Tegenstelling

Moet na langdurige en heerlijke vakantie nog op stoom komen.

Ik begin maar eens met de tegenstelling

Dag en Nacht

Zonsondergang vanuit het vliegtuigraam ergens

boven Frankrijk 2013

foto Ferrara

Miet en Griet 5

Miet en Griet bezoeken de kaasmarkt

Tijdens het verblijf op de Jan van Speijk worden ze een enkele keer gestoord door toeristen die een kaartje hebben gekocht om de toren te beklimmen en om uitleg te krijgen over de functie van de lampen. Deze zijn vooral bedoeld om, wat betreft zandbanken en ondieptes, de kleine scheepvaart op zee tot hulp te zijn,

De grote vaart maakt gebruik van satellieten en navigeert niet meer op de vuurtoren.

Over lichttherapie wordt met geen woord gerept. Die is blijkbaar alleen voor zandvlooien.

Griet doet een intensieve therapie en dat betekent, zeker voor een zandvlo, een rigoureuze aanpak. Twee weken onder de volle lampen van de vuurtoren doen wonderen. Tot grote vreugde van Miet, knapt Griet in razend tempo op en kan Twan zijn vriendinnen weer naar hun vlonder brengen.

Ze vieren Griet’s herstel met een bezoek aan de kaasmarkt.

Twan zet ze af op het dak van het waaggebouw van waaruit ze de hele markt kunnen overzien. Hij blijkt ook nog eens een prima gids te zijn.

‘De meeste mensen weten het niet, maar let op de klok. Om 11 uur heft de wachter die op de waagtoren staat zijn trompet en blaast een deuntje over de gracht. Dat doet hij drie keer per dag.  Hij is minder actief dan de toernooiruitertjes die draaien vlak achter hem ieder uur hun rondjes. Misschien iets voor Griet om aan mee te doen.

Maar nu eerst de kaasmarkt zelf.

Die figuur met zijn blikken ketting om de nek is de burgemeester, hij levert de wekelijkse gast om de kaasmarkt te openen. De ene keer is dat een beroemde Alkmaarder, de andere keer een ambassadeur van een bevriend land of de burgemeester van een zusterstad.

Vandaag is het Koen Verweij, dat blonde stuk dat zo goed kan schaatsen, die de openingsbel mag luiden. Moet je kijken hoe de meiden achter de dranghekken uit hun dak gaan.

Die man met de oranje hoed en een stok is de Kaasvader. Op deze plek is hij belangrijker dan de burgemeester. Hij is de baas van de vier vemen. Ieder veem heeft zijn eigen kleur dat zie je aan de berries en de hoeden van de kaasdragers.’

‘Wat een koddig loopje hebben die dragers’, zegt Griet. ‘Ik zou liever een keertje meedeinen op een kaasberrie, in plaats van op de rug van een ruitertje een saai rondje draaien.’

‘Dat heet de kaasdragersdribbel en alles kan met Twan. Ik werp jullie af op het rode veem en wacht op de hoek bij de weegschalen. Vliegen we daarna naar De Flamand voor een patatje, want dat wil ik niet missen.’

Miet knipoogt naar Twan, de therapie heeft goed gewerkt. Griet krijgt zowaar wat lef in haar vlooienlijf. Ze belanden tussen twee grote ronde kazen op de berrie van het rode veem en deinen lustig het Waagplein over op de dribbel van de dragers. Ze wiegen langs het publiek dat reikhalzend staat te kijken en foto’s maakt. Miet en Griet voelen zich net Willem en Maxima in de gouden koets.

In het waaggebouw, bij het wegen van de kaas, gaat het bijna mis. Miet verliest haar evenwicht, glijdt van de berrie en wordt bijna geplet onder het gewicht van vijf kilo. Behendig springt ze opzij en weet zo het vege lijf te redden. Griet staat lijkbleek toe te kijken. Was ze toch bijna haar steun en toeverlaat kwijtgeraakt. Miet slaat haar voorpootjes om haar zus.

