De Gibra

Schrijfcursus
Opdracht: voeg twee dieren samen, schrijf erover vanuit verschillend perspectief.

Natura Artis Magistra, natuur is de lerares van de kunst.

In het dierenpark Artis verstaan ze de kunst de natuur een handje te helpen.

Middels een geavanceerd en geheel nieuw fokprogramma is het gelukt een giraf en een zebra te kruisen. Details over het gevolgde proces worden nog niet gepubliceerd omdat nog moet blijken of er geen genetische fouten zijn opgetreden. Wel is het eerste exemplaar van dit, tot nu toe succesvolle, experiment te bezichtigen. Biologen vanover de hele wereld zijn enthousiast en zij bezoeken Artis in grote aantallen om het wonder te aanschouwen.

De gemiddelde artisbezoeker echter vindt het fokken van een nieuwe soort te ver gaan.

Menig Amsterdammer laat zich niet onbetuigd in zijn mening, wie zich ophoudt in de buurt van het verblijf van de Gibra kan ook daarvan meegenieten.

‘Krijg nou wat! Sjaan, moet je kijken wat daar voor een idioot beest staat.

Dat ze bij Artis de nodige gekkigheid bedenken weten we nou wel zo onderhand, maar dat ze een nieuwe soort hebben gefabriekt is me ontgaan. Een beest met een uitgerekte nek met daarop bruine vlekken en zwarte strepen. De voorpoten zijn behoorlijk lang. De achterpoten lijken van een paardje te komen. Door die korte achterpootjes hangt zijn staart, met een soort kwastje aan het eind, bijna op de grond.

De kop lijkt op een giraf, maar het heeft de oren van een zebra, trouwens het hele lijf lijkt wel een gevangenispak. Verdomt Sjaan, hier staat het op het bordje. Moet je horen. 

Het geavanceerde fokprogramma van Artis heeft een nieuwe soort voortgebracht. U kijkt naar de Gibra, een kruising tussen een giraf en een zebra. Het moet toch niet gekker worden, Sjaan. Binnenkort kruisen ze nog een slang met een olifant. Komt er gif uit de slurf en heeft de slang flaporen. Nog even en ik zeg mijn abonnement op, aan dit soort maffe zaken geef ik mijn zuurverdiende geld niet uit.’

‘Wat staat die Amsterdammer me nou met open mond aan te staren. Ziet voor het eerst een Gibra en is meteen uit zijn lood. Eigenlijk niks voor een Amsterdammer, maar goed hij staat ook niet zomaar naar iets te kijken. Hij ziet een nieuwe soort die mooi is gelukt. Voorlopig is er van mij maar één exemplaar dat de moeite van het aanzien waard is. Fotogeniek tot en met. 

Ik heb al in menig natuurblad gestaan en zelfs vanuit het buitenland zijn biologen mij komen bekijken. Gisteren was er nog eentje uit Brazilië. Dat hebben de giraf en de zebra als soort nog nooit meegemaakt.

Soraya, mijn ijdele buurvrouw is stikjaloers dat ze haar niet hebben gebruikt voor het fokprogramma. Maar haar mooie wimpers, die bij een giraf horen, waren net niet lang genoeg. 

Het steekt nu eenmaal nauw bij een dergelijk fokprogramma.

Gelukkig zijn die van mij in takt gebleven evenals mijn fluweelzachte ogen. 

Zebrawimpers hadden daar niet bij gepast. Nee, ik ben een geslaagd experiment.

Sjaan en haar man zijn van de verbazing bekomen, ze lopen door naar de Savanne.

Ik ga maar eens een banaantje scoren bij Sylvia de oppasser.’

‘Komt die Gibra daar nou alweer om bananen leuren. Ik vraag me toch af of er in dat fokprogramma niet iets is misgegaan. Het beest lijkt wel een verslavingsgen te hebben. Als ik niet snel genoeg ben met de bananen, zakt het door de achterpootjes en het hoofd wiebelt als dat van een hondje wat je vroeger wel in auto’s op de hoedenplank zag. Ik maak me daar zorgen over. Het ziet er allemaal schattig uit hoor, maar ergens deugt er iets niet. Nou ja voorlopig voer ik het maar extra bananen, maar dat kan natuurlijk niet zo blijven. Voor ik het weet zit ik ver boven de begroting waar het de aanvoer van dat voedsel betreft. Ik moet nog zien of ze me geloven als ik dat gen op de eerstvolgende werkbespreking ter tafel breng. Daar zijn de wetenschappers vast niet blij mee. Straks moet Fred zijn hele onderzoek omgooien en is de kans op promotie voorlopig van de baan. Kom maar Gibra ik heb een hele bak met chiquita’s voor je.

Daar moet je de komende drie uur genoeg aan hebben.’