Don Juan (vervolg)

Maurits vertelt over zijn vorige woonplaats.
De drukke straten, de grote winkels, het huis waarin hij woonde met uitzicht op de tuin van de overburen en hoe hij moet wennen aan het weiland met koeien aan het eind van de straat waar hij nu woont.
Hoewel het eerste industrieterrein een feit is, wordt het dorp nog omringd door weilanden. Het enige vertier voor de jeugd zijn de sportverenigingen en de plaatselijke cafetaria inclusief jukebox. Voor een jongen uit een middelgrote stad is het een saaie bedoening.

Veel te snel stoppen ze bij het tuinhek van haar huis. Mieke was vast nog kilometers met hem omgefietst, maar in haar komt dat niet op.
Ze stappen af en dan pakt Maurits haar stuur vast, hij kijkt haar aan en vraagt of ze verkering met hem wil. Ze bloost tot in haar nek. De knul die er zo heel anders uitziet dan haar mannelijke klasgenoten in hun ouderwetse gebreide truien. Maurits in zijn moderne geblokte blouses en spijkerbroek wil verkering met haar. Het is te mooi om waar te zijn. Schuchter zegt ze dat het goed is.
Hij drukt een zoen om haar wang en stapt op zijn fiets. Op de hoek van de straat zwaait hij nog even en verdwijnt uit beeld. Meer is het niet, maar zij staat nog een tijd verdwaasd tegen het hek geleund. Ze heeft verkering, wie had dat gedacht.

Haar moeder blijkt niet thuis te zijn. Ze is er niet rouwig om. Die zou aan haar rode wangen en glazige kijkers meteen zien dat ze totaal in de war is en op de dagelijkse plagerijen van haar broer zit ze al helemaal niet te wachten. Onzeker als ze is besluit ze niemand deelgenoot te maken van haar prille geluk. Het huiswerk van die dag verhoogt haar, toch al povere schoolprestaties, niet.

WE-300

 Don Juan

Ze is 14 jaar als Maurits, een dik jaar ouder dan zij, voor het eerst op de MULO verschijnt. In de pauze ziet ze een lange knul bij de fietsenstalling staan. Het eerste wat opvalt is zijn donkere haar, daarna ziet ze zijn grijsblauwe ogen op haar gericht. 
Het pikzwarte brilmontuur met dikke glazen voelt loodzwaar op haar neus, de jeugdpuistjes op haar voorhoofd krijgen de omvang van molshopen.
Voor het eerst in haar leven ziet ze een jongen echt staan en is compleet van slag. Ze heeft het warm, haar knieën knikken en ze is misselijk.
Is dit de verliefdheid waarover ze heeft gelezen in de boeken van Cissy van Marxveldt? Haar vriendin Mieke zal het vast weten. Bij Mieke zijn de versierhormonen al  tot wasdom gekomen. Zelf heeft ze amper weet van het bestaan. Bij de meisjes is het dringen om deze kanjer. Te verlegen om mee te doen aan de versierpogingen houdt ze zich afzijdig en lijdt in stilte, want wat vindt ze hem leuk. Als hij haar op een dag met zijn ogen zoekt en subtiel beweegt om aan het eind van de pauze naast haar te staan, voelt ze zich vereerd met de aandacht die hij haar geeft. De bel maakt een abrupt einde aan dit gelukzalige moment. De lessen van die dag zijn aan haar niet meer besteed. Wazig staart ze voor zich uit en hoort niets van wat de leraren te zeggen hebben. Ze denkt alleen maar aan die jongen die twee klassen verderop zit. Aan het eind van de schooldag wacht Maurits bij de fietsenstalling en vraagt of hij met haar mee mag fietsen. Normaal fietst ze met Mieke naar huis, maar die is in geen velden of wegen te bekennen.
Dronken van verliefdheid fietst ze naast Maurits naar huis. 

