Tegenstelling

Enthousiast-Gereserveerd

foto ferrara

Alkmaar 2013 heropening

Taqa Theater De Vest 

Ballet Krisztina de Châtel

in samenwerking met de Brandweer

Kattenpraat 6

Flip en Ferrara

Vandaag stel ik u voor aan een twee poezenkennissen van Ferrara.

Ze wonen bij een stel vrienden van haar die dol zijn op hun huisgenoten.

Flip kwam als eerste het huishouden versterken. Hij is een kater van gemengde makelij. Zijn ouders zijn raskatten van een verschillend soort, die elkaar in een onbewaakt ogenblik tegenkwamen en die ontmoeting is niet zonder gevolgen gebleven. Flip heeft iets aristocratisch over zich. Hij heeft een prachtige vacht. Voor een gewone kat zou het de term rood meekrijgen, maar bij Flip heet dat zalmkleurig. Een zalmkleurige kat, hoe zot is dat.
Met zijn goudkleurige ogen kan hij je indringend aankijken. Respect man, respect dat is wat ik verlang. Je zou zeggen dat zo’n kat de hele dag in zijn luxe mand met dik kussen vertoeft, maar niets is minder waar. Ooit is een leeg doosje, wat langer dan de bedoeling was, in de kamer blijven staan. Sindsdien propt Flip zijn iets te dikke lijf in dat verpakkingsmateriaal.

Lange tijd heeft hij alleen kunnen genieten van het gezelschap van zijn bazen die hem tot op zijn skelet verwend hebben.

Op een dag wordt hij naar de dierenarts gebracht die hem van zijn mannelijkheid berooft en vanaf dat moment gaat Flip als ‘je weet wel’ kater door het leven. Reden van die ingreep is de komst van Ferrara.

Een boerderijkatje dat naar mijn mens wordt genoemd. Alleen de menselijke soort kan zoiets geks bedenken. Een aristocraat met de naam Flip en het plattelandsvrouwtje krijgt de naam Ferrara. Mijn mens is er nog trots op ook.

Ferrara komt samen met een handvol broertjes en zusjes op een dag onder het hooi vandaan stappen. Blijkbaar heeft ze knel gezeten want haar staart vertoont een knik en haar voorpootjes zijn opvallend kort en krom. Ze lijkt een kneusje maar niets is minder waar. Ze kijkt brutaal de wereld in en is voor niets en niemand bang.

Stel u voor wat dat voor Flip betekent als dat ordinaire dragondertje zijn rustige bestaan komt verstoren. De arme ziel is dagen van zijn stuk geweest en heeft zich in een slaapkamer opgeborgen. Inmiddels kan hij veel van haar verdragen, maar als ze te ver gaat in haar aanhaligheid maait hij Ferrara met een fikse haal van zijn voorpoot tot rust. Mokkend trekt ze zich dan een uurtje terug in het chique onderkomen wat ooit voor Flip bestemd was.

Wat Flip nooit heeft gepresteerd, doet Ferrara met gemak. Flip is te netjes om via de gordijnen naar een open raampje te klauteren en naar buiten te klimmen. Ferrara draait er haar pootjes niet voor om en verkent, haar huisgenoten in verwarring achterlatend, de galerij aan de voorkant van hun flat. Verder dan de lift komt ze niet. Daar wordt ze door een van haar bazen onderschept. Bang dat ze toch een keer de kans neemt de lift te gebruiken staat dat raampje alleen nog open als haar bazen thuis zijn. En zo krijgt het boerderijkatje de gelegenheid om af en toe een frisse neus te halen. 
Een keer heeft Flip op de drempel van de deur zitten kijken hoe zij over de galerij paradeert. Frisse lucht … hij haalt er zijn aristocratisch neus voor op. Hij zit liever in de vensterbank op de uitkijk.

’t Is een wonderlijk stel. Net de Lady en de Vagebond, maar dan omgekeerd.

Wat betreft eetgewoontes doen ze voor elkaar niet onder. Ze eten alleen vlees en gekookte vis. Daarnaast zijn ze dol op Franse kaas. 
Ik klaag niet hoor, maar het is toch iets anders dan de blikjes van ‘Tom Poes’.

Tegenstelling

Nat-Droog

Tweede Maasvlakte

foto ferrara

Schrijfcursus

foto internet

De foto laat een jongetje zien dat, onder toeziend oog van een enorme haas, bezig is sneeuw te scheppen.

