Tegenstelling

Warm-Koud
thuis
omvormer van de zonnepanelen

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Zo knap dat je dit doet, wat goed dat je er bent.
Stoer, sterk, dapper, moedig, voortvarend, een bikkel.
Ik hoor het van veel mensen en lees het in jullie reacties op mijn blog.
Wees er zeker van dat ik die uitingen zeer waardeer, maar soms denk ik zelf bij al die kwalificaties dat ik een 'Lustige Witwe' lijk.
Ooit heb ik de ernstige zieke filosoof René Gude horen zeggen; 'Je moet het beest in de bek kijken.' Ik vond dat toen een geweldige uitspraak en probeer vanuit die gedachte te handelen.
Inmiddels weet ik dat het beest verschillende gedaantes heeft en regelmatig de aanval van achteren inzet.
Op zo'n moment laat het zich niet in de bek kijken. Dan ben ik even niet stoer, sterk, dapper, moedig, voortvarend of een bikkel.
Het zij zo.

En dan is alles anders

24 februari eindigt mijn blog met de zin; er ligt nog een en ander in het verschiet. Bijgaande foto is daar een voorbeeld van.
Tijdens onze gesprekken die meneer F. en ik gelukkig nog intensief hebben gehad, komen we snel tot de conclusie dat ik niet te lang in de Mitsubishi Outlander moet blijven rijden. Hoewel de auto veel voordelen heeft zoals een hoge instap, hybride dus een automaat en een geweldige trekkracht i.v.m. de caravan, is hij voor mij in mijn eentje met een niet al te lang postuur veel te groot.
Reizen met de caravan is een gepasseerd station, maar ik wil niet terug naar een lage instap en handschakeling en hybride blijft ook op mijn lijstje staan, want ik kan thuis opladen. Deze wensen resulteren in de aanschaf van een occasion Renault Captur met maar 47.500 kilometer op de teller.
De afleverdatum valt samen met mijn verjaardag en zo krijgt die dag, naast de stapel hartverwarmende post, een onverwacht vrolijk tintje, want de nieuwe aanschaf staat feestelijk gestrikt op me te wachten.

De volgende dag kan ik meteen flink wat kilometers maken en uitvogelen hoe alles werkt. Met onze dochter rij ik naar zoon en schoondochter in Zwolle waar we i.v.m. mijn verjaardag het weekend zullen doorbrengen. Het is voor het eerst, na de crematie, dat we weer als gezin bij elkaar zijn. Bij het afscheid zijn we het er allemaal over eens dat het goede, maar ook emotionele dagen zijn geweest. Ik sluit af met te zeggen dat de Renault en ik het wel met elkaar kunnen vinden en daar ben ik blij mee. Vanaf zijn plek in de kast ziet Meneer F. dat het goed is.

Hierboven is het woord caravan gevallen, daar zit meer emotie in dan in de ingeruilde auto. Er zit nog steeds een en ander in het verschiet.
Daarover schrijf ik te zijner tijd.

Tegenstelling

 Eens-Oneens
Vrouwe Justitia
Symbool voor gerechtigheid
Grootschermer

foto ferrara
klik aan voor vergroten

De symbolen weegschaal en zwaard duiden op de rechtspraak.
De weegschaal staat voor zorgvuldig afwegen van bewijzen en argumenten.
Het zwaard symboliseert de bevoegdheid om te oordelen en het recht om vonnis uit te spreken. Met dat vonnis kun je het oneens of eens zijn.

Ben even uit de lucht. Tot volgende week.

Tegenstelling

 Hardnekkig-Flexibel
Sallandse Heuvelrug
Je moet beide eigenschappen
in je hebben wil je dit werk doen

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Weer een week voorbij waarin het nodige zakelijk geregeld is.
Er is iets met een verouderde verzekeringspolis die niet zomaar even op mijn naam kan worden overgezet en dus krijg ik een nieuwe offerte opgestuurd.
Ik begrijp het niet helemaal, ben ik nu nog wel verzekerd? Een telefoontje is genoeg om duidelijkheid te verschaffen. Tot nu toe schiet iedereen bij het woord overlijden in standje hulpvaardigheid in optima forma. De dame die me te woord staat biedt zelfs een goedkopere offerte aan en daarmee ben ik akkoord gegaan. Over aansprakelijkheid hoef ik me geen zorgen te maken, dat is goed afgedekt.

Afgelopen week was ik gelukkig niet alleen maar regelneef. Donderdag ben ik op pad geweest met medeblogger Jeanne. Ze heeft me gevraagd of ik zin heb iets met haar te gaan doen. Een aantal jaren geleden hebben we elkaar al eens ontmoet toen ik haar meenam op stadswandeling door Alkmaar. Sindsdien is er, zowel bij haar als bij mij, een en ander gebeurd. Ik kies voor Amsterdam omdat ik daar i.v.m. fysieke omstandigheden van mijn echtgenoot in tijden niet meer ben geweest. We treffen elkaar in de hal van het Centraal Station en schuiven aan de overkant bij Loetje binnen voor koffie en uitgebreid bijpraten. Daarna stappen we op de tram met het Rijksmuseum als einddoel. Een tijdslot hebben we niet, maar met de museumjaarkaart in de aanslag en een aardige suppoost bij de ingang mogen we zo naar binnen lopen.
We beperken ons tot de tentoonstelling 'American Photografy.'
Een schot in de roos. Ik voel me een beetje een droge spons die in een emmer water is gevallen en zuig me vol met alle indrukken. Wat een fijne middag, met dank aan Jeanne. Kijk hier voor een overzicht. Zij heeft veel meer en betere foto's gemaakt dan ik.

Natuurlijk is het verdrietig dat je bij thuiskomst niet over je ervaringen kunt vertellen. Het is voor mij geen reden om geen actie te ondernemen.
Voor maart staan er twee lezingen in de agenda die meneer F. en ik zeker samen geboekt zouden hebben. Best een hobbel, maar ik neem hem wel.