Taalcuriosa

 Allegaartje






klik aan voor vergroten

Gulliver (9)

In de lounge van het hotel luistert de bemanning gespannen naar het verslag van Tjibbe. Hoe hij en Gaston een zoekslag op internet maakten en ontdekten dat de weinige woorden die Gulliver had gezegd inderdaad Fins zijn. Dat ze met die wetenschap op zoek gingen naar kinderliedjes en het filmpje met het slaapliedje vonden. En hoe vlak na die vondst Hoesseini belde en een auto stuurde om Tjibbe en Gaston naar het weeshuis te brengen. Tjibbe vertelt over het gebeuren daar en hoe hij het voor elkaar kreeg, met hulp van Hoesseini, dat Gaston vannacht bij Gulliver slaapt.
'Morgen bespreek ik met Hoesseini dat Gaston door Fillippe wordt aflost. Hopelijk spreken de verzorgers in de dagdienst wel Engels anders hebben we Hoesseini of een van zijn manschappen nodig als tolk. Contact met de Finse ambassade is morgen onze eerste zorg. Wat er ook gebeurt, we laten Gulliver niet aan zijn lot over. Desnoods blijf ik langer hier als we geen nieuwe opdracht krijgen.'

De volgende ochtend aan het ontbijt is vooral Fillippe ongedurig.
De Spanjaard gunt zich amper een kop thee en een zoet broodje van het uitgebreide ontbijtbuffet. Tjibbe maant hem tot kalmte.  'Ongeduld heeft geen zin, we zijn afhankelijk van de autoriteiten. Hoesseini zal zo wel komen en dan horen we hoe het verder gaat. Ik verwacht dat ik vandaag nog naar Abu Dhabi wordt gebracht. Jij doet er verstandig aan stevig te ontbijten want je weet niet hoe je dag er in het weeshuis gaat uitzien. Ze zullen je heus niet laten verhongeren, maar je kunt er maar beter met een goed gevulde maag arriveren.'
Eusebio rolt een paar zoete deegbolletjes met chocola in een servet.
'Neem mee voor Gulliver, vindt ie vast lekker. Ik vrees dat Gaston geen toegang tot de keuken krijgt om pannenkoek te bakken.'

Op dat moment stormt Koos, die na zijn ontbijt in de lounge is gaan zitten, de ontbijtzaal binnen. 'Kom snel, Gaston is net uit een politiewagen gestapt en hij heeft Gulliver op zijn arm.' Als één man vliegt het gezelschap overeind en rent naar de lounge. Grijnzend loopt Hoesseini door de draaideur met achter zich een breedlachende Gaston die Gulliver als een gewonnen trofee bij zich draagt. Het joch kijkt met een ernstig snoetje verbaasd om zich heen. Als hij zijn redders in het vizier krijgt breekt een stralend lach door. Hij vergeet zijn fles en strekt zijn armpjes uit naar Fillippe.
Koos duikt naar de grond en vangt het kleinood op voor het op de glimmende plavuizen te pletter valt. Fillippe neemt het kind van Gaston over en zet hem op zijn schouders. Met een snel handgebaar weet Tjibbe te voorkomen dat hij met zijn vrachtje door de lounge galoppeert. Ze trekken zo al aandacht genoeg.

Telefonisch heeft Hoesseini een zaaltje geregeld, daar doet de politieman verslag van de ochtend.
'Ik ben vanmorgen in alle vroegte door de directeur van het weeshuis gebeld. Hoewel ze begrepen dat de nood hoog was waren ze niet blij met mijn bemoeienis gisteravond. Geen enkel kind dat daar woont krijgt zo veel aandacht als deze vreemdeling die zie niet verstaan. Onder de kinderen kan dat jaloezie geven die de nieuwkomer op den duur niet ten goede komt. Kortom ik kreeg te horen dat ik te impulsief had gehandeld. Ik mocht dan wel een gezagsdrager zijn, maar in het weeshuis maakte ik niet de dienst uit.
Gaston liet me het filmpje zien en de reactie van  het kind overtuigde me.
In overleg met de directeur en Gaston heb ik daar ter plekke contact gezocht met de Finse Ambassade. Ik deed mijn verhaal en tot mijn verrassing werd ik al snel doorverbonden met de ambassadeur zelf. Hij reageerde uitzonderlijk enthousiast en nu komt het, hou je vast. Dat knulletje daar is waarschijnlijk Axel Lindholm uit Porvoo. Hij is vlak na zijn derde verjaardag met zijn ouders per zeiljacht op wereldreis gegaan. Van die mensen en het jacht is al een tijd niets meer vernomen. De grootouders in Finland hebben op grote schaal alarm geslagen en aangifte van vermissing gedaan. De ambassade wil graag meewerken om uit te zoeken of Gulliver inderdaad Axel Lindholm is. Ik heb gezegd dat we hem vandaag nog naar Abu Dhabi zullen brengen.
Daar nemen ze meteen een foto van hem en sturen die op naar Finland.
Ik stel voor dat Tjibbe meegaat om de hele geschiedenis van jullie drenkeling uit de doeken te doen. De kans bestaat dat de grootouders vanavond al weten dat jullie hun kleinzoon Axel Lindholm hebben gered.'

