Gastblog

Gedicht Van Grietje Holthuis

Licht

Op een grijze ochtend

stond je voor mijn deur.

Je haar stak warrig

onder je pet vandaan.

Je nieuwsgierige ogen

keken me aan, onbekommerd,

alsof ik geen vreemde was.

Je was samen met je vader,

de man die alles maken kan.

Hij repareerde mijn schuur.

Wij waren zijn gezelschap.

Jij vertelde mij verhalen

over het lekkende dak

en een leeglopende autoband.

Je vader vertelde ook,

boorde, timmerde door.

De klus was snel geklaard,

wij nog lang niet uitgepraat

Ik zwaaide jullie na.

Je onbevangenheid bleef.

Verlichtte de grijze dag.