Laatste opdracht van dit seizoen.
Met het voorjaar in het verschiet kregen we een winters plaatje voorgeschoteld.
Beschrijf de overpeinzing van dit bootje wachtend op de lente.
De boot gemist
Geen riem om mee te roeien
Mijn houten buik vol sneeuw
De treurwilg, in een slecht humeur,
Klaagt dat ik zijn stam beschadig
En het uitzicht op het water verstoor
Hij kan zijn schoonheid niet spiegelen.
Het water, ijzig toegedekt, zwijgt als het graf,
Niet in staat tot weerkaatsen
Of als drijvende kracht te dienen.
We wachten op betere tijden
Ferrara,
BeantwoordenVerwijderenMooie beschrijving, maar.....!
--------------------------------
geen zorgen later
sneeuw en ijs worden water
als de lente komt
--------------------------------
Groetjes,
jeer
Ja en die lente is er inmiddels in volle glorie. Heerlijk!
VerwijderenGoeiemorgen en dank voor je leuke reactie op mijn blog. Ik ga nu hier een tijdje snuffelen én ik ga je volgen. Groet van Bertie
BeantwoordenVerwijderenJa dat is een goed idee Het is handig een mailtje binnen te krijgen als je weer zulke mooie dingen hebt geschreven.
BeantwoordenVerwijderenoeoeoe maar ik zie nergens een mogelijkheid nou ja, ik kom toch wel langs hoor.
Elly, ik heb van de mogelijkheid geen gebruik gemaakt, maar als ik de boel goed heb ingesteld krijg jij nu voortaan een mailtje.
VerwijderenMooi zeg! Vooral die houten buik vol sneeuw, dat werkt op zoveel niveaus. En ook het water als drijvende kracht.
BeantwoordenVerwijderenHet doet goed te lezen dat twee schrijfcoaches hetzelfde zeggen ;0)
VerwijderenPrachtig 'ultrakortverhaaltje' Ferrara!
BeantwoordenVerwijderen