OP en ROND de DEUR

een dagje Amsterdam
klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina

Lief Water

Ik zie je in de grachten van Amsterdam. Die grachten die overal op de wereld worden geroemd en geprezen. Ik heb meelij met je, wat zie je er op sommige plekken verwaarloosd uit.
Overal drijven er bootjes in je, de een nog lelijker dan de ander.

In sommigen ben je zelf ook maar gaan liggen en daar hebben de bladeren van de bomen dan weer plezier van. Wat ik het ergste voor je vind, is al het zwerfvuil. Flessen, plastic zakken, blikjes en wat de mens nog meer aan rotzooi zoal weggooit. Alleen de watervogels hebben plezier aan je, die trekken zich nergens iets van aan. Het late zonlicht laat gelukkig zien hoe mooi je kunt zijn, dat maakt veel goed.

foto's ferrara

Tegenstelling

Hard-Zacht

Snoepwinkel in Tours-Frankrijk

foto ferrara

Miet en Griet 20

Tweestrijd

‘Lekkere vent’, mompelt Twan. Hij zet zijn veren op als hij ziet dat Miet toenadering zoekt. Luigi stoot zijn vriendin met zoveel kracht van zich af dat ze onderste boven op haar schild valt.
Twan haalt uit met zijn rechter vlerk en Luigi gaat voor een tijdje gestrekt onder het gescheurde tentzeil. Bertus komt door het geweld tot bezinning en roept de meeuw tot de orde. ‘Ben je gek geworden, mijn werknemer buiten werking stellen, waar bemoei jij je mee?’

‘Ik kom op voor mijn vriendin die door haar gefrustreerde vlam onderuit is gehaald.’

Dan pas ziet Bertus dat Miet er wel erg ongelukkig bijligt. Hij helpt haar overeind en wrijft over haar gekraste schild. Zo te zien is het nog helemaal heel. Hij overziet het slagveld en besluit de show op deze kermis voor gezien te houden. Eerst de gemoederen tot bedaren zien te brengen. Die beide meiden terug naar hun zandkuil lijkt hem een eerste vereiste.

Miet zit in tranen en diep teleurgesteld naast de bewusteloze Luigi. Ze strijkt over zijn kopje, dat nu heel wat vrediger toont. Twan komt naast haar zitten. ‘Miet, kom mee naar huis, laat dit hele gebeuren goed op je inwerken. Je hebt gezien hoe die knakker kan zijn als het hem tegenzit, sommige van die motormuizen zijn echt van het agressieve soort, daar kun je maar beter bij uit de buurt blijven.’

De goed bedoelde woorden van Twan pakken totaal verkeerd uit. Ze maken Miet razend.

‘Oh ja, hoe weet jij dat nou, je kent Luigi niet eens, je staat wel erg snel met je oordeel klaar. Vlieg op man, breng mijn zuster naar Egmond, maar laat mij met rust. Ik ga hier pas vandaan als ik met hem in het reine ben en als hij dat wil voeg ik me bij het circus.

Bertus heeft gelijk. Waar bemoei jij je mee?’

Freek Ekster, niet vies van een relletje, mengt zich in de discussie. ‘Ik zou maar een beetje dimmen Miet, ik geloof niet dat deze meeuw zo’n uitval verdient. Hij is in alles jullie steun en toeverlaat, het kan zo gek niet gaan of hij vliegt af en aan. Ik zou zijn bezorgdheid niet onderschatten. Het is niet de eerste keer dat Luigi zo uit zijn dak gaat.’

Césare, die zich na de schop van zijn broer uit de voeten heeft gemaakt en op inspectie langs de steile wand is gegaan, klimt uit de kuip. Hij ziet zijn broer op de grond liggen en hoort de laatste woorden van Freek.

‘Krijg nou wat, Luigi uitgeschakeld, dat overkomt hem niet vaak. Meestal is hij sneller dan zijn tegenstander. Wie heeft van hem gewonnen?’

‘Er zijn alleen verliezers, met je broer op kop. Die ligt vast iedereen bij de neus te nemen en luistert mee wat hier gezegd wordt. Ik ben wel klaar met dit theater. Twan wil je mij naar Egmond brengen? Ik neem aan dat Miet hier blijft om puin te ruimen.’

Met een blik vol minachting op haar zus wandelt Griet met opgeheven hoofd het terrein af.

Twan twijfelt wat hij zal doen. Diep in zijn hart is hij met Griet eens, maar Miet hier in haar eentje achterlaten durft hij ook niet.

Freek ziet zijn aarzeling. ‘Breng haar maar naar huis, ik hou samen met Bertus wel een oogje op Miet. Wie weet breng ik haar vanavond nog wel naar Egmond.’

En zo gebeurt het dat Twan alleen met Griet tussen zijn vleugels naar de kust terugvliegt.