WE-300: Schrijf in 300 woorden over het woord ontluiken zonder dat woord te gebruiken. Voor meer info en verhalen klik hier

Tegenstelling

Aan-Uit
naast de ingang
van een restaurant
in Alkmaar

fofo ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Deur

De letter X
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2023/05/de-letter-x.html

Tegenstelling

Verschillend-Gelijk
uithangteken touwslagerij
in Gorssel

foto ferrara
klik aan voor vergroten 

Passend bij de leeftijd

Met de digitaal verkregen inlogcode meld ik me aan bij de zuil op de poli KNO. Ik moet wachten tot ik een piep hoor, maar die komt niet. Dus doe ik een nieuwe poging, waarop de zuil meldt dat ik al ben ingelogd. Ik kom hier duidelijk met een reden …

De audicien van Specsavers heeft mij om twee redenen doorverwezen naar de KNO-arts. Zij is niet helemaal zeker over de uitslag van mijn rechter oor, mogelijk dat er wat vocht achter het trommelvlies zit. Reden twee, mijn zorgverzekeraar vergoedt een eventueel hoortoestel alleen als een KNO-arts ook zijn oordeel heeft gegeven. Zelf vrees ik dat ik een dagje ouder word.
De dokter grijnst als ik de laatste opmerking maak.
Hij laat me plaatsnemen in een grote draaistoel en begint zijn inspectie.
Het eerste toetertje is te groot voor mijn smalle gehoorgangen. Het tweede past beter, achter de  trommelvliezen is geen ongerechtigheid zichtbaar.
Mijn hoop op het flesje oordruppels dat mijn hardhorendheid snel zal oplossen, vervliegt. Ook de proef met de stemvork naast beide oren en bovenop mijn hoofd verloopt zoals het hoort. Ik hoor het geluid aan beide kanten op gelijk niveau. De volgende gang is de akoepedist die het werk van de audicien overdoet. De aangeboden piepjes komen wisselend door. 
Bij twijfel moet ik ook de knop bedienen en ik heb het gevoel dat dit te vaak het geval is. Ook nu heb ik problemen met woorden als pijn/fijn, maan/maas, lies/lief, ik noem maar wat voorbeelden. De grafiekjes laten nagenoeg dezelfde uitslag zien als die van de audicien. Zij heeft haar werk dus goed gedaan.
'U zit op het randje, passend bij uw leeftijd', zegt de dokter als ik weer voor zijn bureau zit. De verloren hoop krijgt weer vat op me. 'Ik zou dus nog een tijdje kunnen wachten met een hoorstoestel?'
'Beter wordt het niet meer mevrouw, ik raad u aan er wel een te nemen. Zou u dat willen?'
'Liever niet, maar ik vrees dat de buurvrouw binnenkort over geluidshinder komt klagen, want ik merk dat ik het volume van de tv hoger zet.'
Opnieuw grijnst de dokter. 'Ik zou het maar doen, mevrouw. Als u langer wacht wordt het alleen maar lastiger.'
Voor mezelf vul ik in dat ik nu nog in staat ben op het gebied van techniek iets aan te leren, want tegenwoordig kun je veel via de app op je telefoon regelen, dat geldt ook voor het bijstellen van een hoortoestel.

Met een getekende brief om de ziektekostenverzekeraar tevreden te stellen verlaat ik de poli en fiets meteen door naar Specsavers. Onderweg besluit ik de aanschaf van het toestel uit te stellen tot na onze vakantie. Maar de eerste afspraak op weg naar de aanpassing voor een ouderdomskwaal is gemaakt. Jullie horen er te zijner tijd nog wel over. 

ATC-ruil

Dit jaar deed ik voor de vijfde keer mee aan de ruil die Mieke hier ieder jaar organiseert. Ik maakte vier series. Elke serie bestaat uit drie kaartjes.
Een voor Mieke en twee om te ruilen. Zelf verzamel ik ze niet, maar beleef veel plezier aan het maken.
Hieronder het resultaat en de titels die ik ze gaf. Van links naar rechts.
Het zijn de kleine dingen die het doen, Wijsheid, Zwart-Wit en Anton Pieck

.
bijpassende envelopjes

klik aan voor vergroten
Wie meer wil weten over de kaartjes klik hier