Op en Rond de Deur

Muurschilderingen Reclame.
klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:http://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/

Morgen zou Taalcuriosa geplaatst moeten worden, maar dat valt samen met het laatste gastblog van Grietje Holthuis. Daarom sla ik in december die rubriek een keertje over. 
In  2019 is Taalcuriosa elke eerste van de maand weer te lezen. 

Tegenstelling

Gekleurd-Kleurloos

vogelhuisjes in Sjötorp Zweden

foto ferrara

Schrijfcursus

9 november konden jullie de scènes lezen die ik over het jongetje Tim heb geschreven.
De volgende opdracht was om het verhaal volgens de Piramide van Freytag tot de climax te schrijven. Die piramide ziet er als volgt uit.

Hieronder volgt de ruwe versie van het verhaal dat ik schreef. De adviezen die ik heb gekregen zijn hierin nog niet verwerkt. Ik heb er namelijk voor gekozen het verhaal voor de volgende en laatste bijeenkomst helemaal te schrijven. Aan de definitieve versie wordt nu gewerkt, op het eindresultaat moeten jullie nog even wachten. Daarom alvast een voorproef.

foto internet

De Kersthaas die weerbaar maakt

Op speurtocht naar een opblaasbare kerstman bezoekt Sander de Kleine, samen met zijn zoontje Tim, alle tuincentra in de buurt. Overal krijgen ze nul op hun rekest. Alle kerstmannen zijn uitverkocht. De laatste tuinman heeft in het magazijn nog een paashaas liggen en die mag mee voor een zacht prijsje. Sander, het type dat van de nood altijd een deugd weet te maken, mikt de slappe haas in de achterbak van de auto. In zijn hoofd hoort Tim zijn klasgenootje Klaas al schamperen. ‘Heeft die halve gare vader van je weer iets geks bedacht? Wie zet er nou met Kerst een haas in zijn tuin?’ Onderweg naar huis deelt hij die zorgen, zonder resultaat, met zijn vader.

‘Je moet je van dat vervelende klasgenootje niets aantrekken. Het ene oor in en het andere oor uit met klierige opmerkingen.’ Tim begrijpt dat hij aan het kortste eind trekt. De Paashaas wordt Kersthaas punt.

Als Tim ’s avonds in bed ligt blaast zijn vader met hulp van de elektrische pomp van het luchtbed leven in de haas, met de sproeikop van de tuinslang maakt hij het bruine gevaarte nat. De nachtvorst doet de rest. De volgende morgen weet zijn zoon niet wat hij ziet. Een enorme Kersthaas staat onder een prachtige witte laag rijp de tuin op te vullen. In de garage heeft Sander blokken piepschuim en lege dozen in allerlei kleuren geverfd. Op verzoek van zijn vader veegt Tim met de sneeuwschuiver de ruimte om de haas mooi glad. Zijn vader drapeert de dozen en het piepschuim, alsof het cadeautjes zijn, om de haas heen. Tot slot hangt hij kerstverlichting tussen de opstaande oren. Tim’s zorgen over zijn plaaggeest nemen toe. Het ontbreekt er nog maar aan dat de lichtjes knipperen. Opnieuw zeurt de treiterende stem van Klaas in zijn oren. ‘Hé Tim,  was alleen de haas niet genoeg, moest je vader nog meer de clown uithangen. Wat een circusattractie staat er in jullie tuin, de hele buurt praat erover.’

Later, tijdens het ontbijt roert Tim lusteloos in zijn bord havermout. Zijn moeder ziet het aan. Ze begrijpt zijn zorgen maar al te goed. Het liefst zou ze die pestkop van Terpstra de wacht aanzeggen, maar dat probleem moet Tim toch echt zelf oplossen. Ze legt haar zoon uit dat Klaas waarschijnlijk jaloers is op het feit dat Tim zo’n leuke vader heeft. Klaas moet het doen met een saaie vader die er in zijn boekhouderspak uitziet als een grijze muis. 
Zo te zien zit er geen greintje humor in Terpstra sr. laat staan dat hij zijn geld uitgeeft aan zoiets frivools als een Kersthaas. Eigenlijk is het sneu voor Klaas dat hij zo’n vader heeft. Tim zou beter moeten weten. 
‘Zwijgen en er boven staan’ is haar advies. Ze besluit het opvoedkundige praatje met de geheimzinnige belofte dat hij aan het eind van de schooldag zorgeloos aan de kerstvakantie kan beginnen.