Tegenstelling

 Opstijgen-Neerkomen
deze jonge meeuw
heeft heel wat geoefend
voor hij definitief op de vleugels ging
de foto is niet helemaal scherp
maar ik vond hem te leuk
om niet gebruiken

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Bestseller

De dag dat Eduard wordt ontslagen bij het bouwbedrijf, stort zijn wereld in.
Regelmatig zit hij bij het UWV, maar in de bouw is de malaise toegeslagen. Werken in die sector zit er voorlopig niet in. Eduard besluit zijn tijd nuttig te gebruiken en werkt dagelijks in de sportschool intensief aan zijn conditie.
‘s Avonds kruipt hij topfit achter de computer en surft het internet over. 
Zo belandt hij in het blogcircuit en wordt volger bij diverse bloggers.
Het duurt niet lang of Eduard heeft een eigen blog waarop hij zijn schrijftalent uitprobeert. Hij vindt een aantal mogelijkheden om dat uit te testen. Eduard stort zich op schrijfveren en opdrachten een bepaald woord niet te gebruiken waarbij hij niet meer dan 300 woorden mag schrijven. Op een speelse manier weet de voormalig bouwvakker zijn woordenschat te vergroten. Op een dag doet hij mee aan een schrijfwedstrijd en wat hij nooit heeft verwacht, hij krijgt een eervolle vermelding. Even voelt hij zich een echte schrijver.
Zijn vrouw Brigit, houdt hem met beide benen op de grond. 'Een eervolle vermelding is mooi meegenomen, maar als echte schrijver moet je constante kwaliteit bieden.' Dat laat Eduard zich geen twee keer zeggen. De bezoeken aan de sportschool nemen af. Uren tikt hij weg achter het toetsenbord.
Eduard werkt aan een boek. De titel heeft hij al: "Van metselaar tot schrijver". De eerste reacties zijn zo positief dat hij besluit het boek in eigen beheer te laten drukken. In gedachten ziet hij zijn geesteskind al op een stapeltje bij de Readshop in de buurt liggen. Eduard heeft de smaak te pakken en begint al vast aan een vervolg. Binnenkort heeft hij het UWV niet meer nodig.
Brigit schudt haar wijze hoofd. Voorlopig staan die twee dozen met de eerste druk behoorlijk in de weg.

WE-300 schrijf in exact 300 woorden een stuk over een woord dat je niet mag gebruiken. Voor oktober is dat het woord uitgeven. Voor meer informatie en reslutaten: https://platoonline.wordpress.com/2023/10/01/we-300-oktober-2023/

Gulliver (8)

Het huis waar Gulliver zijn angstige uren beleeft staat in een rustige wijk van Dubai. Het witte gebouw is schaars verlicht. De politieman die Tjibbe en Gaston heeft opgehaald meldt hun bezoek via de intercom en stapt weer achter het stuur van zijn dienstauto. 'Laat ze me bellen als u hier klaar bent, dan kom ik u weer halen.'
Tjibbe en Gaston horen gerinkel van een sleutelbos, achter de zware voordeur worden sloten verschoven. 'Wat een vesting', mompelt Gaston. 'Weglopen kun je hier wel vergeten.'
In de deuropening verschijnt een vrouw van top tot teen in een zwarte abaya gehuld. Gaston schakelt over in het Frans in de hoop dat zij die taal niet spreekt. Hij mompelt: 'Geen wonder dat Gulliver in paniek is weggedoken.' Tjibbe begrijpt wat hij zegt en legt hem met een handgebaar het zwijgen op. 'Niet nu, we zijn hier te gast, dus gedraag je.'