‘Kom op, geen paniek, ik ben er nog’, zegt Miet en ze duwt haar het waaggebouw uit richting Twan, die kauwend op een kaaskorstje, staat te wachten. ‘Is er wat, jullie zien zo bleek, misselijk geworden van de deining?’

Miet vertelt dat ze aan een roemloos einde is ontsnapt. Vooral Griet moet het gebeuren verwerken. Slachtofferhulp is nog net niet nodig.

‘Lekker stel zijn jullie. Blijft dat zo? Bij elk uitje zo ongeveer aan de dood ontsnappen?

Weet je wat, om bij te komen varen we een eindje mee op de rondvaartboot. Daarna vlieg ik jullie naar huis.  Dat patatje haal ik dan vanmiddag wel.’

Terug in Egmond aan Zee, praten de zussen nog lang na over de kaasmarkt.

‘We gaan deze zomer nog een keer. Ik zou die bel wel eens willen luiden,’ zegt Griet.

‘Oh ja, en met welke beroemdheid zou je dat willen doen? Marco Borsato is vast al eens geweest.’

‘Wacht ik toch op Marco van Basten, de nieuwe trainer van AZ.’

Wie meer wil weten en de kaasdragersdribbel wil zien

http://www.kaasmarkt.nl/content/content.asp?lang=1&menu=&submenu=&html=55&tlabel=

  

WE-300

http://platoonline.wordpress.com/
Thema: Twisten
In het stuk van 300 woorden komt dit woord niet voor.

Plezier voor twee

Josje en Wim hebben al jaren dansles. Wim is een geboren leider en Josje is min of meer uit hetzelfde hout gesneden. Twee kapiteins op het schip levert koersverwarring op en leidt thuis nog wel eens tot een woordenwisseling. Tijdens het dansen echter, laat Josje zich graag door haar charmante echtgenoot langs de lange variaties van de Engelse Wals loodsen.

In de tango spat de sexy uitstraling ervan af en bij de zwierigheid die de Weense Wals vraagt, ziet Josje menig jaloerse blik van de vrouwelijke medecursisten.

In het voorbijgaan horen ze vaak gekibbel van de andere dansparen die elkaar op de tenen staan. Daar hebben Josje en Wim in de dansschool geen last van.

Alleen Josje, vreest bij de Quick Step het commando ‘Changer’ Alle vrouwen hopen dat ze in de armen van Wim belanden, maar het kan er per les maar eentje zijn.

Voor Josje is de partnerwisseling een ramp. Argumenteren over houding en voetenwerk doe je niet met een partner die je niet goed kent. Overnemen van de leiding wordt niet gepikt, daarbij ziet de dansleraar bijna alles. Hij duikt er meteen op.

Op bruiloften en feesten waar gedanst mag worden oogsten Josje en Wim veel succes bij de oudere feestgangers. De jeugd vindt dat ouderwetse stijldansen maar niks en stort zich op salsa en andere snelle dansen. Josje en Wim maken zich vlug uit de voeten als de feestband dit soort muziek inzet. Aan de rand van de dansvloer bekijken ze de jongelui die op hun beurt bewondering afdwingen.

Josje komt pas weer in de benen bij muziek uit de jaren 60, liefst het genre van Chubby Checker. Ze moet wel alleen de vloer op. Wim waagt zijn bejaarde heupen en knieën niet meer aan de rock and roll. Er zijn grenzen.

Tegenstelling

Droog-Nat

Schwerin-Duitsland

foto ferrara

Tegenstelling

Vet-Mager

foto ferrara

Miet en Griet 4

Griet neemt lichttherapie

Miet en Griet nemen hun intrek onder de vlonder van het strandhuis van Jan de Kwaker.

Ze weten uit ervaring dat ze daar de komende zomermaanden een goed onderkomen hebben.