De opdracht: schrijf 5 scènes over het jongetje waarin ook de haas een rol speelt. 

 Hieronder volgen de scènes zoals ik ze heb ingeleverd.

Scene 1:

Samen met zijn vader bezoekt Tim alle tuincentra in de buurt om een opblaasbare kerstman te kopen. Overal krijgen ze te horen dat ze laat zijn met hun aankoop en dat de kerstmannen zijn uitverkocht. De laatste tuinman heeft in het magazijn nog een Paashaas liggen en die mag mee voor een zacht prijsje. Tim’s vader, het type dat van de nood altijd een deugd weet te maken, mikt de slappe haas in de achterbak van de auto. In zijn hoofd hoort Tim zijn klasgenootje Klaas al schamperen. Onderweg naar huis deelt hij die zorgen, zonder resultaat, met zijn vader. De Paashaas wordt Kersthaas punt.

 Scene 2:

Als Tim ’s avonds in bed ligt blaast zijn vader met hulp van de elektrische pomp van het luchtbed leven in de haas, met de sproeikop van de tuinslang maakt hij het bruine gevaarte nat. De nachtvorst doet de rest. De volgende morgen weet Tim niet wat hij ziet. Een enorme Kersthaas staat onder een prachtige witte laag rijp de tuin op te vullen. In de garage heeft zijn vader blokken piepschuim en lege dozen in allerlei kleuren geverfd. Op verzoek van zijn vader veegt Tim met de sneeuwschuiver de ruimte om de haas mooi glad. Zijn vader drapeert de dozen en het piepschuim, alsof het cadeautjes zijn, om de haas heen. Tot slot hangt hij kerstverlichting tussen de opstaande oren. Tim’s zorgen over zijn plaaggeest nemen toe.

Scene 3:

Tim zit met zijn ouders aan de keukentafel. Hij roert lusteloos in zijn bord met havermout. Zijn moeder ziet het aan. Ze begrijpt zijn zorgen maar al te goed.

Haar echtgenoot is een doodgoede vent met originele ideeën, die voor hun kwetsbare kind nog niet te vatten zijn. Zelf ziet ze de lol van de Kersthaas wel en ze smeedt alvast een plan om Tim’s zorgen als sneeuw voor de zon te doen verdwijnen. Het probleem met de klasgenoot moet hij zelf oplossen.

Scene 4:

Tim’s vader brouwt een grote ketel glühwein voor volwassenen en voor de kinderen maakt hij liters chocolademelk. 

Tim’s moeder staat uren oliebollen te bakken.

Scene 5:

Rond de Kersthaas heeft het halve dorp zich opgesteld en doet zich vrolijk tegoed aan de lekkernijen. Sjoerd Koedijk, fotograaf en verslaggever van de Klaroen is uitgenodigd om verslag te doen van de gezellige bijeenkomst. Ergens in het publiek staat tussen zijn ouders in, Klaas Terpstra. Zijn rechter oog zit dicht en een blauwe plek reikt tot de zijkant van zijn neus. 

Tim’s moeder brengt hem, met een veelzeggende glimlach, een extra grote beker chocolademelk en twee oliebollen. 

Het commentaar op het huiswerk luidde: er zitten losse eindjes in je scènes.

Maar niettemin is het een basis voor een goed verhaal. 

Ik noem wat voorbeelden van losse eindjes.

scène 2: Waarom nemen Tim’s zorgen toe.

scène 5: Heeft moeder het feest georganiseerd en heeft zij de verslaggever uitgenodigd? Waarom zouden Tim’s zorgen hierdoor verdwijnen.

Zoals te verwachten was moet voor volgende keer aan dit verhaal gewerkt worden.

Tegenstelling

Oud-Nieuw

nieuw wacht voor oud

in de buurt van Neuf-Brisach Elzas

foto ferrara

Taalcuriosa

Para/Medisch

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Zichtbaar verborgen

Je kijkt me aan en zegt:

“Ik zie de littekens in je ogen.”

Je ziet mij, de ongeziene.

Achter die tekens

verbergt zich

een verward kind

dat klopt op deuren

die niet opengaan.

Ze heeft geen zakdoek

voor tranen die

niet gehuild worden.

Onder die tekens

schuilt een kind

dat verlangt naar

zachte woorden,

een aanraking

die haar vertelt

dat ze niet iemand

anders hoeft te zijn.

Ik kijk naar buiten en zie

een scheefgegroeide boom.

De takken zoeken de hemel.