Miet en Griet

Aflevering 43: Het is niet alles goud wat er blinkt
zie voor hun blog:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/
of klik op de vlooien rechts op deze pagina.

Beter Horen bij Schoonenberg

‘Dag mevrouw, wat kan ik voor u doen?’

‘Ik heb begrepen dat het vandaag een gehoortestdag is, daar wil ik graag gebruik van maken.’

‘Bent u bij ons bekend?’

‘Nee.’

‘Neemt u daar maar even plaats.’ De medewerkster wijst naar een tafel met wat stoelen er omheen. Het is opvallend rustig in de winkel. In het kamertje tegenover de wachtruimte wordt een man geholpen met het aanmeten van een gehoortoestel. Hij en ik zijn de enige klanten.

Om de tijd te doden pak ik een tijdschrift en lees dat Silvie Meis wel hele dure schoenen heeft gekocht. Patty Brard is op kraambezoek geweest bij Yolanthe, het zal je toch gebeuren.

Terwijl ik wat door het roddelblad blader, melden zich nieuwe klanten.

Een bejaarde dame met haar zoon. Ze worden vriendelijk begroet en de zoon vraagt of ze bij Schoonenberg zijn binnengestapt. Dat blijkt inderdaad het geval te zijn en hij vertelt dat het gehoorapparaat van zijn moeder niet werkt. Ik hoor de medewerkster vragen.

‘Hoe is uw naam mevrouw?’ Er volgt geen antwoord. ‘Hallo, mevrouw hoe is uw naam?’

Ik kijk op van Maxima, die heimwee schijnt te hebben.

Blijkt de dame in kwestie het tegen mij te hebben en niet tegen de mevrouw voor haar balie.

Op volle sterkte …

‘Hoe zijn uw voorletters?’

..

‘Hoe is uw achternaam?’

..

‘Wat is uw postcode?’

..

‘Uw telefoonnummer?’

‘Wilt u nog meer van me weten?’ vraag ik licht geïrriteerd.

En denk, had dat gevraagd terwijl er geen klanten aan je balie stonden. Van schrik heeft ze waarschijnlijk niet meer naar mijn e-mailadres durven vragen.

Maar goed, mijn doopceel is gelicht en de medewerkster richt zich opnieuw tot de mensen voor haar balie.

Ze bestudeert het defecte apparaat en dan blijken deze mensen toch in de verkeerde winkel te staan want het gehoorapparaat van moeder is bij een andere audicien gekocht en het is geen kwestie van even een leeg batterijtje vervangen.

Moeder en zoon keren op hun schreden terug.

Ik mag de Schoonenbergdame volgen naar een aparte ruimte.

‘Hoe was uw naam ook weer?’

..

Ze controleert mijn gegevens die ze net daarvoor heeft ingevoerd in haar computer op de balie.

Daarna neemt ze met mij de klachten door, kijkt in mij gehoorgangen of daar geen storende obstakels zijn te vinden en verwijst me naar een cabine waar ze me uitlegt hoe de test in zijn werk gaat. Die test zelf is zo gepiept …

Het grafiekje toont inderdaad op alle tonen een neergaande lijn en tot mijn verbazing is dat aan beide oren gelijk, terwijl ik denk dat vooral mijn linker oor het laat afweten. Het goede nieuws is dat de afwijking net binnen de grens van vergoeding valt. ‘Maar het hangt er maar vanaf hoeveel last u ervaart.’

Ik denk aan de toon van haar stem te horen dat ik de aanschaf van een hulpmiddel nog wel een jaartje kan uitstellen. Of is hier de wens de vader van de gedachte?

‘Het kan wel, maar beter zal het heus niet worden.’

‘Dat is een eigenschap van alle ouderdomskwalen.’ zeg ik. ‘Voorlopig zie ik het nog even aan.’

‘Sorry, mevrouw van al mijn vragen zonet, maar ik moet de gegevens toch echt weten en privacy zegt tegenwoordig niets meer. Als je iets op internet koopt weten ze ook alles van je.’

Held die ik ben, vraag niet waarom ze mij de vragen niet heeft gesteld in die aparte kamer.

Ik weet ook wel dat het allemaal geen geheimen zijn die ze van me wilde weten, maar het gemak waarmee er wordt omgesprongen stoort me.

Volgende week naar de opticien voor een nieuwe bril.

Tegenstelling

Zoet-Zuur

wijngaard in de Betuwe

foto ferrara

Uitstelgedrag

Uitstelgedrag kent u dat woord?

Ik wel, het gedrag ook. Ik draai al weken om de hete brij.

Ik heb ontdekt dat ik de volumeknop van de televisie en de radio weer een tikje hoger heb gedraaid.

In hun reclame nodigen ze je bij Schoonenberg uit eens vrijblijvend langs te komen of een afspraak te maken.

Let vooral op dat woordje of er staat niet en. Je wordt dus op het been gezet dat je vrijblijvend kunt binnenwandelen. Dat klopt, je staat alleen ook geheel vrijblijvend weer snel buiten. Binnenlopen voor een gehoortest dat gaat zomaar niet. Eerst een afspraak maken en dat gaat zeker een week duren. U kunt alleen tijdens de Hoortest Dagen zomaar langs lopen. Nou dat heb ik in mijn oren geknoopt. Waarschijnlijk moet ik dan aansluiten in de rij.

Hopelijk vang ik nog genoeg op voor een verslag op dit blog. Tenzij mij de moed weer in de schoenen is gezonken. Lees: kop in het zand heb gestoken … U hoort nog van me.

Schrijfcursus

Twee weken geleden kregen we een opdracht in het kader van Valentijn.
Schrijf over je eerste liefde of over liefde op het eerste gezicht.
Ik leverde een flink stuk in. In verband met privacy heb ik besloten hier niet te plaatsen.

Opdracht 2: een foto van een musje met een ijsmuts op, staand naast een koffertje.
Wie is deze mus? Waar gaat hij/zij heen? Wat zit er in het koffertje.
Vertel het verhaal van deze mus in  niet meer dan 20 regels.

Het verwende nest

‘Manusje’,  zei mijn  moeder.

‘Het is mooi geweest.

Ik heb je lang genoeg verwend, je wordt te groot voor dit nest.

Je moet nu echt voor je zelf gaan zorgen.

Vlieg uit, zoek een leuk musje en bouw je eigen onderkomen.

Ik moet hier de boel op orde brengen want de tweede leg is onderweg.

Ze pakte wat opgestreken veren in en duwde mij met koffer en al over de rand van het nest.

Ik voel me net een Italiaanse vrijgezel die te lang bij zijn mama is gebleven.

Zoek een leuk musje … ze heeft me niet eens verteld hoe dat moet.

Ma is veel te druk met een nieuwe generatie eieren.

Van het lege nestsyndroom heeft zij nooit gehoord.

Verstoken van alle nestwarmte sta ik verweesd op de stoep.’

Tegenstelling

Gewoontjes-Bijzonder

 Lyon la Forêt in Frankrijk

 bij de ruïne van de abdij Notre-Dame de Mortemer

hangt deze simpele lamp in een bijzondere omgeving

foto ferrara

Miet en Griet

Aflevering 42: Griet bedenkt zich

zie voor hun blog:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/

of klik op de vlooien rechts op deze pagina