Jonge Vader

ambitieus leert

hij zijn zoontje de eerste

stapjes naar succes

haiku op zaterdag

voor meer info zie https://mariondriessen.wordpress.com/

Op en Rond de Deur

Neemt een aanloop naar Halloween.
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

Tegenstelling

Dame-Heer

toiletdeuren langs de Donauradweg

foto ferrara

Tijd vliegt

En weer is er een week voorbij.

De afgelopen dagen heeft het huiswerk voor de schrijfcursus mij behoorlijk in de greep.

Schrijf een stuk over boosheid is de opdracht. Ik heb het voor de derde keer herschreven en ik denk zelf nog steeds dat het meer om ergernis dan om boosheid gaat.

Als ik blijf sleutelen loop ik de kans woensdag (deadline) helemaal niets in te leveren.

Misschien stuur ik het vanavond wel in, dan kan ik er niets meer aan veranderen.

Ondertussen zitten Miet en Griet nog steeds met die vreemde vogel in hun maag.

Zij worden ongeduldig en willen een oplossing voor hun vraagstuk.
Alsof dat in één pennenstreek is op te lossen.

Deed ik nog iets anders? Jazeker. Vrijdagavond zaten we bij Herman van Veen. Wat heeft die man nog altijd een prachtige stem. Herman en zijn vaste gitariste Edith Leerkes worden bijgestaan door zes talentvolle jonge mensen. In een uitverkocht theater zorgden ze voor een boeiende avond. Niet alleen om te horen ook de kleding was een lust voor het oog. Iedereen in het zwart met een klein rood accent. Bij de mannen waren dat de binnenkant van de kraag, rode knoopjes of manchetten. Bij de dames ging het om de sieraden.

De maestro zelf knalde eruit in een rood overhemd. Raffinement ten top, maar dan in positieve zin. Het enthousiasme en vakmanschap rolde van de bühne.

Na afloop was er een signeersessie. Op zijn gemak deed Herman wat er van hem werd verwacht en maakte desgewenst een praatje. 70 jaar en vol levenslust. Een groot deel van het publiek had ongeveer dezelfde leeftijd. Waarschijnlijk, net als ik, fans van het eerste uur. Topavond!!

foto meneer F.

Herfst

late avondzon

strijkt licht over stad en streek

herfst doet zijn intree

foto ferrara

Tegenstelling

Zwaar-Licht

boerderij in de Achterhoek

foto ferrara

Miet en Griet 34

Vreemde vogel

Voor het zandkuiltje van Miet en Griet ligt een vreemd vogeltje. Het is een raadsel hoe het daar is gekomen. Is het komen aanvliegen? Door iemand achtergelaten of aangespoeld misschien? Het beestje zit rommelig in de veren, de snavel staat een beetje open en het borstkastje gaat snel op en neer. Griet hoort een zwaar hijgen. Wat moet dat mormeltje op haar terras? Ze bekijkt het met argusogen, niet van plan veel actie te ondernemen.

De minkukel kan wel uit exotische oorden komen en een ziekte onder de vleugels hebben.

Griet houdt gepaste afstand.

Ze zou willen dat Miet ook zo verstandig was, maar zuslief hipt nieuwsgierig om de onverwachte gast heen. Je kunt er op wachten dat dit de nodige onrust gaat geven.

Als het vogeltje een beetje op adem is gekomen stoot het vreemde klanken uit.

Miet en Griet verstaan er niets van en komen tot de conclusie dat deze vogel niet uit Nederland komt.

Miet denkt dat het een verdwaalde spreeuw uit Scandinavië is. Op weg naar Centraal-Europa om te overwinteren, de groep kwijtgeraakt en hier gestrand.

Griet is niet blij met die vreemde snoeshaan of spreeuw, wat maakt het uit. Er ligt een probleem voor hun deur en zo te zien is Miet van plan zich ermee te bemoeien.

Stel je voor dat ze gelijk heeft en die groep doortrekkers komt hun soortgenoot zoeken.

Voor je het weet maakt een kolonie Scandinaviërs de kust onveilig.

Nederlandse spreeuwen staan bekend als straatjongens en lawaaischoppers. Ze heeft van Twan gehoord dat de Noorderlingen, vooral in groepsverband, nog een graadje erger zijn. Eten de boel in een paar dagen kaal en nemen onder luid gekwetter bomen in bezit.

Tot ze weer doortrekken, jagen ze vaste bewoners weg. Niet echt een gezelschap waar je op zit te wachten. Het zal haar niet verbazen dat ze te maken hebben met een luie spreeuw die het klimaat hier goed genoeg vindt. Misschien denkt dit vodje wel dat ze in de vogelopvang terecht kan voor een veertransplantatie of een snavelcorrectie. Je hoort tegenwoordig de gekste dingen.

Kijk haar zuster druk bezig zijn. Straks gaat ze nog aanbieden dat de vogel hier mag blijven liggen om uit te blazen. Daar gaat Griet een stokje voor steken. Onder de bank op de boulevard is plek genoeg voor afgedwaalde vogels. Bovendien is de kans levensgroot dat de kat van Sjef Kokkel, eigenaar van restaurant Zeeschuim, het een lekker hapje vindt. Voor dat laatste argument zal Miet vast gevoelig zijn. 

Hopelijk komt Twan snel langs, die weet overal raad op.