Don Juan (slot)

De jaren verstrijken. Met Mieke heeft ze sporadisch contact, ze vergeten elkaars verjaardagen niet en met kerst gaat er een kaart over en weer met daarin het laatste nieuws. En dan valt er na 35 jaar een uitnodiging voor een reünie op de deurmat. Ze denkt meteen aan Maurits. De jongen waarmee ze een kortstondige kalverliefde beleefde. Je eerste vriendje vergeet je niet.
Hem zou ze nog wel eens terug willen zien.
Al is ze al lang niet meer dat naïeve, preutse kind van toen, toch stapt ze met enige spanning in haar lijf de feestzaal binnen. Daar staat hij in volle lengte met een brede grijns op zijn gezicht. Razend snel registreert ze dat hij nog steeds een leuke vent is. Meteen is er die klik, het voelt vertrouwd. Dit keer hoeft Marius niet subtiel te bewegen, ze omhelzen elkaar als oude vrienden en heffen het aangereikte glas op het weerzien.
Ze vertellen elkaar over hun carrières en de keuzes die ze hebben gemaakt, hun huwelijken en de inmiddels volwassen kinderen. Trots vertelt ze dat haar eerste kleinkind in aantocht is.

Wanneer haar oude hartsvriendin Mieke in de deuropening verschijnt, kan het feest niet meer stuk. Voor haar is, met deze twee belangrijke mensen uit haar jeugd, de reünie al meer dan geslaagd. Natuurlijk wordt er met een flink aantal oude bekenden langdurig bijgepraat, maar uiteindelijk staan ze samen aan het buffet een maaltijd op te scheppen en strijken met Mieke aan hetzelfde tafeltje neer. Heel even ziet ze de cafetaria weer voor zich. Fats Domino ontbreekt vandaag. Na afloop van de reünie omhelzen ze elkaar opnieuw.
Een fantastisch weerzien. Voor herhaling vatbaar, zeggen ze.
Daar blijft het bij. Gelukkig heeft ze de foto’s nog.

Om misverstanden te voorkomen. Het kleinkind is inmiddels 23 jaar.
Met Mieke is er nog steeds contact zoals boven beschreven.
Met Maurits zijn de banden niet meer aangehaald.

Don Juan (vervolg)

Na een rusteloze nacht vol Maurits rijdt ze de volgende dag, samen met Mieke, nerveus naar school. Ze durft niet te vertellen van haar verovering, laat staan dat ze om advies vraagt wat ze straks op het schoolplein moet doen en zeggen als haar verkering daar staat. Moet ze hem zoenen waar de hele school dan getuige van is? Ze ziet de jaloerse blikken al voor zich.
Misselijk van de zenuwen fietst ze het schoolplein op. Op het hoekje van de fietsenstalling staat Maurits. Hij zwaait naar haar en knipoogt. Ze bloost en geeft een verlegen grijns terug. De eerste hindernis is genomen. Opgelucht loopt ze met Mieke naar hun klaslokaal.

Vanaf die dag is ze regelmatig in gezelschap van Maurits. Ze zitten meestal tussen de klasgenoten in de cafetaria, waar Fats Domino uit de jukebox knalt. Soms zitten ze apart en smoezen, onder het wakend oog van de cafetariahouder, met hun hoofden dicht bij elkaar. Naïef laat ze Maurits niet verder komen dan een arm om haar schouder, hand in hand lopen en een beetje zoenen.
Hoe verliefd ze ook is na een aantal weken wordt de druk haar te groot, ze is te jong en nog niet aan een verbintenis toe ook al is dat met de leukste jongen van de school. Ze wil zich vrij met iedereen kunnen bewegen zonder gevoelens van verplichtingen naar één persoon. Wanneer Maurits ook nog eens aangeeft wel steviger te willen zoenen maakt ze met een bezwaard hart een einde aan de vrijage. Mieke krijgt gelijk, ze is een schijtebroek in de omgang met jongens. Maurits toont begrip en daar is ze maar wat blij mee. Er gaat een tijdje overheen voor zij weer een onbevangen houding vindt, maar uiteindelijk trekken ze als schoolvrienden met elkaar op. 

Als Maurits zijn diploma haalt en voor een vervolgstudie naar school in de naburige stad gaat, verdwijnt hij van haar dagelijkse radar.  Af en toe ziet ze hem nog op zijn bezorgfiets met rieten mand tijdens zijn zaterdagbaantje als bezorger bij de bakker in het dorp. Hij blijft een aardige vent, maar van verliefdheid is geen sprake meer. Wanneer ze zelf, met het diploma op zak het dorp verlaat om de opleiding tot verpleegkundige te volgen en verplicht in een zusterhuis gaat wonen, verdwijnt Maurits voor goed uit het zicht. 

