Waterman

nog lig je
zonder inkt
je ranke lijf
blauwzwart gemarmerd
op zacht fluweel
in je doosje

je houdt van
nijdige woorden
zinnen vol spijt
verhalen van liefde
avonturen op een
onbewoond eiland

je wacht op eerste letters
die je in sierlijk schrift
op maagdelijk papier
kunt vastleggen
voor de eeuwigheid
ga jij dat voor me doen?

De laatste opdracht voor de schrijfcursus was in twee delen.
1: Schrijf een gedicht over een pen die de eerste woorden van een verhaal nog moet schrijven.
2: Maak een verhaal over overleven op een onbewoond eiland.
Hoe is het na 5 uur, 5 weken en 5 jaar. Ik nam in het gedicht alvast een aanloop naar de tweede opdracht.
Het gedicht was meteen geschikt om hier te plaatsen. Aan het verhaal moet ik nog schaven. Als het klaar is plaats ik het in twee aflevringen.
In verband met de aangescherpte maatregelen koos ik ervoor de laatste lessen online te volgen. Eerlijk gezegd is dat toch minder leuk. In je eentje achter de laptop mis je het contact met de coach en de medecursisten. Vooral het onderlinge plezier en de inspiratie die je van  elkaar ondervindt maakt zo'n cursus tot een klein feestje. Hopelijk kunnen we in januari weer gezellig in de klas zitten.