Taalcuriosa

Uit diverse bladen 

klik aan voor vergroten

Tegenstelling

Echt wel-Absoluut niet
Blijkbaar had deze bewoner genoeg van
wildplassende scholieren.
De camera en het toilet geloof ik,
maar de bijtende rat niet.

foto ferrara
klik aan voor vergroten

De Nollen

Onder de rook van Den Helder ligt een klein domein (voormalige vuilnisbelt) dat door kunstenaar R.W. van de Wint tot een Totaalkunstwerk is gemaakt.
Samen met blogvriendin Jeanne bezoek ik het gebied en we raken danig onder de indruk van de kunstwerken die er te zien zijn. De Nollen is niet vrij toegankelijk. Je moet boeken voor een rondleiding, maar met de museumkaart is die gratis. De rondleiding duurt 90 minuten en met de bevlogen gids die onze groep onder zijn hoede heeft is dat een fascinerend gebeuren. 
Zelfs de regen wordt van ondergeschikt belang.

Rudi van de Wint maakte vooral grote sculpturen en schilderingen.
Voor de sculpturen gebruikte hij voornamelijk Cortenstaal, een legering van ijzer met koper, fosfor silicium, nikkel en chroom. Bij blootstelling aan de buitenlucht vormt zich geleidelijk aan een oxidelaag. Cortenstaal heeft een lange levensduur. De kunstwerken ogen robuust maar hebben ook fragiele eigenschappen. Ze bewegen op de wind of veranderen van aanzicht terwijl jij beweegt. Zelf was ik het meest onder de indruk van het beeld Harmonica.
Het is 13 meter lang en ruim 4 meter hoog. Onvoorstelbaar dat dit kolos meedraait op de wind en daardoor voor de toeschouwer telkens een andere vorm aanneemt. Er was die dag te weinig wind maar de gids wist samen met een deelnemer uit de groep het beeld in beweging te zetten. 

Krul
het uiteinde beweegt subtiel op de wind

Harmonica in drie gedaantes

Het blauwe schilderwerk bevindt zich in een koepel en is nooit afgemaakt.
Rudi van de Wint stierf in 2006 terwijl hij met dit kunstwerk bezig was.

alle foto's zijn aanklikbaar

 Wie de sfeer op De Nollen wil proeven kijk dan even naar dit filmpje.
Zo mooi kan ik het op mijn blog niet overbrengen.
https://projectdenollen.nl/nu-te-zien/
de informatie over Cortenstaal vond ik hier

Weer thuis

Acht dagen Kreta. Als je de reisdagen niet meetelt zes volle dagen en wat waren ze leuk. Om nooit te vergeten. Ik heb beloofd geen herkenbare foto's te plaatsen en dat betekent dat jullie verstoken blijven van sfeervolle plaatjes van de kleindochter van 20 maanden, die gedeeltelijk het tempo van deze week bepaalt. Een wijsneusje waar de Grieken, vanwege haar blonde haren en staalblauwe, ogen dol op zijn. Haar ouders hebben haar geleerd in het Grieks dag (jassas) te zeggen wat ze zwaaiend met haar handje naar hartenlust doet. Het kind en wij kunnen op zo'n moment niet meer stuk. We wonen in een comfortabel appartement, terras aan zee en een zwembad in de binnentuin. De hele week fantastisch weer. Ik heb heel wat uurtjes op het strandbed onder de parasol zitten mijmeren en lezen. Het fort waar we vanaf het terras zicht op hebben is bezocht. We nemen regelmatig een ijsje in Rethymnon en eten elke avond buiten de deur. Ja hoor, lukt heel aardig met het juffertje. Daarbij heeft ze drie volwassenen in de bediening om af en toe een rondje te lopen als ze genoeg heeft van het kinderstoeltje.

De Grieken kunnen heerlijk koken en zoals ik had gehoopt, de zwaardvis is ook nu weer prima. Stom genoeg heb ik daar geen foto van gemaakt.
We doen deze week drie proeverijen. Wijn, olijfolie en honing en alledrie gaan ze gepaard met tekst en uitleg over pluk, bereiden enz. 

