Dagje Haarlem

Riet bericht: 'Ik zit in de goede trein en heb een beige jasje met roodtinten aan.' Bang dat ik haar niet herken als ze op perron 3 in Haarlem uitstapt.
Zelf ben ik op datzelfde perron een paar minuten eerder aangekomen en sta dus op de uitkijk. Ik spot haar, breed grijnzend, op het balkon van de trein die vanuit Den Haag binnenloopt.
Als je Riet één keer hebt ontmoet, vergeet je haar nooit meer. Klein postuur en altijd smaakvol tot in de puntjes verzorgd. Dat jasje met bijpassende lange broek staat haar goed. Kijk maar. Nog voor we zijn uitgecheckt is het gesprek tussen ons op gang en het stopt pas als we eind van de middag op het station afscheid van elkaar nemen. Riet heeft zich dan al babbelend kans gezien 80 foto's te maken en verzucht dat zij het niet redt met één blogje.
Het eerste heeft ze inmiddels geplaatst en ik ben verbaasd dat ik niet heb gemerkt dat ze in dat bloemrijke straatje het ene plaatje na het andere schiet. In de  Koepelkathedraal Sint BAVO raakt Riet, die liever niet een nacht van huis is, zo begeesterd dat ze bijna zin krijgt er een nachtje te slapen. Ik zie dat de priester van dienst vandaag niet aanwezig is en doe het voorstel haar op te sluiten in de biechtstoel. Haar schone geweten slaat het aanbod af.
Zelf ben ik liefhebber van zowel het exterieur als het interieur van deze kerk.
Met enthousiast gezelschap, met een scherp oog voor detail, is een bezoek extra feestelijk. We dwalen zo lang rond dat het lijstje met andere bezienswaardigheden in de stad in mijn tas blijft. Een mooie smoes om samen op herhaling te gaan. Na nog een drankje op een terras nemen we, tevreden over deze topdag, op het station afscheid. Even later kunnen we ieder op ons eigen perron nog een keer naar elkaar zwaaien. Goeie reis en wel thuis!

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Lees ook bij https://rietepietz.wordpress.com/2024/07/18/warme-dag/

Tegenstelling

 Een-Meer
één bloem, meerdere blaadjes

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Het puttertje

In het Mauritshuis in Den Haag hangt het beroemde schilderij van Carel Fabritius: voorstellende een distelvink die met een ketting is verbonden aan een voederbakje. Het vogeltje dankt zijn bijnaam aan het kunstje dat hem vroeger als kooivogeltje werd geleerd: het eigen drinkwater putten met een miniatuuremmertje. Dat emmertje, volgens diverse bronnen die ik lees is er sprake van een vingerhoedje, ontbreekt op het schilderij van Fabritius.

foto internet

In de vakantie hebben wij ons eigen puttertje. Hevige regenval veroorzaakt een flinke plas voor onze caravan. Deze vogel heeft geen kunststukje nodig om water te scheppen. Dat zijn soortgenoot een beroemdheid is zal dit puttertje een zorg zijn. Hij heeft geen weet van kooivogels en kettinkjes.
In beschermde staat geniet de distelvink in Nederland van volledige vrijheid.
Met de camera leg ik hem vast ... en geef hem een podium op mijn blog.

