Degelijke spullen in Edam

foto Ferrara

Storm over Ysbrechtum

De caravan staat op een kleine camping bij cultuurhoeveThabor in Ysbrechtum onder de rook van Sneek. We hebben weids uitzicht over de Friese dreven en het Friese paardenras staat mooi te wezen in het weiland naast ons onderkomen.

Kortom een ideale stek om Gaasterland te verkennen.

Tijdens de tweede nacht van ons verblijf begint het flink te regenen en wel zo, dat het lawaai op het caravandak ons uit de slaap houdt.

De wind trekt behoorlijk aan maar we hebben, op aanraden, de caravan zo neergezet dat we ons daar geen zorgen over hoeven te maken, denken we…

Tegen de ochtend valt de regen nog steeds met bakken uit de lucht en trilt de caravan mee onder het protest van de luifel tegen het stormachtige geweld. Het blijkt dat de wind is gedraaid en hij staat vol onder het tentdoek. Het doet denken aan het liedje van Hanneke en Janneke. “ Jan de Wind die rukte en trok en op en neder ging de stok.”

Er rest ons maar één ding; hangen aan die luifel om te voorkomen dat hij aan de haal gaat.

In ons nachtgoed vechten we in de stromende regen en rukwinden tegen de elementen totdat de luifel scheurt, een stok krom buigt en de boel ons om de oren dreigt te vliegen.

Met vereende krachten halen we het woest wapperende doek neer.  Als we de kleddernatte bende onder de caravan hebben geschoven zien we dat de voortent van de ene buur het half heeft begeven en de buren die aan de andere kant staan hun vouwwagen hebben verlaten en in de “slechtweeraccomodatie” zitten. Ze zullen ons later vertellen dat ook zij aan hun voortent hebben gehangen, maar zich niet veilig meer voelden.

Binnen kleden wij ons tot op de huid uit en wrijven elkaar droog en warm.

Het elektrische kacheltje zorgt in korte tijd voor behaaglijke warmte en we kruipen weer onder het dekbed. Echtgenoot, die het langst buiten heeft gestaan, bibbert nog lang na van de kou.

De rest van de vakantie is het heerlijk weer en het kleine zonneluifeltje dat we altijd bij ons hebben, doet prima dienst.

Weer Thuis

Na twee en een halve week heerlijk omzwerven zijn de vakantiewassen gedraaid.

De strijk is klaar en in de kast gehangen

De caravan schoon, voor onderhoud geweest en in de winterstalling gebracht.

Kortom we zijn weer op honk. Tussen alle bedrijven door achter de pc om alvast foto’s te bewerken en bij te lezen bij medebloggers.

Gek genoeg wil het schrijven niet op gang komen en dat stoort me in hevige mate.

Blijkbaar nog te druk met de minder leuke geneugten des levens.

Nieuwsgierigheid

Wat is het verschil tussen nieuwsgierig en benieuwd zijn naar iets?

Het woord nieuwsgierig heeft een negatieve lading bij de mens. Een nieuwsgierig katje daarentegen wekt al snel vertedering.

Als de buurman op de camping komt vragen of we een fijne dag hebben gehad en we waar we zijn geweest, is hij dan nieuwsgierig naar de invulling van onze dag of is hij benieuwd naar de route die we hebben gefietst?

Als ik informeer naar de omstandigheden van een verre kennis, ben ik dan nieuwsgierig of toon ik oprechte belangstelling?

Als iemand mij informatie weet te ontfutselen die ik liever niet had gegeven. Is die ander dan nieuwsgierig geweest of was ik zo dom toch meer te vertellen dan mijn bedoeling was?

Benieuwd wat de reacties zullen zijn. Of toch nieuwsgierig?

Taalcuriosa

   

foto Ferrara

            Gezien in Hindeloopen

                Blijkbaar allemaal zaken om hoofdpijn van te krijgen

Ik vlieg er nog even uit.

