Tegenstelling

 Uit-Thuis
in Anderen-Drente

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Tegenstelling

Nu-Straks
Etalage kapperszaak
Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Overdadigheid

De buurvrouw van hiernaast
die vindt het mens van nummer negen
geen sieraad voor de straat
haar schoenen zijn te hoog gehakt
ze wiebelt met haar kont
haar nagels zijn te rood gelakt
ze is te dik, ze is te blond
haar borsten zijn, net als haar billen
voor een normaal mens niet te tillen
daarbij heeft ze een foute hond
zo’n krullerug op korte pootjes
een roze strikje in de nek
en valse tandjes in de bek
de vuilnisbak wordt onverlet
door haar te vroeg op straat gezet
geen plant komt in haar tuin tot bloeien
want op kunstgras wil niks groeien
het is mij om het even
ik laat haar graag haar eigen leven
ik geef het je te doen
bij haar is ‘t gras voortdurend groen
misschien geeft zij van nummer negen
meer kleur aan onze straat
dan de buurvrouw van hiernaast

De schrijfveer van vandaag is 'Overdadigheid'
Bijgaand gedicht maakte ik vorig jaar voor schrijfcursus en lag op de plank te wachten op een geschikt moment.

Tegenstelling

 Natuurlijk-Kunstmatig
Dit kunstige geknipte varken van liguster
stond op een oprit van een boerderij
ergens in de Achterhoek

foto ferrara
klik aan voor vergroten
helaas is de foto niet scherp

Tegenstelling

 Waterdicht-Poreus
Dit trio van poreuze bloempotten
in hun loden jasjes
 vond ik in mijn archief van
Op en Rond de Deur
in het mapje versiering

foto ferrara
klik aan voor vergroten

WE-300

Schaamte 

Onlangs luisterde ik naar een concert op de klassieke radiozender. Tijdens het langdurige slotapplaus klonk ook veelvuldig 'Bravo'. Ik voelde een schaamte opkomen die ik blijkbaar nooit heb overwonnen.  Even ben ik terug in mijn jonge jeugdjaren. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zeven jaar was. In ons dorp was dat destijds een schande. Bijstandsuitkeringen waren er nog niet en de alimentatie die mijn vader betaalde was niet voldoende om een gezin te onderhouden. Mijn moeder was gedwongen te gaan werken en waar nodig sprong mijn Opa bij. Mijn vader verliet het dorp en ging in Amsterdam wonen waar hij al geruime tijd werkte. Alleen in de weekenden woonde hij weer bij zijn ouders, waar mijn broer en ik hem soms bezochten. Tijdens één van die weekenden gaf het plaatselijk zangkoor een concert in de kerk. Ons gezin was daarbij aanwezig, ik denk op vrijkaarten van een tante die in het koor zong. Aan het eind van het concert werd er geapplaudisseerd. Vanachter uit de kerk werd meerdere keren 'Bravo' geroepen. Veel toehoorders draaiden zich om, om te zien van wie die kreet kwam. Dergelijke uitlatingen waren in ons dorp niet de gewoonte, zeker niet in een kerkgebouw. Ook ik keek en zag dat het mijn vader was. Als enige in het publiek was hij gaan staan en herhaalde zijn 'Bravo'.  Mijn moeder, die blijkbaar zijn stem had herkend, bleef strak voor zich uitkijken. Zelf was ik het liefst onder de bank gekropen van schaamte.
Dat uitgerekend mijn vader zich zo opvallend moest gedragen.
Tegenwoordig is het roepen van waarderende kreten de gewoonste zaak van de wereld. En toch zat ik weer in die kerk en hoorde mijn vader.
Het wordt tijd dat ik het gevoel van schaamte, waarvan ik niet wist dat ik het nog had, overboord zet.

WE-300: schrijf in exact 300 woorden over het woord herinnering zonder daarbij het woord te noemen.
Voor meer info:https://platoonline.wordpress.com/2023/05/31/we-300-juni-herinneren

Op en Rond de Deur

IJspret
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2023/06/ijspret.html