Thee-ei

Bij mij in de buurt is een overdekt winkelcentrum waar AH, Etos, Gall en Gall, een vishandel inclusief klein restaurant, een bloemenwinkel en de schoenmaker op de begane grond zijn verzameld. De roltrap voert je naar Blokker, Shoeby, Xenos, Big Bazar en Action, kortom er is hier voor elk wat wils. Met name op de bovenverdieping vind je, behalve bij Shoeby kleding, van alles hetzelfde. De ene winkel is nog goedkoper dan de ander.

Vanmiddag ben ik op zoek naar hobbyspullen en begin mijn strooptocht bij Xenos.

De jeugdige medewerksters zijn doende vakken te vullen, handelswaar op te stapelen en ondertussen kletsen ze elkaar de oren van het hoofd. 

Een man van een jaar of vijftig vraagt de dames of ze een thee-ei verkopen. Het grut kijkt elkaar aan en haalt de schouders, de jongste van het stel zegt: ‘Een thee-ei wat is dat? Daar heb ik nog nooit van gehoord.’ 

De klant legt uit dat hij een eivorm van metaal zoekt met gaatjes erin en bovenop een kettinkje. Je kunt het openmaken doet er losse thee in en hangt het aan het kettinkje in de theepot met gekookt water.

De oudste dozenstapelaar loopt met de man naar de theeafdeling om hem te helpen bij zijn zoektocht. Ik wacht de expeditie niet af en verleg mijn eigen zoekactie naar de Action, waar ik naar tevredenheid slaag. 

Terwijl ik de winkel verlaat schuift de vijftiger binnen. Ik kan niet laten te vragen of hij nog een thee-ei heeft bemachtigd.

Dat heeft hij en zowaar bij Xenos op de theeafdeling. Daar lagen ze gewoon op de plank.

‘Ach ja’, zegt de theeliefhebber met een brede grijns. ‘Ik had naar een infuser moeten vragen, dan had de jeugd wel geweten dat het over thee ging.’

Onderweg naar huis houdt het vraagstuk me bezig. Moet ik, terwijl ik tegen de zeventig loop en mezelf redelijk bij de tijd acht, weten dat een thee-ei tegenwoordig infuser heet of mag ik van de jeugd, die wordt overvoerd met Engelse termen, het tegenovergestelde verlangen. Ach, wat maakt het uit. 

De jeugd en ik hebben allebei wat geleerd vandaag.