Tot later

foto ferrara

Tweedracht

In het cursuslokaal zit het hechte team van afdeling Wilgenroos bij elkaar in afwachting van de cursusleider. Ze zijn vanmorgen met z’n allen in de trein gestapt voor een dagje teambuilding omdat de baas dat nodig vindt. Het team vindt het geldsmijterij want als er nou één afdeling in het verpleeghuis goed loopt is het de afdeling Wilgenroos. De collega’s van Eikenblad hadden hier moeten zitten, die lui gunnen elkaar het licht in de ogen niet.

De deur zwaait open en er stapt een vlotte dame binnen.

‘Goedemorgen allemaal, ik ben In Trigant cursusleider bij het adviesbureau “Verdeel en Heers” en ik ga jullie vandaag begeleiden.’

Na het voorstelrondje komt Truus, de vaste woordvoerder, meteen in actie en vraagt waarom uitgerekend haar team hier vandaag zit. Zij licht toe dat er op Wilgenroos een goede sfeer heerst, dat er goed naar elkaar wordt geluisterd en niemand te beroerd is dienst voor elkaar te draaien als dat nodig is. De cliënten zijn tevreden over de gang van zaken, dus waarom bouwen aan een team dat eendracht uitstraalt. Zo dat is eruit en de toon meteen gezet.

‘Dat is nou net het probleem’, zegt In.  ‘Eendracht maakt macht en daar is jullie baas het niet mee eens.’

‘U bent dus ingehuurd om tweedracht te zaaien, ik denk niet dat wij daaraan meewerken.’

‘Kijk, dat begint goed, je geeft meteen het voorbeeld, de rijen zijn bij jullie zo gesloten dat een ander geen kans krijgt binnen jullie team. Jij, Truus stelt je meteen defensief op, ik vraag me af wat de anderen daarvan vinden. Ben jij gekozen als woordvoerder of denkt iedereen, laten we tegen Truus maar niet ingaan?’

Even is het doodstil in het lokaal, maar dan komt Brenda in het geweer en verdedigt Truus met verve.

In pareert dit door te zeggen: ‘Je lijkt wel bang voor Truus, zoals jij het voor haar opneemt.’ Dat laat Merel niet op zich zitten en verklaart dat geen enkel teamlid bang is voor wie dan ook.

Samen staan ze sterk en dat is al jaren zo. Daar kan het bureau “Verdeel en Heers” nog wat van leren.

‘Oh, je wilt de rollen omdraaien, ik denk niet dat jullie baas daarvan gediend is. Hoe dan ook we gaan vandaag aan teambuilding doen, of jullie dat nou leuk vinden of niet. Ik stel voor dat we de vraag:

‘Wie zie je als je leider, in groepjes gaan beantwoorden.’

‘We hebben een goede teamleider daarover hoeven we niet te discussiëren, jammer dat ze vandaag niet mag meedoen.’ zegt Carla.

‘Nee, over dergelijk leiderschap gaat het niet, het gaat om bijvoorbeeld zo’n Haantje de Voorste als Truus. Je moet je dat niet persoonlijk aantrekken, het is als voorbeeld bedoeld.’

Maar Truus trekt zich dat wel aan en besluit de rest van de dag te zwijgen. Gedrag dat In goed uitkomt want zo kan ze Truus als voorbeeld blijven stellen en het team van Wilgenroos met andere ogen naar haar laten kijken. De opdrachtgever kan tevreden zijn, aan het eind van de dag zal de leidersrol van dit teamlid tot het minimum teruggebracht zijn. De tweedracht is gezaaid.

In de trein naar huis zitten de cursisten wat stilletjes bij elkaar tot Carla haar ongenoegen over die cursusdag uitspreekt en het gedrag van In Trigant aan de kaak stelt. Iedereen is het met elkaar eens dat ze Truus onheus heeft behandeld. Solidariteit viert hoogtij.

‘Never change a winning team, we gaan morgen op de oude voet voort’, zegt Truus en neemt daarmee ongevraagd het voortouw.