Zwijgend wenkt de vrouw in het zwart de mannen haar te volgen. Aan het eind van een  lange gang met hoge ramen opent ze een deur. Ze maakt een uitnodigend gebaar. Gaston stapt als eerste het vertrek binnen. Langs een donkere wand staan tien bedden die door kleine nachtlampjes worden verlicht. Tussen de bedden staan nachtkastjes. Vijf bedden zijn bezet door jongens van verschillende leeftijd. Nieuwsgierig zitten ze rechtop. Onder het laatste bed in de verste hoek van de slaapzaal klinkt een wanhopig snikken. Met de laptop onder zijn arm loopt Gaston naar het bed en laat zich op de grond zakken. Naast hem zakt ook Tjibbe door de knieën. Opgekruld met de rug naar hen toe ligt een zielig hoopje mens.
Tevergeefs roept Gaston zachtjes zijn naam. Gulliver reageert niet. Vijf paar ogen kijken vanaf hun bedden toe. Alsof ze een vluchtweg bewaakt staat de vrouw  bewegingsloos bij de deur.
'Tjibbe, ik kruip naar hem toe, zoek jij dat muziekje op en speel het af.'
Als Gaston half onder het lage bed ligt klinken zacht, voor iedereen onverstaanbare woorden, door de slaapzaal. Alleen het jongetje onder het bed herkent de muziek. Na de tweede keer afspelen komt er langzaam beweging in hem. Gaston schuift zijn armen onder het bange lijfje en trekt hem behoedzaam onder het bed vandaan. Tjibbe neemt hem over. Met het kind op schoot blijft hij naast de laptop zitten. Gulliver's gezicht ziet rood  van het huilen. Hij kan zijn ogen amper openen, maar door de smalle kiertjes tussen zijn opgezette oogleden herkent hij de stuurman. Met een diepe zucht nestelt hij zich in de armen van Tjibbe die het kind zachtjes begint te wiegen.
Gulliver kalmeert zienderogen. Gaston gaat staan, hij overziet het tafereel.
'We hebben een groot probleem. Wat doen we nu? Je kunt hier niet de hele nacht blijven zitten. Gulliver meenemen maakt zijn ellende alleen maar groter als we eind van de week afreizen. Hij zal hier toch moeten wennen. Iemand moet hem dat duidelijk maken. Zij daar bij de deur weet zich met de situatie waarschijnlijk ook geen raad. Ze heeft nog geen vin verroerd.'
'Hoesseini', zegt Tjibbe. 'Hij kan ons helpen. Neem jij Gulliver over dan bel ik hem op, maar niet hier. De onrust is voor de andere kinderen al groot genoeg.'
Tjibbe loopt naar de wachtende vrouw. Argwanend kijkt ze hem aan?
'English?' vraagt Tjibbe. Ze haalt haar schouders op. Tjibbe laat zijn mobiele telefoon zien. 'Hoesseini'. Ze aarzelt, wijst op Gaston en schudt haar hoofd.  Opnieuw doet Tjibbe een poging om haar duidelijk te maken wat hij wil.
Hij wijst achter haar naar de gangdeur. Met zichtbare tegenzin doet ze een stap opzij. Ze is niet van plan de kinderen alleen te laten met de zeeman die de nieuweling op zijn schoot heeft en het vreemde liedje opnieuw laat horen. Achter Tjibbe's rug sluit ze demonstratief de deur van de slaapzaal.

'Hoesseini.'  'Boersma hier, we hebben een probleem. Gulliver is inmiddels gekalmeerd, maar dat duurt niet lang als we hem weer alleen laten.
De nachtzuster spreekt geen Engels dus kunnen we met haar niets overleggen. Dat Gulliver zijn roots in Finland liggen is ons inmiddels meer dan duidelijk. Ik wil morgen naar de ambassade in Abu Dhabi om hulp te vragen, maar daarmee is het probleem wat we nu hebben niet opgelost. Het liefst zou mijn collega Gaston die nu met hem op schoot zit de nacht in het weeshuis doorbrengen en bij Gulliver blijven tot er hulp is van de ambassade, maar zoals ik al zei we kunnen dat niet bespreken.'
'Ik wil weten hoe u zo zeker weet dat u bij de Finse ambassade moet zijn. U kunt daar niet zomaar binnenlopen, iemand met gezag moet u daar aankondigen Als blijkt dat u gelijk heeft breng ik u hoogst persoonlijk naar Abu Dhabi. Geef me Aisha, zo heet de nachtzuster, aan de telefoon. Ik zal zorgen dat Gaston met Gulliver in een apart vertrek slaapt en dat hij er blijft tot wij elkaar hebben gesproken. Ik zal zeggen dat u vanavond nog toiletspullen voor uw kok komt brengen en dat hij mogelijk morgen de hele dag blijft. De leiding van het weeshuis zal niet blij met me zijn, maar voor het welzijn van uw drenkeling moet het maar. Eerlijk gezegd hoop ik dat u gelijk heeft en dat de Finnen hem van ons overnemen; dat zal voor de bewoners en het personeel in het weeshuis en zeker voor Gulliver beter zijn.'

Even later wordt Gaston met een slapende Gulliver in zijn armen naar een kaal vertrek gebracht. Tjibbe volgt met de laptop. Zwijgend wijst Aisha op twee bedden. Ze opent een deur naar een kleine badkamer met toilet. Op een krukje liggen handdoeken en washandjes. Gaston legt Gulliver op een bed. Om de vrouw te bedanken maakt hij een kleine buiging. Ze haalt haar schouders op en schudt haar hoofd. Aan haar houding is af te lezen dat ze het met de gang van zaken niet eens is.Tjibbe begrijpt haar ongemak.
'Zij weet niet beter dat ik nog toiletspullen kom brengen, maar ik laat de chauffeur straks wel uitleggen dat ik dat niet doe. Ga gekleed naar bed, ik zorg dat je morgenochtend wordt afgelost door Fillippe. Douchen doe je maar in het hotel. Ik laat de laptop hier, als het nodig is kun je het filmpje afspelen.'
Tjibbe kijkt nog even naar het slapende kind. 'Arm joch, hopelijk heb ik morgen een ander onderkomen voor je gevonden.'

Voor wie het filmpje wil zien.
https://www.youtube.com/watch?v=I3iohAngPO8

Tegenstelling

 Druk-Rustig
Amsterdam

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Kerkdeur

Collecte: klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina.
of:https://ferrara-of:openronddedeur.blogspot.com/2023/10/de-kerkdeur.html