Gedicht van Grietje Holthuis
Wat blijft
Mijn moeder gaat haar huis verlaten.
De plek waar zij leefde met mijn vader.
Met hem zorgde ze voor het vee.
Die tijd ging voorbij, mijn moeder bleef.
Zij verliest haar kracht, het huis vervalt.
Herten slapen nu in de luwte van de schuur.
Een haas laat zich zien in het ochtenddauw.
De buizerd maakt een nest in de hoge boom.
In de avondschemering vliegen ganzen over.
Dan valt de donkere nacht en heerst de stilte.
Mijn moeder gaat haar huis verlaten
De plek waar ik geboren werd en groeide
met de dieren. Ik vond mijn weg
langs uitgestrekte akkers en weilanden,
geborgen onder Groningse luchten.
Mijn moeder gaat haar huis verlaten.
Ik ben al mijlenver, de dieren blijven,
evenals die plek. Ik ben daar thuis.
Ontroerend mooi. Prachtige herinneringen.
BeantwoordenVerwijderenEen van de laatste moeilijke stappen bij het ouder worden prachtig beschreven.
BeantwoordenVerwijderenMooi, zo gaat dat, het leven !
BeantwoordenVerwijderenGrietje,
BeantwoordenVerwijderenMooi verwoord!
-----------------------------------
het oude maakt plaats
mooie herinnering blijft
pijn wordt ook voelbaar
-----------------------------------
jeer