Tegenstelling

Licht en Donker

Karmozijn 

foto ferrara

Miet en Griet 19

Zwaar Weer

Het kost Miet veel overredingskracht haar zus zo ver te krijgen mee te gaan naar het vlooiencircus. Griet begrijpt dat Luigi hen de rest van hun leven blijft achtervolgen als Miet geen poging heeft gedaan haar hart te volgen. Natuurlijk hoopt Griet op een teleurstelling want dat geeft rust in de zandkuil. Ze weet dat ze niet zonder Miet kan, maar rondtrekken langs festiviteiten als vijfde wiel aan de wagen lijkt haar geen ideaal bestaan. Het bezoek aan de Ontzetreceptie en een overnachting in de stad zijn grote stappen, maar noodzakelijk voor de verhouding tussen de zussen.

Twan zorgt zoals gewoonlijk voor het vervoer. Dit keer inclusief het roze glitterpakje van Miet, dat ze behoedzaam tussen zijn nekveren vouwt.

‘Laten we niet treuzelen er is slecht weer op komst’, zegt Twan. ‘Als ik een beetje snelheid maak zijn we net voor de bui over.’

Maar de weergoden beslissen anders er breekt tijdens de vlucht een noodweer los. Lichtflitsen volgen elkaar in snel tempo op, de donder rolt met luid geweld af en aan en om de ramp compleet te maken vallen er forse hagelstenen. Griet gilt van angst. Doorvliegen is onverantwoord. Twan besluit te schuilen onder de overkapping van de wielerbaan. Daar wacht het trio op betere tijden.

Griet heeft spijt van de escapade. Je leven een beetje in de waagschaal stellen voor zo’n domme Italiaan, wat zijn ze diep gezonken. Ook Miet is er niet vrolijker op geworden, haar pakje heeft schade opgelopen. Ze vraagt zich af hoe dat morgen tijdens de voorstelling moet. In haar blootje op de schouders van Luigi … hij zal het vast vermakelijk vinden.

Als ze eindelijk bij de receptie arriveren, zit Freek Ekster ze buiten op te wachten.

‘Jullie kunnen beter meteen doorvliegen naar het kermisterrein. Bertus kan alle hulp gebruiken.  Het vlooiencircus heeft forse hagelschade opgelopen, het is de vraag of de show wel kan doorgaan.’

Griet’s hart veert op, hoewel ze net nog doodsangsten heeft uitgestaan, is ze nu de weergoden bijna dankbaar. Wat haar betreft is de schade aan die tent onherstelbaar.

Het vlooiencircus ligt er triest bij. Het tentdak is gescheurd en in de kuip liggen dikke hagelstenen die eerst moeten smelten, met gevolg dat de kuip vol water komt te staan, dat ze nooit op tijd krijgen weggehoosd. Bertus staat er verslagen bij, hij weet niet waar hij moet beginnen.

Luigi loopt stampvoetend rond en vloekt alle Italiaanse diavolo’s bij elkaar. Miet heeft hem nog nooit zo gezien. Ze schrikt van zijn boosaardige uitstraling. Césare probeert zijn broer te kalmeren, maar moet dat met een schop voor een van zijn schenen bekopen. Opnieuw maakt Griet’s hart een sprongetje. Een agressieve Luigi, dat is nog eens koren op haar molentje.

Beter Wonen

‘Allemachtig Charles, ons hele pand staat in de hens. Er is geen redden aan, de hele boel brandt tot de grond toe af. Gelukkig staan alle huurders op straat toe te kijken dat betekent dat iedereen tijdig het gebouw heeft verlaten.
Enkel materiële schade, op zich vervelend genoeg, maar slachtoffers zijn er goddank niet te betreuren. Nou ja, behalve wij dan, de huiseigenaren. Jij moest zonodig HBO- en MBO-studenten binnenhalen. Snel veel geld verdienen, dat werd je motto. Die lui gebruiken echt minder hun verstand, dat zie je nu maar. Er heeft er vast een het gas laten branden of het strijkijzer aan laten staan, als ze dat al gebruiken. Ik zeg het je, onverantwoord gedrag. Natuurlijk begrijp ik dat de oorzaak van deze vlammenzee nog moet worden uitgezocht en dat de elektrische bedrading te wensen overliet. Best kans dat kortsluiting de oorzaak is van dit drama, dan is het laatste woord bij de verzekering nog niet gesproken.

Ik heb je nog zo gewaarschuwd toen je besloot niet meer aan echte studenten te verhuren.
Ik mis het soort huurder dat we vroeger hadden, types als Hans Wiegel, blauwe blazer, grijze broek, ik bedoel de student met rijke ouders, lui met klasse en stijl.

Ik weet wel dat eindeloos studeren is afgeschaft, maar die ouders waren betrouwbaar, betaalden op tijd de huur en wisten hoe het hoorde. Nee, ik ben niet vergeten dat bij die jongelui de drank rijkelijk vloeide en dat de politie wegens geluidshinder regelmatig op de stoep stond.

Maar we hadden er een mooi inkomen van en konden er ruim van leven, het ontbrak ons aan niets. Dat moeten we nu weer zien op te bouwen, als de verzekering de schade dekt tenminste. Van die bedrading is niets over dus daar komen ze vast niet achter.’

WE-300 http://platoonline.wordpress.com/

thema kwaliteit in het stuk van 300 woorden mag het woord kwaliteit niet gebruikt worden.