Zoals beloofd de volgende opdracht schrijf over de handtas in romantische/bouquetreeksstijl
Hier was het commentaar van de schrijfcoach:
Mooi verteld, precies de goede beelden, maar romantiek en bouquetreeks werkt net even anders.
Voor deze stijl mag je zoeter, spannender en overdreven formuleren. Leef je uit!
Ze schreef er een paar voorbeeldzinnen bij, die ik zelf nooit bedacht zou hebben.
Al doende leer je, nietwaar?
Volgende keer een verhaaltje voor kinderen over verdriet en verlies.
Louis Vuitton
2
Italië, land van wijn, kerk, corruptie en mode.
We reizen door de povlakte en zijn een dag zoet in Milaan.
Tegenover de imposante kathedraal ligt het overdekte
winkelcentrum Galleria Vittorio Emanuelle.
Hier vind je, voor de krappe beurs niet te betalen, pracht
en praal.
We zijn hier nu en ach ook die sfeer wil je wel eens
proeven, nietwaar.
Voor de winkel van Louis Vuitton staat een enorme bewaker.
Hij ontneemt je het zicht op de prachtige tassen in de etalage. Ik probeer me
zo chic mogelijk te gedragen en zie kans langs hem heen te komen. Vervolgens
sta ik in stille bewondering naar al dat moois in de bekende bruine kleur te
kijken.
Ik droom weg en zie me zelf in een Versace outfit en met een
LV-enveloptas onder mijn arm door Milaan flaneren. Echtgenoot is veranderd in
George Clooney en samen drinken we, op een duur terras aan het grote plein
tegenover De Dom, een Nespresso.(What else?)
Ik heb de tas voor me op het tafeltje gelegd en strijk er
liefdevol met mijn hand over. Voel hoe zacht en soepel het leer is. De
goudkleurige letters LV lichten op in de Italiaanse zon. Eigenlijk zou ik nog
een zonnebril van Dolce Gabbana moeten hebben, dan is het plaatje compleet.
Zucht, wat zullen mijn vriendinnen zeggen als ik hiermee
thuiskom, een echte Louis Vuitton.
Emmy zal scheel zien van jaloezie en er negatief op
reageren. “Dat Gerrit je zoveel geld laat uitgeven voor een tas.”
Denise zal hem vol bewondering betasten en vraagt vast of ze
hem mag lenen voor een feestje in haar kennissenkring. En Beatrijs? Beatrijs
laat meteen haar nieuwste aankoop zien, waarbij mijn LV-tas bleek zal afsteken.
Iemand tikt op mijn schouder, ik kijk om en zie de blauwe
ogen van echtgenoot. “Ben je uitgekeken?
Het kleinste portemonneetje kost hier 300 euro en dat bedrag past er
niet eens in.”
Ik zie de zeepbel nog net de McDonald’s tegenover de winkel
van Louis Vuitton binnenzweven.
“George, George, waar ben je?”
Ik vind het keigoed geschreven.
BeantwoordenVerwijderenbijzonder geschreven jij die zo helemaal niet is dunkt me. Daarom juist goed gedaan Ferrara
BeantwoordenVerwijderenGoed ingeschat, duur en merken zegt mij niets. Wel leuk om uitgedaagd te worden om zo te schrijven.
Verwijderen