Op en Rond de Deur
op weg naar de Jaarwisseling
klik op de deurklink rechts
zondag, december 30, 2012
Top 2000
Nummer 149 Boudewijn de Groot
De Zee
Bij deze schrijfveer dacht ik meteen aan “De Vondeling van Ameland”
Prachtige muziek en tekst gezongen door Boudewijn de Groot.
De Zee geeft, De Zee neemt, voor De Vondeling ging het zeker op.
De Zee gaf mij altijd veel plezier.
Als jonge meid lag ik bruin te bakken aan de Middellandse Zee. Ik had er na één keer genoeg van.
Niet van de zee, die blijft trekken.
Vanuit Groningen ging ik regelmatig naar een Waddeneiland om een weekendje uit te waaien.
In Normandië langs het strand lopen, schelpen zoeken. De krijtrotsen bewonderen.
In Bretagne hoog op rotsige kust uitkijken en zien hoe de golven breken. Een brok natuurgeweld.
De Atlantische Oceaan aan je voeten op het uiterste puntje in Europa in Sagres. Mooi, maar minder indrukwekkend dan Bretagne.
In diezelfde Oceaan voor de kust van California, zag ik walvissen en zeeotters, een ervaring om nooit te vergeten.
Maar ook het eeuwige geluid van de branding van de Oostzee over de rolstenen in Denemarken is me bijgebleven. De stenen die ik meenam als souvenir doen me nog vaak verlangen naar de zoektochten aan die kust. De fossielen die ik vond, zo spannend. Oprapen, bekijken, niets, terug naar de zee.
En soms, ja soms, een vondst.
Onze eigen Noordzee is het mooist met flinke storm, hoge woeste golven met schuimkoppen.
Zandstralen op het strand moet je dan voor lief nemen.
zaterdag, december 29, 2012
Top 2000
Nummer 1946 The Cats
The end of the show
http://www.youtube.com/watch?v=xp20L_Uy6HU
Afscheid
The end of the show
http://www.youtube.com/watch?v=xp20L_Uy6HU
Afscheid
Het zit er bijna op. Schrijven was dit jaar een extra uitdaging met de Profeet Kahlil Gibran als leverancier van de schrijfveren. Iedereen heeft zijn of haar eigen invulling gegeven en dat was boeiend om te lezen en te horen.
Het was mij een waar genoegen, hoewel ik met het vervolgverhaal een flink karwei op mijn nek haalde. Maar tjonge wat was dat leerzaam.
We gaan 2012 uit op de klanken van de Top 2000.
De laatste schrijfveren wind, afscheid en zee, het kan niet anders je moet wel in Volendam bij The Cats uitkomen.
One way wind, The end of the show en Sailing home.
Nog drie dagen te gaan, maar ik kies bij de schrijfveer van vandaag voor The end of the show.
Nog drie dagen te gaan, maar ik kies bij de schrijfveer van vandaag voor The end of the show.
Met grote dank aan Hella voor het initiatief en de inspiratie die zij ons dagelijks gaf. Petje af!
vrijdag, december 28, 2012
dinsdag, december 25, 2012
Top 2000
Nummer 423 Louis Armstrong
What a wonderfull world
www.youtube.com/watch?v=m5TwT69i1lU
What a wonderfull world
www.youtube.com/watch?v=m5TwT69i1lU
Schoonheid.
We hebben tijdens onze reizen door Portugal twee keer voor de poort van het Convento in Tomar gestaan en twee keer was het in restauratie.
Dit voorjaar waren we er weer, wat een schoonheid aan beeldhouwwerk. Eeuwenoud en met liefde en kennis van zaken gerestaureerd, geen wonder dat ze daar jaren werk aan hebben gehad.
Ik kan zo genieten van een mooi bouwwerk, een prachtige tuin, schoonheid van de natuur, schoonheid die de beeldhouwer weet te bewerken of de houtssnijder. Schoonheid van de schrijf en schilderkunst. Schoonheid in de muziek. Ik kon uit alle foto’s die ik heb bekeken maar moeilijk een keus maken. Ik was op mijn zoektocht weer op diverse plekken in Europa.
Toch hoef je voor schoonheid niet ver te reizen
Schoonheid is overal en elke dag om je heen, je moet het willen zien, horen en opsnuiven.
Ik koos uiteindelijk voor een natuurfoto. In de tuin gemaakt.
foto Ferrara
maandag, december 24, 2012
Top 2000
Nummer 90 Queen
Don't stop me now
www.youtube.com/watch?v=HgzGwKwLmgM
Don't stop me now
www.youtube.com/watch?v=HgzGwKwLmgM
Genot
Daar zitten ze, vier vriendinnen uit de VS. Zo te zien hebben ze alle geneugten des levens ruim aan den lijve ondervonden. Het stemgeluid op vol volume. Ik kan ze, met mijn ULO-engels, woordelijk volgen en ga er eens goed voor zitten. Dat wordt genieten achter het glaasje witte wijn terwijl wij,
net als de dames, op onze lunch wachten.