Aanstaande zondag de slotaflevering.

Tegenstelling

 Schoon-Smerig
Huisvuilcentrale Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Don Juan (vervolg)

Maurits vertelt over zijn vorige woonplaats.
De drukke straten, de grote winkels, het huis waarin hij woonde met uitzicht op de tuin van de overburen en hoe hij moet wennen aan het weiland met koeien aan het eind van de straat waar hij nu woont.
Hoewel het eerste industrieterrein een feit is, wordt het dorp nog omringd door weilanden. Het enige vertier voor de jeugd zijn de sportverenigingen en de plaatselijke cafetaria inclusief jukebox. Voor een jongen uit een middelgrote stad is het een saaie bedoening.

Veel te snel stoppen ze bij het tuinhek van haar huis. Mieke was vast nog kilometers met hem omgefietst, maar in haar komt dat niet op.
Ze stappen af en dan pakt Maurits haar stuur vast, hij kijkt haar aan en vraagt of ze verkering met hem wil. Ze bloost tot in haar nek. De knul die er zo heel anders uitziet dan haar mannelijke klasgenoten in hun ouderwetse gebreide truien. Maurits in zijn moderne geblokte blouses en spijkerbroek wil verkering met haar. Het is te mooi om waar te zijn. Schuchter zegt ze dat het goed is.
Hij drukt een zoen om haar wang en stapt op zijn fiets. Op de hoek van de straat zwaait hij nog even en verdwijnt uit beeld. Meer is het niet, maar zij staat nog een tijd verdwaasd tegen het hek geleund. Ze heeft verkering, wie had dat gedacht.

Haar moeder blijkt niet thuis te zijn. Ze is er niet rouwig om. Die zou aan haar rode wangen en glazige kijkers meteen zien dat ze totaal in de war is en op de dagelijkse plagerijen van haar broer zit ze al helemaal niet te wachten. Onzeker als ze is besluit ze niemand deelgenoot te maken van haar prille geluk. Het huiswerk van die dag verhoogt haar, toch al povere schoolprestaties, niet.

WE-300

 Don Juan

Ze is 14 jaar als Maurits, een dik jaar ouder dan zij, voor het eerst op de MULO verschijnt. In de pauze ziet ze een lange knul bij de fietsenstalling staan. Het eerste wat opvalt is zijn donkere haar, daarna ziet ze zijn grijsblauwe ogen op haar gericht. 
Het pikzwarte brilmontuur met dikke glazen voelt loodzwaar op haar neus, de jeugdpuistjes op haar voorhoofd krijgen de omvang van molshopen.
Voor het eerst in haar leven ziet ze een jongen echt staan en is compleet van slag. Ze heeft het warm, haar knieën knikken en ze is misselijk.
Is dit de verliefdheid waarover ze heeft gelezen in de boeken van Cissy van Marxveldt? Haar vriendin Mieke zal het vast weten. Bij Mieke zijn de versierhormonen al  tot wasdom gekomen. Zelf heeft ze amper weet van het bestaan. Bij de meisjes is het dringen om deze kanjer. Te verlegen om mee te doen aan de versierpogingen houdt ze zich afzijdig en lijdt in stilte, want wat vindt ze hem leuk. Als hij haar op een dag met zijn ogen zoekt en subtiel beweegt om aan het eind van de pauze naast haar te staan, voelt ze zich vereerd met de aandacht die hij haar geeft. De bel maakt een abrupt einde aan dit gelukzalige moment. De lessen van die dag zijn aan haar niet meer besteed. Wazig staart ze voor zich uit en hoort niets van wat de leraren te zeggen hebben. Ze denkt alleen maar aan die jongen die twee klassen verderop zit. Aan het eind van de schooldag wacht Maurits bij de fietsenstalling en vraagt of hij met haar mee mag fietsen. Normaal fietst ze met Mieke naar huis, maar die is in geen velden of wegen te bekennen.
Dronken van verliefdheid fietst ze naast Maurits naar huis. 

WE-300: Schrijf in 300 woorden over het woord ontluiken zonder dat woord te gebruiken. Voor meer info en verhalen klik hier

Tegenstelling

Aan-Uit
naast de ingang
van een restaurant
in Alkmaar

fofo ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Deur

De letter X
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2023/05/de-letter-x.html