In verband met modereren kan het zijn dat het even duurt voor je reactie zichtbaar is.

zaterdag, maart 28, 2015

Hij deugt niet

‘Dumpen die vent, hij deugt niet’, zegt mijn moeder als ik haar een foto van mijn nieuwe vriend laat zien. Ze bestudeert de foto met volle aandacht, ze snuffelt er bijna aan.
Het lijkt of ze onheil ruikt.
‘Jawel hoor’, zeg ik. ‘Hij is aardig, houdt van lekker eten en een glaasje wijn. Hij is belezen, weet overal over mee te praten, heeft gestudeerd en niet onbelangrijk, hij heeft een leuke kop.’
‘Geliefd bij vriend en vijand zeker’, snuift ze met enige minachting.
‘Zijn vrienden heb ik nog niet ontmoet en als ik goed naar hem luister heeft hij geen vijanden.’
‘Kan niet waar zijn, met zo’n verwaand smoel moet je vijanden hebben. Dat hij niet mee wil komen om kennis te maken is ook al raadselachtig. Ik zeg het je, de vent deugt niet.
Die gaat karaktermoord op je plegen. Maar als jij zonodig je neus wilt stoten ga gerust je gang.
Niet komen zeuren dat ik je niet heb gewaarschuwd.’
Ik sluit me af voor alle argumenten die zijn aan te voeren om met andere ogen naar mijn nieuwe vrijer te kijken. Hij is de man die me een avontuurlijk leven bezorgt, hij neemt me mee naar feestjes en vertrouwt mij achter het stuur van zijn dure auto om thuis te komen.
Dat ik alle zeilen bijzet om hem bij te houden in zijn bestaan, wil ik niet zien.
Als ik na zes maanden mentaal en verbaal geweld ben murw geslagen en het gevoel heb dat ik oliedom ben en alleen deug om de BOB te spelen, word ik eindelijk wakker uit mijn droomstand, recht mijn rug en dump de geweldenaar.
Als ik mijn moeder op de hoogte breng, verwijt ze me niets maar zegt: ‘Ik wist wel dat ik een sterke meid heb gebaard.’

WE-300 schrijf in 300 woorden een stuk over het woord evenaren zonder het woord te gebruiken.
Voor meer info en verhalen zie: https://platoonline.wordpress.com/
Posted by at
Labels:

14 opmerkingen:

  1. Anoniem28 maart, 2015 18:31

    Ik hoop zó dat dit fictie is. Wat een ellendeling en wat een krachtige moeder en dochter.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem28 maart, 2015 19:56

    Hoi Ferrara,
    bedankt voor het bezoekje aan mijn B&W post. Dit zou idd misschien iets kunnen zijn voor jouw rubriek "tegenstelling".... 'Goed en kwaad' of zoiets...
    En een leuk verhaal hier. Ik denk dat menig moeder ich daarin kan herkennen ;-).
    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Trees28 maart, 2015 20:17

    Wauw wat een verhaal! Hoop ook dat je dit niet echt hebt meegemaakt of iemand in je omgeving. Soms is iemand ziende blind. Die moeder is een kanjer door niet meer terug te komen op wat ze eerder zei...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Corja28 maart, 2015 21:24

    Deels autobiografisch, begrijp ik. Knap dat je maar een half jaar hebt nodig gehad! Ik deed er langer over ;-) Goede, begripvolle moeder!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Anoniem29 maart, 2015 21:12

    Sterk optreden hoor. Tja, moeders zien dat natuurlijk allemaal eerder. Die ervaring heb ik ook. Maar ze zien het toch wel vaak goed. Jij gelukkig ook. Dat scheelt weer een rot huwelijk :-)
    Leuke WE. Toch knap dat je van een werkelijke ervaring een leuk verhaal kan maken. Maar ja, jij KUNT schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Anoniem30 maart, 2015 08:47

    een fijne moeder Ferrara!
    groetjes van Novelle

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nathalie30 maart, 2015 18:30

    Als mijn zoon zegt: je zult haar vast aardig vinden, zeg ik, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat jij haar aardig vindt. Wetende dat de deur altijd open staat.
    Ik denk dat een moeder (dus ook ik) zo hoort te reageren. Moeders weten het vaak beter :) Maar daar komen kinderen vaak (te) laat achter.
    Mooie WE300!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. MelodyK30 maart, 2015 19:22

    Liefde maakt blind hè? Gelukkig niet definitief! En ja zo leert de mens toch de lessen die het leven voor hem in petto heeft. Hopelijk heeft hij je geen onherstelbare schade aangedaan!

    Je we is prachtig, dat dan weer wel ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. mirjam kakelbont30 maart, 2015 21:15

    Melody haalt me de woorden uit de mond :-)) Maar een half jaar is niet zo lang, ik had langer nodig... Een WE naar mijn hart: een goed verhaal met een onverwachte afsluiter!
    Groetjes kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ferrara01 april, 2015 17:42

    Beste WE-lezers, dank voor jullie reacties en meeleven. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het verhaal omwille van de WE enigszins heb aangedikt.
    De foute vrijer kwam bijna veertig jaar geleden mijn bestaan binnen, dus echt last heb ik er niet meer van. Dat mijn moeder een geweldig mens was staat voor mij nog altijd als een paal boven water en niet alleen vanwege die vrijer.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dwarsbongel01 april, 2015 23:34

    Heel mooi beschreven! Ik ken ook van die verhalen, ook erger...
    Soms zijn moeders TE beschermend, en blokkeren daarmee "de weg terug", omdat het zó moeilijk is om je verliefde vergissing toe te geven. Jammer genoeg leidt dat soms tot een verdrietig leven...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Mrs. T.04 april, 2015 17:43

    Oei, soms zitten er eikels tussen nietwaar. Zie dat het een wat aangedikt verhaal uit eigen leven is. goed dat je hem dumpt en fijn dat je een geweldige moeder had!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. clair199105 april, 2015 13:34

    Tjonge wat een loser zeg. Knap van je dat je je kwetsbaar op stelt hier met dit stukje. Dankjewel

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Anoniem19 april, 2015 00:09

    Wat een super moeder om zo te reageren. En ja inderdaad sommige mannen kunnen je helemaal "uitzuigen" emotioneel gezien. Goede keuze om er mee te stoppen. Mooie WE. GewoonAnneke

    BeantwoordenVerwijderen

Abonneren op: Reacties posten (Atom)