Onderweg naar school overdenkt Tim het gesprek met zijn moeder.

Vooralsnog ziet hij er de logica niet van in.

Ze heeft makkelijk praten, zij staat straks niet voor joker op het schoolplein.

Tim denkt terug aan het schoolkamp waar ook zijn vader als begeleider mee was en die uit een grijze vuilniszak een poncho voor hem knipte omdat hij zijn regenkleding was vergeten. Klaas was er als de kippen bij om te vragen of zijn vader hem bij de vuilnis had gevonden. De herinnering maakt hem zo kwaad dat hij in zijn broekzak zijn handen tot vuisten balt. Strijdlustig neemt hij zich voor zich niet nog eens te laten vernederen. Met opgeheven hoofd loopt hij het schoolplein op waar Klaas hem, omringd door zijn vaste vriendenclubje, al staat op te wachten.

‘Tim zijn vader is een dwaas, Tim zijn vader is een … Voor Klaas het woord haas kan scanderen raakt de rechter vuist van Tim hem vol op zijn linker oog. Verbaasd door de uithaal tuimelt hij in de sneeuw. Tim duikt bovenop hem. 
Hij hoort zijn moeder zeggen. ‘Je moet er boven staan.’ Er bovenop zitten, zal ze bedoelen. Voor zijn vuist het gezicht van Klaas opnieuw raakt wordt hij door meester Bolks, die pleinwacht heeft, aan zijn rechter arm omhoog gesleurd. Vervolgens helpt de man Tim’s slachtoffer overeind. 
‘Meekomen allebei.’ Terwijl meester Bolks tussen de vijanden in richting schooldeur beent, vraagt hij zich af wat hij heeft gemist.

Hoe kan het dat de meest verlegen leerling de brutaalste klasgenoot neerhaalt. Blijkbaar is Klaas niet de enige die een lesje moet leren.

Als Tim die middag uit school komt, schitteren hem de twinkelende oren van de Kersthaas tegemoet. Hij vindt zijn ouders druk doende in de garage.

Zijn vader roert in een ketel glühwein en op een andere gaspit staat een enorme pan chocolademelk langzaam op te warmen. Op de werkbank ontwaart Tim een doos kartonnen bekers en een aantal strooibussen poedersuiker.

Zijn moeder vult emmers met oliebollen die ze die dag heeft gebakken.

‘Je moeder heeft voor vanavond een buurtfeest georganiseerd, ze heeft iedereen uitgenodigd om bij de Kersthaas de vakantie in te luiden. 
Sjoerd Koedijk van de Klaroen komt ook. Hij maakt foto’s en gaat een verslag voor de krant schrijven.’

Tim begrijpt dat dit het feest is dat zijn zorgen moet laten verdwijnen. 
Niets is minder waar. Om de vrolijke stemming van zijn ouders niet te bederven zet hij het plan om de vechtpartij van die ochtend op te biechten uit zijn hoofd. Ze zijn zo druk met de voorbereidingen dat het ze niet opvalt dat Tim zich op zijn kamer terugtrekt. Daar ziet hij aan het eind van de middag de eerste gast komen. Gehuld in een dikke grijze jas en met een weinig flatteuze pet op zijn hoofd, komt een nors kijkende Terpstra het tuinpad op. Hij duwt zijn onwillige zoon voor zich uit.

Tim hoort de voordeur opengaan. ‘Welkom in huize de Kleine wat gezellig dat jullie er zijn’, zegt zijn vader.

De vader van Klaas antwoordt ijzig. ‘Jij denkt zeker, ik doe alsof mijn neus bloedt, mijn naam is haas, zo gemakkelijk kom je er niet van af, de Kleine…

Overhemd

na ontelbare omwentelingen
opgepropt met soortgenoten
strijkt weldadige warmte
de plooien glad

meneer is
weer het heertje

Tegenstelling

Enthousiast-Gereserveerd

foto ferrara

Alkmaar 2013 heropening

Taqa Theater De Vest 

Ballet Krisztina de Châtel

in samenwerking met de Brandweer

Kattenpraat 6

Flip en Ferrara

Vandaag stel ik u voor aan een twee poezenkennissen van Ferrara.