In dit Portugese stadje is het goed toeven. Je kunt er lekker eten, vooral de streekgerechten zijn een ommetje waard.
Het restaurant waar we op het terras zitten, serveert een gehaktgerecht op een rode dakpan en uit ervaring weet ik hoe smakelijk dat is. Een van de vriendinnen heeft dit gerecht besteld en is reuze benieuwd hoe het er zal uitzien en vooral hoe het zal smaken. Tijdens het wachten nemen de dames foto’s van elkaar en zoals ik wel vaker op vakanties doe, bied ik aan een foto van hun vieren te maken. “Oh, that would be nice, thank you very much.”
Het is even mikken met het toestel, maar uiteindelijk krijg ik ze allemaal vol in beeld.
Ondertussen horen we wel en wee over de cruise waarmee ze een Europatour doen.
Prachtig schip, er zijn mooie zwembaden aan boord. Je kunt er menig gokje wagen en dat doet dit groepje naar hartelust. De bediening kan hier en daar beter, maar over het algemeen is het goed toeven aan boord.
En wat ze zoal aan de wal zien, dat is met geen pen te beschrijven. Europe is spectacular.
Ik vind het zo typisch Amerikaans. Alles is so cute, so wonderfull, so nice.
En dan arriveert het eten. De ober doet zijn uiterste best het de dames naar de zin te maken en legt uit wat hij ze voorschotelt. Het ah en oh, how marvelous, schalt over het pleintje.
De dame met de dakpan voor haar neus, neemt een hapje en zegt; “This is fine, but I like some salt.” “Zonde”, denk ik. Een van de vriendinnen raadt haar het zoutgebruik tenzeerste af, maar dat heeft met het gerecht niets te maken. “Doe nou niet dat extra zout, het is zo slecht voor je bloeddruk, dat weet je best.” “Welnee, dat valt wel mee, ik gebruik daar zoveel pillen voor, dat een beetje zout echt geen kwaad kan.”
Ze bestrooit haar eten rijkelijk en verprutst daarmee, in mijn ogen, deze heerlijke schotel.
Met een gelukzalig gezicht neemt ze een nieuwe hap en zegt; ”Oh this is so good.”
Als dat geen genieten is.
zondag, december 23, 2012
Top 2000
Nummer 258 Ilse de Lange
I Still Cry
Gebed
Tot zijn verbazing treft Chris ’s morgens Vasco aan in de keuken. Deze vertelt hem dat Jacintha in alle vroegte naar de kerk is gegaan. Ze was behoorlijk van streek na een bijna slapeloze nacht.
Ze had gedroomd dat Jaime zwijgend voor haar bed stond en daar is ze zo van geschrokken dat ze nu waarschijnlijk zit te biechten bij Padre Bodarino. Vasco heeft de indruk dat Jacintha zich uiteindelijk niet kan verenigen met de verkoop van de wijngaard. Het baart hem grote zorgen want de oogst mag dan dit jaar goed lijken te zijn, daarmee is het bedrijf niet gered.
Ze had gedroomd dat Jaime zwijgend voor haar bed stond en daar is ze zo van geschrokken dat ze nu waarschijnlijk zit te biechten bij Padre Bodarino. Vasco heeft de indruk dat Jacintha zich uiteindelijk niet kan verenigen met de verkoop van de wijngaard. Het baart hem grote zorgen want de oogst mag dan dit jaar goed lijken te zijn, daarmee is het bedrijf niet gered.
Chris vertelt over Jacintha’s reactie toen hij de bijgebouwen ter sprake bracht.
“Zie je wel, ze twijfelt of ze wel met je in zee moet gaan. Ze voelt het als verraad aan Jaime.
Ik kan haar dat niet uit het hoofd praten.”
“Zie je wel, ze twijfelt of ze wel met je in zee moet gaan. Ze voelt het als verraad aan Jaime.
Ik kan haar dat niet uit het hoofd praten.”
Chris besluit naar de kerk te gaan, misschien kan hij daar in alle rust met haar praten.
Hij ziet Jacintha geknield in gebed voor het Mariabeeld. Voor het eerst heeft Chris spijt dat hij zijn hele leven niet in dit soort rituelen heeft geloofd. Hoe zou hij haar nu kunnen steunen?
Hij gaat achter in de kerk zitten zodat Jacintha hem niet kan missen als ze naar de uitgang loopt.
Hij gaat achter in de kerk zitten zodat Jacintha hem niet kan missen als ze naar de uitgang loopt.
Voor zijn gevoel duurt het lang voor ze overeind komt. Het geeft hem de tijd om zich voor te bereiden op wat hij wil gaan zeggen. “Behoedzaam manoeuvreren”, klinkt het weer in zijn hoofd.
Jacintha schrikt als ze Chris ziet, die een uitnodigend gebaar maakt om naast hem te komen zitten. Hij ziet meteen dat ze heeft gehuild.
”Vertel eens wat je zo van streek heeft gemaakt.”