net geland

lekker soppen

en opdrogen

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

De Synagoge in Enschede

Volgens hun eigen boekje is de synagoge in Enschede de mooiste van Nederland. Ik heb niet alle synagoges in het land gezien, maar ik geloof het direct. Zowel de buitenkant als het interieur zijn indrukwekkend. Het gebouw werd in 1928 gebouwd naar ontwerp van architect K. De Bazel. Amsterdamse School en Art Deco zijn duidelijk herkenbaar. Als liefhebber van beide stijlen kom ik hier dus flink aan mijn trekken. De architect overleed voordat aan de bouw werd begonnen. Zijn bureau werd voortgezet door A.P. Smits en C. van de Linden. Zij voltooiden de bouw in de stijl van De Bazel. Het interieur en de kostbare voorwerpen hebben de Tweede Wereldoorlog nagenoeg ongeschonden doorstaan. Waarschijnlijk omdat het gebouw (hoe wrang) door de Sicherheitsdienst in gebruik werd genomen. In 1998 werd de synagoge rijksmonument en na een grote renovatie in 2004 is het gebouw in al zijn schoonheid ook voor het grote publiek te bewonderen. De audiotour geeft duidelijke uitleg over de geschiedenis en de functie van  het gebouw. De grote sjoel vormt het hoogtepunt. Het centrale deel is een kubus van 18 meter.
Bij binnenkomst zie je links de Heilige Ark waarin de geschreven Tora is opgeborgen. In het midden de bima van waaruit de Tora wordt voorgelezen. Daarboven een kroonluchter die 1200 kilo weegt. De koepel en de wanden zijn versierd met mozaïeken en kleine glas-in-loodramen. In twaalf blauwe ronde medaillons worden de twaalf stammen van Israël weergegeven. In de mozaïeken zijn tienduizenden stukje Venetiaans glas verwerkt die van een dun laagje bladgoud zijn voorzien. Door de lichtinval en de schittering op het goud was het niet mogelijk om alle details scherp op de foto te vangen. 
Het was moeilijk kiezen uit de serie foto's die ik maakte. Helaas mag uit het boekje dat ik kocht niets zonder toestemming worden gekopieerd.
Voor wie meer wil weten voeg ik een link toe van de synagoge hier en
Het Grootste Museum van Nederland.hier

een deel van de buitenkant

de lamp in de kerkenraadskamer die in 
oorspronkelijke stijl is gerestaureerd


glas-in-lood
gevleugelde adelaar en leeuw als tempelwachters

koepel met mozaïeken en kroonluchter

de bima met op de achtergrond
De Heilige Ark waarin de Tora wordt bewaard
aan weerszijden de tempelwachters

negenarmige kandelaar

die bij het Chanoeka wordt gebruikt

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Tegenstelling

 Langzaam-Snel
Op een terras in De Lutte
We hebben er menig keer zitten luieren

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Terug van weggeweest

Zes weken toerden we door Nederland waarin we in totaal op drie campings hebben vertoefd. We bivakkeerden in Twente, de Kop van Overijssel en op het randje van de Utrechtse Heuvelrug. Elke plek heeft zijn charme en bezienswaardigheden waar we ruim van hebben genoten. Het wisselvallige weer maakte dat we een wisselende invulling van de dagen hadden.
Zodra het kon zaten we op de fiets voor een tochtje in de omgeving en als het weer minder fraai was bezochten we een locatie die op het verlanglijstje stond.
Als het echt te bar was met regen en wind trokken we de caravandeur dicht en vermaakten ons binnen met een puzzeltje en lezen. We gingen van een indrukwekkend bezoek aan de Synagoge in Enschede tot straattheater in Blokzijl. Wandelen in het Waterloopbos was een bijzondere ervaring evenals de vaartocht met de waterbus van Natuurmonumenten. We genoten van het jonge spechtje dat niet van zins was het nest te verlaten, maar zijn ouders waren onverbiddelijk. Er werd geen voedsel meer aangevoerd. Er kwam een puttertje baden in de plas voor onze deur.  's Avonds zagen we dansende spreeuwen die kwetterend in een boom naast de camping neerstreken om de nacht door te brengen. De meest hardnekkige vliegen kwamen in aanraking met de vliegenmepper, vast onderdeel van de caravaninventaris. Kortom de variatie aan natuur en cultuur was groot, we hebben ons absoluut niet verveeld en zijn uitermate tevreden huiswaarts gekeerd waar de boel inmiddels weer aardig op regel is. Komende tijd wil ik over een aantal plekken die we bezochten meer vertellen, maar ik begin met het prachtige Rhododendronlaantje op het landgoed Scholtenhaer in De Lutte. We pikten de volle bloei nog net mee. Harde regen en wind deden deze struik geen goed. Het luie spechtje dat toch eieren voor zijn geld koos en gezellig naast een van zijn ouders kwam zitten wist zich uiteindelijk prima te redden. 

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Tegenstelling

 Geven-Krijgen
Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten