Miet en Griet 18

Roze Wolk

Miet maakt met Bertus een wandeling op het strand. Voor een Achterhoeker is de zee altijd een trekpleister, om van de lading zand maar niet te spreken.

Miet mijmert: ‘Ik zou dolgraag weer optreden met Luigi. Elke dag denk ik terug aan die stunt op de steile wand. Griet heeft geen idee hoe ik aan dat werk verslingerd ben geraakt.’

‘Weet je zeker dat het je om de motoren gaat? Heeft het niet te maken met Luigi? Ik denk dat Griet wel gelijk heeft, dat hij je het hoofd op hol heeft gebracht. ’t Is een aardige vlo, maar echt betrouwbaar met vrouwen is hij niet. Ik zou je graag opnemen in mijn stuntteam, maar ik moet wel zeker weten dat ik geen gezeur krijg. Liefdesverdriet en daardoor meer risico op de steile wand kan ik niet gebruiken. Ga mee naar Alkmaar, kijk wat het met je doet als je de Italianen terugziet en neem dan pas een besluit. Als je ervoor gaat komen er nog genoeg problemen, want Griet zal je dat niet in dank afnemen.’

Freek Ekster is inmiddels uitgeblazen en heeft zich ook op het strand begeven. Voor hem hoeft al dat water niet en hij spoort Bertus aan tot vertrek. Miet besluit mee te gaan en laat Griet onwetend achter.

Terwijl Luigi en Césare hun proefrondjes draaien staat Miet opgewonden toe te kijken.

Kijk dat stuk in zijn zwarte leren pak strak op zijn motor zitten, op die schouders wil elke vlo wel staan. Bertus ziet het aan en denkt er het zijne van. Deze minikermis zou wel eens grote gevolgen kunnen hebben, zowel voor zijn circus als voor zijn nichten.

Césare ziet Miet het eerst, hij wijst Luigi op de toeschouwster boven aan de wand.

Breed grijnzend sluit hij Miet in zijn pootjes. ‘Amore mio, wat goed jou weer te zien. Ik heb je gemist.’

‘Ik geloof er geen barst van’, zegt Bertus  ‘Beetje voorzichtig met haar, ze is niks gewend.’

Césare neemt het voor Luigi op.’Echt Bertus, ze is hem meer onder het schild gaan zitten dan hem lief is. Sinds de Zwarte Cross is hij een stuk rustiger geworden.’

Bertus weet niet of hij blij moet zijn met deze ontwikkeling, het gaat hem allemaal veel te snel. Alkmaar’s Ontzet, zou wel eens een ontzettend drama kunnen worden.

Kijk die twee tortelvlooien daar nou zitten.

Miet heeft Luigi al snel opgebiecht dat ze Griet in een pestbui heeft achter gelaten en dat Bertus met zijn stuntteam daar de oorzaak van is. Luigi besluit voorzichtig te laveren. Wil hij Miet voor zich winnen, dan zal hij eerst met Griet in het reine moeten komen.

‘Ga morgen samen met ons mee naar de Ontzetreceptie. Alle burgers van de stad en de medewerkers aan de activiteiten zijn daar op de borrel genodigd.  Je zal zien dat Griet daarvan in een betere stemming raakt. Daar hebben we allemaal belang bij of vergis ik me?’

Luigi strijkt Miet over haar schildje, die zich dat gelukzalig laat aanleunen.

Bertus maakt een eind aan het geflikflooi van zijn stuntman door Miet aan haar zuster in Egmond te herinneren. ‘Ga naar huis, praat met Griet en slaap er een nacht over. Freek brengt je wel.’

‘Laat Freek mij maar afzetten bij de Vlaming. Onze vriend Twan Zeemeeuw fladdert daar vast rond. Beter dat hij mij naar huis brengt. Hij kent Griet goed en ik kan hem onderweg om raad vragen. Hij wil ons ook wel naar die receptie vliegen, jullie zien vanzelf of we daar opdraven.

Voorlopig wacht me een zware missie, want ik heb mijn keus gemaakt.’

Van schrik vliegt Twan zich onderweg bijna te pletter als Miet hem uit de doeken doet wat er allemaal is gebeurd. Als ze hem vertelt dat ze van plan is in elk geval in Alkmaar te gaan stunten, gaat hij vol in de remmen boven een kaal bollenveld.

‘Nou begrijp ik hoe dat zit met Luigi. Ik heb nog geen gelegenheid gehad daar naar te vragen, maar het is me duidelijk. Jij bent gewoon straal verliefd, zit op een roze wolk en zal hoe dan ook in dat roze pakje op zijn schouders eindigen. Misschien wel voor altijd en nu wil jij natuurlijk dat ik je help Griet over de streep te trekken om weer aan de kassa van dat circus te gaan zitten, zodat jullie toch samen blijven. Denk je dat die Luigi Griet op de koop toe neemt?

Italianen zijn wel familiemensen, dat scheelt. Maar Griet, wat vindt Griet, wil zij jou delen met een man? Ik vrees het ergste voor je. Als ik je zo zie stralen geloof ik zelfs dat je bereid bent Griet aan haar lot over te laten. Is het echt zo erg met je, Miet? Is Luigi dat waard?’

‘Dat weet ik nog niet, daarom wil ik graag meedoen, anders blijf ik voor de rest van mijn leven met die vraag zitten, begrijp je dat? Als ik nou Griet eerst meekrijg naar dat feestje, dan kan ze de sfeer weer een beetje proeven. Wie weet brengt haar dat op andere gedachten.’

‘Daar wil ik wel aan meewerken. Ik vlieg jullie morgen naar de stad. Scoor je wel een bitterballetje voor me. Die zijn van een beroemde bakker.’

Het stel zet de vlucht naar Egmond voort, waar Miet met lood aan de pootjes hun zandkuiltje opzoekt.

Griet zit achter het Egmonder Sufferdje en zwijgt . . .