De kinderen nemen wijn en olijfolie mee naar huis. Het kleine potje honing gaat bij het ontbijt op in de Griekse Yoghurt. Maar de meest spectaculaire onderneming is die week de kloof van Imbros. Zoonlief heeft zijn dochter in de rugdrager en knuffel haas gaat vastgesnoerd mee.

Oma moet op eigen benen de kloof bedwingen. Kleindochter doet haar middagdut in de rugdrager en natuurlijk pauzeren we regelmatig op plekken waar het kan. Als op het eind de vermoeidheid begint toe te slaan is het laatste stuk best zwaar, maar ik had deze ervaring niet graag willen missen. Snellere en jongere wandelaars die ons inhalen spreken hun bewondering uit. 'Respect mevrouw.'

Aan het eind van de kloof is een kleine gelegenheid waar je op de taxi kunt wachten en wat eten en drinken kunt kopen. De vers geperste sinaasappelsap is een ware godendrank. Die avond liggen we voor ons doen op tijd in bed. Om flinke spierpijn voor te zijn neem ik uit voorzorg twee tabletten paracetamol in. Ik verbeeld me dat ze helpen. Neemt niet weg dat ik de volgende dag mijn gemak neem onder de parasol, even afkoelen in zee is heerlijk, maar verder geloof ik het die dag wel.

Na drie dagen thuis beginnen de oorwurmen eindelijk tot rust te komen. Kortjakje, schaapjes met mooie wol, in de maneschijn, op je boze bolletje, we zijn er bijna. (zingen we vooral tijdens de autoritten) De zelf gemaakte variatie op Vader Jacob is favoriet, want kleindochter is dol op eten en lust echt alles. 

Het gaat als volgt:   Lekker eten, lekker eten

        Eet maar op, eet maar op

        Dat zal lekker smaken, dat zal lekker smaken

        Eet maar op, eet maar op.

Terwijl ik voor oppas speel genieten zoon en schoondochter van een avond samen uit eten. Dat we in de andere late avonduren na het eten, zittend bij het zwembad met een afzakkertje, herinneringen ophalen en meneer F. daarbij regelmatig de revue passeert, spreekt voor zich.

Inmiddels pak ik de draad van mijn leven alleen weer op en heb ik het dagelijks ritme wel weer hervonden.
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat kleindochter tijdens de terugvlucht haar stembanden flink heeft geoefend. Dit keer niet om te zingen.
Gezellig rondjes lopen is er in een vliegtuig niet bij.

Bijgaand wat foto's van een zeer geslaagd weekje.
Hopelijk komt het op diverse apparatuur, zoals telefoons en tablets niet al te rommelig over.
Foto's bewerken is namelijk nog wel een dingetje. Misschien ooit maar eens een cursus volgen ...

klik aan voor vergroten

Tegenstelling

Gebroken-Gelijmd
Restauratie Schuttersstuk
Stedelijk Museum Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Tegenstelling

 Onderschatten-Overdrijven
gezien de uitgebreide uitleg had deze bewoner
 geen hoge pet op van de postbode
Amsterdam

foto ferrara
klik aan voor vergroten
het was een flinke uitdaging,
 mijn archief leverde na speurwerk toch weer iets op

Blogpauze

Geen zorgen. Ik ga op uitnodiging van zoon en schoondochter een weekje met ze op vakantie. De tablet is mee dus wie weet kom ik wel in de lucht als we 's avonds in ons huisje zitten met uitzicht op de Middellandse zee.
Hopelijk is de zwaardvis op Kreta nog net zo lekker als in1982 toen ik er samen met een vriendin op trektocht was.
Vijf jaar geleden schreef ik er een blog over.
Hier staat het. https://ferrara-victoriene.blogspot.com/search?q=zwaardvis

foto ferrara
klik aan voor vergroten