Op de theepot en de kopjes stond een blauw figuurtje en er
waren, in mijn ogen, onduidelijke bloemen te zien. Wat ik vooral mooi vond aan
het servies waren de tekeningen van de blauwe takjes op de bodem van de kopjes.
Mijn oma schonk thee, uit bladeren getrokken en bijna zwart
als het uit de blauwe kan in het kopje stroomde. Met lauwwarme melk werd de
drank voor mijn kindermaagje drinkbaar gemaakt. Tot mijn teleurstelling verdwenen
onder de wolkjes melk de blauwe takjes op de bodem uit het zicht.
Naar aanleiding van de schrijfopdracht die over de kleur
blauw moet gaan, heb ik de erfenis die te pronk staat in de verzamelkast, eens
zorgvuldig bekeken.
De buitenkant van alle onderdelen is blauw-wit beschilderd en
het Chinese figuurtje blijkt een vrouwenfiguur te zijn. Haar afbeelding wordt
afgewisseld met blauwe bloempjes en dezelfde takjes als op de bodem van de
kopjes.
Op de onderkant van alle onderdelen ontdek ik wonderlijke tekens.
Voor mij wordt het een reden om op internet op zoek te gaan naar de oorsprong van mijn serviesgoed.
Na enig speurwerk kom ik tot de ontdekking dat ik een servies van Lange Lijs bezit. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar de afbeeldingen op internet en de website van een verzamelaar maken mij heel wat wijzer.
Volgens overlevering zou ik in het bezit zijn van een MOSA-servies, de fabriek die sinds 1880 serviesgoed maakt dat gedecoreerd is met Lange Lijs, genoemd naar de Chinese vrouw in het decor die afgewisseld wordt met bloem en plantenmotieven. Tot zover klopt het, maar hoe ik ook speur de wonderlijke tekens die op de onderkant zijn aangebracht vind ik op internet niet en het doet mij twijfelen aan de originaliteit van deze erfenis.
Temeer omdat mijn nog enige levende, bejaarde tante beweert dat het servies op DE-punten bij elkaar is gespaard.
Op de onderkant van alle onderdelen ontdek ik wonderlijke tekens.
Voor mij wordt het een reden om op internet op zoek te gaan naar de oorsprong van mijn serviesgoed.
Na enig speurwerk kom ik tot de ontdekking dat ik een servies van Lange Lijs bezit. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar de afbeeldingen op internet en de website van een verzamelaar maken mij heel wat wijzer.
Volgens overlevering zou ik in het bezit zijn van een MOSA-servies, de fabriek die sinds 1880 serviesgoed maakt dat gedecoreerd is met Lange Lijs, genoemd naar de Chinese vrouw in het decor die afgewisseld wordt met bloem en plantenmotieven. Tot zover klopt het, maar hoe ik ook speur de wonderlijke tekens die op de onderkant zijn aangebracht vind ik op internet niet en het doet mij twijfelen aan de originaliteit van deze erfenis.
Temeer omdat mijn nog enige levende, bejaarde tante beweert dat het servies op DE-punten bij elkaar is gespaard.
Ik besluit een paar foto’s te maken en stuur ze op aan de
serieuze verzamelaar die op haar website laat blijken verstand van zaken te hebben. https://langelijs.wordpress.com
Zij geeft mij de bevestiging dat ik inderdaad een Lange
Lijs Mosa-servies heb geërfd en wel nummer 726. Over een eventuele aanschaf op
DE-punten blijken meer verhalen de ronde te doen, maar bewijs daarvoor is zelfs
in de archieven van Douwe Egberts niet gevonden. Het servies is een gewild
object voor verzamelaars. Alle reden dus onze kinderen daarover in te lichten
voor het geval zij ooit ons huis moeten ontruimen.
Voor mij blijft het een bijzondere herinnering aan de warme
thee van oma.
foto ferrara
Ferrara,
BeantwoordenVerwijderenHet is pure nostalgie.
Ik meen dat ik er nog niet zo lang geleden iets te zien was in kunst en kitsch.
Ik dacht dat er heel veel van gemaakt is en dat de waarde betrekkelijk is, maar het blijft leuk om te hebben.
jeer
Helaas, die K&K heb ik dan gemist. Rijk zal ik van dit bezit niet worden, maar zoals je zegt, leuk om te hebben en het zou voor de ware liefhebber jammer zijn als onze kinderen deze erfenis t.z.t in een container gooien.
VerwijderenBijzonder is het zeker. Alleen de herinneringen zijn al goud waard. Wat gaaf dat je allerlei info hebt kunnen vinden.
BeantwoordenVerwijderenWat ontzettend leuk en vooral dat je er herinneringen aan hebt
BeantwoordenVerwijderenWat een boeiend onderwerp heb je van Blauw kunnen maken!
BeantwoordenVerwijderenWat het servies zo bijzonder maakt zijn de herinneringen die je eraan hebt. En dat is met geld niet te betalen. Ik heb een oud servies van een tante van m'n man geërfd en ben er blij mee. Leuk dat je je erin verdiept hebt.
BeantwoordenVerwijderenWat een leuk verhaal om dat servies heen. Ik had er nog nooit van gehoord. Dank voor de tip van de website, heel leuk. Zo krijgt je oma's servies nog meer waarde.
BeantwoordenVerwijderenLeuk met het verhaal er bij en inderdaad de herinnering overstijgt de waarde.
BeantwoordenVerwijderenWat
BeantwoordenVerwijderenoeps, dat was een héél korte reactie;-)
BeantwoordenVerwijderenWat leuk dat je er toch zó veel van hebt kunnen achterhalen. Maar van dit soort dingen is de emotionele waarde sowieso hoger dan een eventuele geldwaarde.
Zoals je de thee van destijds beschrijft werd die vroeger vaak geschonken, brrrr... niét te drinken!
Ik heb hier, uit het ouderlijk huis, een kanl oranje Japand thee serviesje staan, flinterdun met ook "teksns"op de bodem. Ook daarvan bestaan er teveel om waarde te hebben maar het blijft toch gewoon hier staan dus dát maakt niet uit.
Wat een leuke reacties op Lange Lijs. Op deze manier krijgt mijn servies nog meer emotionele waarde.
BeantwoordenVerwijderenOh wow wat leuk dit joh!!
BeantwoordenVerwijderenMooi bezit, alleen al door het verhaal eromheen.
Wat bijzonder zeg, maar die herinnering zal het belangrijkste voor jou zijn, want jij doet dat bij leven beslist niet weg denk ik hè..
BeantwoordenVerwijderenZeker niet.
Verwijderen