangekomen doen we weer iets fout. In plaats van door te rijden slaan we rechtsaf en suizen met flinke vaart de helling af die, tot onze schrik, eindigt op een karrespoor buiten het dorp.

Wat nu? De klim terug zien we met die zware tassen niet zitten en dus besluiten we de gok te wagen en de hobbelige weg te volgen. 
Volgens de opnieuw geraadpleegde telefoon moeten de rivier en de spoorlijn aan onze rechter hand blijven om Liverdun te bereiken. Behalve teruggaan is er geen andere mogelijkheid want links groeit manshoog, dicht struikgewas. Het met puin vol gestorte pad blijkt een aanslag op de fietsbanden. 
Wat het, onder de blakerende zon, voor het fysiek en humeur betekent moge duidelijk zijn. Terwijl het zweet zich aan alle kanten een uitweg zoekt, daalt mijn stemming ver onder nul. Zoals gewoonlijk laat meneer F. zich niet uit het veld slaan en blijft de moed erin houden. Met veel zigzaggen en stukjes lopen naast de fietsen lukt het de meeste puinbrokken te ontwijken. 
Zodoende voorkomen we dat we boel aan flarden rijden.

Aan het eind van de tocht wacht de verrassing van de dag. Even afstappen voor een hek en een verbodsbord, we zijn ook nog eens op verboden terrein, en daar ligt het glad geasfalteerde fietspad richting Liverdun uitgerold. Verderop lonkt de brug die we bij aanvang van deze survivaltocht links lieten liggen. Bekaf maken we er nu gebruik van en fietsen naar de camping, waar het koele water van het zwembad wacht.

Volgende keer nemen we de uitgestippelde weg naar de supermarkt.

Liverdun

foto vanaf de camping gemaakt

Tegenstelling

Warm-Koel
Dijon

foto ferrara

Op en Rond de Deur

Een fietstochtje langs het Canal de Bourgogne. Er naast stroomt de Ouche, maar die was in verband met dicht struikgewas niet te fotograferen.
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

Leven als God in Frankrijk

Waar deze uitdrukking precies vandaan komt is niet duidelijk. Hij staat voor een gemakkelijk onbezorgd leven. Wikipedia zegt dat de Fransen zelf het gezegde niet kennen. Hoe dan ook wij genoten zes weken van alle goeds dat Frankrijk, in dit geval de Elzas en een stukje Bourgondië, heeft te bieden. Bijgaande foto zegt genoeg.

Wil je het mooier hebben, je eigen tweepersoons terrasje voor de caravan, zicht over de rivier, een glaasje witte wijn en zo te zien aan de lege bordjes waren het stokbrood en de kaas helemaal op.

Naast dit soort rustpunten fietsten we langs kanalen en wijngaarden en snoven de nodige cultuur. De stad Dijon heeft ons hart gestolen, we bleven er een hele week plakken. Je kunt er prima fietsen, flaneren, op het terras zitten en prachtige musea bezoeken. Een aanrader.

Inmiddels neemt het leven weer zijn normale loop.

Koelkast en vriezer zijn gevuld.

De caravan is schoon en voor een aantal weken op stal gezet.

Het voor en achtertuintje zijn onkruidvrij en alle was is gestreken.

Kortom we zijn weer thuis. Ook fijn!

In Op en Rond de Deur zal ik komende tijd wat foto’s plaatsen van deze vakantie.

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Leven

Mijn woorden werden

geboren op de schoot

van mijn moeder.

Ik luisterde en zag.

Haar stem bracht leven

in de gekleurde plaatjes

van het stripverhaal.

Elke week opnieuw

dicht tegen haar aan

was ik even geborgen.

Tegenstelling

Op-Onder

beeld in Lucca

foto ferrara