Mocht er op het strand een zandkasteel verrijzen dan kan het zijn dat ze tijdelijk verhuizen. 

De meeste kastelen houden niet lang stand die worden in elkaar geprutst door klein grut met een emmertje en een schepje.

Verhuizen loont pas als de puberjeugd zich aan een bouwwerk waagt, maar dat komt weinig voor. De meesten liggen lui in het zand met een radio op volle sterkte en de blik op elkaars schaars bedekte lijven. Griet kan zich er wezenloos aan ergeren.

Voor nu heerst er rust onder de vlonder. Miet leest het Egmonder Sufferdje en maakt zich ondertussen zorgen om haar zus, die ligt bij te komen van alle avonturen.  Haar glimmende schild is dof geworden en ze slaapt liefst de hele dag.

Deze toestand moet niet te lang duren want voor je het weet lijden ze de hele zomer een saai bestaan. Ze wil het nog een dag aanzien, maar daarna moet er iets gebeuren. Misschien weet Twan een oplossing, die komt op zoveel plekken waar hij wijsheid opdoet.

Als ze ’s avonds met de meeuw onder een bankje zit legt ze haar probleem aan hem voor.

‘Dat klinkt niet best. We moeten zien die zus van jou weer op de pootjes krijgen. Om te beginnen haal ik straks wat paneermeel en knoflooksaus bij de visboer. Ik heb gehoord dat knoflook een gezond voedingsmiddel is, wie weet knapt ze daar van op. Ik wil haar morgen wel naar Bergen vliegen dan laten we die jongens van de dierenambulance even naar haar kijken.’

‘Is dat niet wat veel van het goede? De dierenambulance laten uitrukken voor een zandvlo?’

‘Welnee, die jongens zijn van het allesreddende soort, als ze de kans krijgen leggen ze een veldmuis nog aan het infuus. Vertrouw nou maar op mij. Het komt heus goed. Zorg jij maar dat Griet die knoflook slikt. Best kans dat ze het niet wil nemen vanwege de geur. Ik begrijp dat ze daar nogal gevoelig voor is. Aan jou om haar van de noodzaak te overtuigen.’

Griet voelt zich zo belazerd dat ze tot alles bereid is om beter te worden. Stinkend knoflook, een nieuwe vliegreis, ze vindt alles best. Van de aandacht die ze krijgt lijkt ze al  een beetje op te fleuren. Diep in haar hart vindt Miet het voorstel van Twan maar niks. Twee vrijwilligers die zich over een zandvlo buigen, je kunt ook overdrijven.

’s Avonds leest ze in het Sufferdje een advertentie over lichttherapie bij oververmoeidheid en dreigende depressie. Dat lijkt haar voor Griet een betere behandeling. Lampen zijn altijd wel ergens te vinden. Twan kan haar desnoods op de straatverlichting dumpen.

Als hun vriend de volgende dag bij de strandopgang zijn opwachting maakt treft hij de gezusters met de krant in hun pootjes. Ze laten hem het artikel zien.

‘Meiden, die therapie ligt in jullie achtertuin. Wat zou je denken van de vuurtoren. Ik zet jullie er vanavond nog af, als ik de catering verzorg kunnen jullie er met gemak een paar weken doorbrengen. Prachtig uitzicht over zee en het achterland en ’s avonds en ’s nachts kan Griet net zo lang verlicht liggen als ze wil. “Jan van Speijk”, het resort voor zandvlooien om van een dreigende depressie te genezen. Wat wil een vlo nog meer.’

Miet zegt niks. Lichttherapie prima, maar een paar weken in die toren wonen, is andere koek.

Zoals gewoonlijk schikt ze zich in haar rol om voor zuslief te zorgen. Een gezonde Griet levert meer plezier op.

foto internet

Tegenstelling

Afhankelijk-Onafhankelijk

foto ferrara