Geven en Nemen
Chris Faber is zijn leven lang gewend alles van zichzelf te geven. Als kind
maakt hij het zijn ouders zoveel mogelijk naar de zin. Hij is de buffer tussen
zijn oudere broer Gert en jongere zus Brechtje. Chris is een typisch gezinsreddertje.
Altijd bezig met de lieve vrede. Op school is het al niet anders. Niet op
de voorgrond in de klas wel altijd bereid tot helpen. Met zijn blonde kuif en
stralende blauwe ogen ondervindt hij bij jong en oud veel sympathie in het dorp
waar hij een groot deel van zijn leven doorbrengt.
Op de ambachtsschool blinkt hij uit in timmeren. Na zijn eindexamen vindt
hij, net als veel klasgenoten, werk bij de grote bouwonderneming in het dorp.
Een familiebedrijf dat een aanzienlijk deel van de dorpsgenoten in dienst
heeft.
Bij de werkgever vallen zijn nauwgezetheid en loyaliteit al snel op. Zonder
morren werkt hij over bij een grote klus en als er op locatie ver van huis
gewerkt moet worden, is Chris van de partij. Hij raakt bevriend met de
collega’s op de bouw. Menig collega is dankbaar voor zijn luisterend oor en het
zwijgen over wat hem is toevertrouwd.
In de vrije weekenden maakt Chris zich nuttig in het dorp. Onder zijn leiding
komt er een nieuwe kantine voor de voetbalclub.
Menig toneeldecor voor de toneelvereniging ‘Vrienden op de planken’ is van zijn
hand tot en met de schildering aan toe.
Chris lijkt tevreden met het leven dat hij heeft. Alleen in de liefde wil het
niet lukken. Wat betreft een langdurige relatie vallen de lokale schonen niet
voor hem.
Iemand die zijn geld in goede doelen en verenigingskassen stopt, zo’n goedzak
die altijd bezig is voor de ander en daardoor weinig thuis, die wil je liever
niet als echtgenoot. En Chris? Chris doet er ook geen moeite voor.
Het bouwbedrijf groeit gestaag en Chris groeit mee. Hij volgt op de avondschool
een cursus boekhouden en met hulp van zijn werkgever rondt hij bij de LOI de
opleiding tot vertegenwoordiger af. Langzaam klimt hij op en verruilt het
kakikleurig overall en de hoge schoenen met stevige neuzen voor pak en stropdas
met bijpassend schoeisel. Het is even wennen, maar hij weet met zijn innemende
houding klanten en bedrijf bij elkaar te brengen.
Na enkele jaren waarin de bouwprojecten steeds groter worden en het bedrijf de
wind flink in de zeilen heeft maakt hij de eerste overname mee.
De verkoop van het vertrouwde familiebedrijf doet hem pijn. De samenvoeging van
twee bedrijven zorgt voor meer afstand tussen werkgevers en werknemers.
Gewend aan korte lijnen bevalt Chris het werken onder het nieuwe bewind maar
matig. Verder dan vertegenwoordiger zal hij binnen het nieuwe bedrijf niet
komen.
Zijn sollicitatie naar hoofd van de verkoopafdeling mislukt. De baan gaat naar
een jongere werknemer van het overnamebedrijf. Soms speelt hij met de gedachte
om op zoek te gaan naar ander werk, maar hij wacht te lang om daar serieus mee
aan de slag te gaan. Bij een fusie met een nog groter bedrijf komt hem de
loyaliteit duur te staan. Chris Faber vloeit af na veertig jaar trouwe dienst.
Lovende woorden, een afscheidsreceptie en een dubbel salaris vallen hem ten
deel. Voor het eerst in zijn leven komt er een negatieve gedachte in hem op.
‘Afgedankt’
Voortaan elke zondag een nieuw hoofdstuk
