Een wachter op het dak

Vanuit mijn keuken zie ik hem zitten. De rode kater van de achterburen. Hij kijkt me met een doordringende blik aan en ik hoor hem denken;

 “Wil jij hier wat van zeggen? Ik zit hier aan mijn kant van de steeg en zit niemand in de weg.

Jou zie ik daar bijna nooit, je gebruikt de steeg niet en de schuttingdeur zit altijd op slot.

Je komt er alleen om op jouw stuk de stoep schoon te houden. Dat is wel netjes van je.

Ik weet heus wel dat jouw tuin verboden grondgebied is en dat ik daar niet welkom ben, dat heb je wel duidelijk gemaakt.

Maar deze kant van de steeg is mijn territorium en daar heb jij niets te vertellen.

Hier waak ik vanaf het dak van de schuur. Ik wik en weeg iedereen die hier langs komt.

Zodra een rasgenoot, die hier niet woont, een poot in de steeg zet help ik hem of haar terug naar de straat. Desnoods laat ik een diep gegrom horen, zet een ronde rug, blaas mijn staart op en ga erop af. Zo dwing ik ontzag af. Er is hier maar één de baas en dat ben ik.”

Een foto van mij maken, dacht het niet…

foto internet