Ze wonen bij een stel vrienden van haar die dol zijn op hun huisgenoten.

Flip kwam als eerste het huishouden versterken. Hij is een kater van gemengde makelij. Zijn ouders zijn raskatten van een verschillend soort, die elkaar in een onbewaakt ogenblik tegenkwamen en die ontmoeting is niet zonder gevolgen gebleven. Flip heeft iets aristocratisch over zich. Hij heeft een prachtige vacht. Voor een gewone kat zou het de term rood meekrijgen, maar bij Flip heet dat zalmkleurig. Een zalmkleurige kat, hoe zot is dat.
Met zijn goudkleurige ogen kan hij je indringend aankijken. Respect man, respect dat is wat ik verlang. Je zou zeggen dat zo’n kat de hele dag in zijn luxe mand met dik kussen vertoeft, maar niets is minder waar. Ooit is een leeg doosje, wat langer dan de bedoeling was, in de kamer blijven staan. Sindsdien propt Flip zijn iets te dikke lijf in dat verpakkingsmateriaal.

Lange tijd heeft hij alleen kunnen genieten van het gezelschap van zijn bazen die hem tot op zijn skelet verwend hebben.

Op een dag wordt hij naar de dierenarts gebracht die hem van zijn mannelijkheid berooft en vanaf dat moment gaat Flip als ‘je weet wel’ kater door het leven. Reden van die ingreep is de komst van Ferrara.

Een boerderijkatje dat naar mijn mens wordt genoemd. Alleen de menselijke soort kan zoiets geks bedenken. Een aristocraat met de naam Flip en het plattelandsvrouwtje krijgt de naam Ferrara. Mijn mens is er nog trots op ook.

Ferrara komt samen met een handvol broertjes en zusjes op een dag onder het hooi vandaan stappen. Blijkbaar heeft ze knel gezeten want haar staart vertoont een knik en haar voorpootjes zijn opvallend kort en krom. Ze lijkt een kneusje maar niets is minder waar. Ze kijkt brutaal de wereld in en is voor niets en niemand bang.

Stel u voor wat dat voor Flip betekent als dat ordinaire dragondertje zijn rustige bestaan komt verstoren. De arme ziel is dagen van zijn stuk geweest en heeft zich in een slaapkamer opgeborgen. Inmiddels kan hij veel van haar verdragen, maar als ze te ver gaat in haar aanhaligheid maait hij Ferrara met een fikse haal van zijn voorpoot tot rust. Mokkend trekt ze zich dan een uurtje terug in het chique onderkomen wat ooit voor Flip bestemd was.

Wat Flip nooit heeft gepresteerd, doet Ferrara met gemak. Flip is te netjes om via de gordijnen naar een open raampje te klauteren en naar buiten te klimmen. Ferrara draait er haar pootjes niet voor om en verkent, haar huisgenoten in verwarring achterlatend, de galerij aan de voorkant van hun flat. Verder dan de lift komt ze niet. Daar wordt ze door een van haar bazen onderschept. Bang dat ze toch een keer de kans neemt de lift te gebruiken staat dat raampje alleen nog open als haar bazen thuis zijn. En zo krijgt het boerderijkatje de gelegenheid om af en toe een frisse neus te halen. 
Een keer heeft Flip op de drempel van de deur zitten kijken hoe zij over de galerij paradeert. Frisse lucht … hij haalt er zijn aristocratisch neus voor op. Hij zit liever in de vensterbank op de uitkijk.

’t Is een wonderlijk stel. Net de Lady en de Vagebond, maar dan omgekeerd.

Wat betreft eetgewoontes doen ze voor elkaar niet onder. Ze eten alleen vlees en gekookte vis. Daarnaast zijn ze dol op Franse kaas. 
Ik klaag niet hoor, maar het is toch iets anders dan de blikjes van ‘Tom Poes’.

Tegenstelling

Nat-Droog

Tweede Maasvlakte

foto ferrara