“Ik heb gedroomd dat Jaime voor mijn bed stond. Hij zei niets keek alleen maar. Ik heb dat opgevat als een afwijzing.”
“Je zou het ook als toestemming kunnen opvatten.”
“Ja, dat zei Padre Bodarino ook al.”
“Ja, dat zei Padre Bodarino ook al.”
Weer een slimme mens in mijn buurt, denkt Chris. Maar bij deze heeft hij zo zijn bedenkingen.
De Padre gaat waarschijnlijk voor een deel eigen belang en ziet in Chris een geldschieter waar de kerk misschien van kan meeprofiteren. Van later zorg denkt Chris. De mening van de Padre is, in het geval van Jaime, voor Jacintha van groot belang en daar gaat het nu even om.
De Padre gaat waarschijnlijk voor een deel eigen belang en ziet in Chris een geldschieter waar de kerk misschien van kan meeprofiteren. Van later zorg denkt Chris. De mening van de Padre is, in het geval van Jaime, voor Jacintha van groot belang en daar gaat het nu even om.
“We kunnen wachten met de financiën rond de wijngaard als je dat prettiger vindt. Zonder mijn geld is je bedrijf niet levensvatbaar dat weet je, maar ik begrijp dat het emotioneel een te grote stap voor je is. Als je wilt trek ik me helemaal terug, dan ga ik hier in Portugal op zoek naar een andere uitdaging. Sinds mijn laatste verblijf in Nederland weet ik echt heel zeker dat ik hier wil blijven wonen.”
Chris vertrekken van de Quinta? Dat is Jacintha’s bedoeling niet. Ze durft echter niet te zeggen dat ze het prettig vindt om weer iemand in de nabijheid te hebben waar ze voor kan zorgen.
“We vragen Stef of hij de contracten tot nader order in beheer houdt. En jij leert mij ondertussen hoe ik je druiven kan oogsten.”
Jacintha lijkt helemaal opgelucht dat ze nu nog geen definitief besluit hoeft te nemen en de tijd krijgt om met haar geweten in het reine te komen.
“Zullen we dan nu naar Barcelos gaan voor die gordijnstof?” De dag verloopt verder in harmonie.
Op de terugweg rijden ze naar Carla en Nico en vertellen daar over het uitstel van de gedeeltelijke verkoop. Jacintha is meteen in tranen als ze over haar gevoel voor Jaime praat.
Ze is er duidelijk over, zakelijk gezien weet ze dat het niet anders kan, maar emotioneel is ze voor de transactie nog niet klaar. Nico en Carla begrijpen het wel. Carla lokt haar weg door naar de gordijnstof te vragen. Als de vrouwen naar de auto lopen zegt Nico; ”Vriend dat gaat nog heel wat kaarsen kosten. Carla denkt dat Jacintha meer voor je is gaan voelen dan ooit haar bedoeling is geweest.”
Verlegen bromt Chris; ”Dat zou dan wel eens wederzijds kunnen zijn, maar ik durf daar nu niets over te zeggen. De tijd is er niet rijp voor. Behoedzaam manoeuvreren, toch?”
Als ze weg zijn drinken Carla en Nico alvast een glaasje Vinho Verde op de goede afloop.
Als ze weg zijn drinken Carla en Nico alvast een glaasje Vinho Verde op de goede afloop.
’s Avonds worden Vasco en Luís ingelicht.
Vasco is bang dat de transactie helemaal niet zal doorgaan. Chris weet hem gerust te stellen.
Het kan even duren, maar het gaat heus goed komen. Intussen rekent hij op volledige medewerking van beide heren.
De volgende dag belt Chris met het verhuisbedrijf in zijn oude woonplaats en vraagt zijn meubilair zo snel mogelijk naar Portugal te verhuizen.
Léon krijgt opdracht de Quinta inclusief toegangspoort in oude luister te herstellen.
Als Chris met Vasco en Luís in de wijngaard aan het werk is vraagt hij advies over een idee waar hij mee worstelt. Zal hij tegels voor de toegangspoort laten bakken? Witte tegels met blauw opschrift.
“Dat zou geweldig zijn", zegt Vasco. De beide mannen weten zeker dat hij Jacintha geen groter plezier kan bezorgen.
Jacintha is blij dat haar gebed gedeeltelijk is verhoord. “Laat Chris besluiten hier te blijven.”
Jacintha is blij dat haar gebed gedeeltelijk is verhoord. “Laat Chris besluiten hier te blijven.”
Zij gaat regelmatig naar de kerk om voor Maria een kaars te branden en af en toe heeft ze een gesprek met Padre Bodarino.
De kleine oogst prachtige druiven wordt met hulp van dorpsgenoten geplukt.
Chris weet zeker dat de wijngaard geleidelijk aan zal uitgroeien tot een gerenommeerd bedrijf.
Chris weet zeker dat de wijngaard geleidelijk aan zal uitgroeien tot een gerenommeerd bedrijf.
"Quinta Jaime"
levert uitstekende druiven voor een mooie port
Abonneren op:
Posts (Atom)