Nazomer
Een donswolk in de lucht,
blote voeten in het zand.
De zee ruist een wiegelied.
Zonnestralen in september.
Stilstaan, verdergaan,
de tegenwind vergeten.
Stilstaan, verdergaan,
de tegenwind vergeten.
Aangespoeld geluk
verwonderd aanraken,
vast willen houden.
Huiveren, als de dood
dat het wegglipt,
als zand tussen vingers.
Grietje,
BeantwoordenVerwijderenEen extraatje!
-----------------------------------
nazomermoment
genieten in september
zolang het nog kan
-----------------------------------
jeer
mooi
BeantwoordenVerwijderenGrietje laat mij weten dat ik een oude versie van haar gedicht heb geplaatst. Op haar verzoek plaats ik de goede versie.
BeantwoordenVerwijderen