Misschien laat je nog eens wat zien vroeg "in de weer" hier in haar reactie onder het blog over heimwee na de vakantie. Tja, waar moet ik beginnen na de vijf verhalen die ik al schreef. Zal ik één van de spectaculaire zonsondergangen laten zien die we in de eerste week dagelijks kregen voorgeschoteld. Of de monniken die, onder de rook van Sneek, aan het begin van de oprit van de Thaborhoeve staan. Uitgevoerd in roestig staal vallen ze overdag niet erg op, maar ’s avonds zijn ze aangelicht en lijkt het alsof ze op de brandstapel staan. Telkens als we er langs kwamen moest ik denken aan het liedje van Jaap Fischer. ‘Er woonden twee monniken Hans en Joop in een klooster op een heuvel, ze verdeden de tijd en dat was een hoop, met sigaren wijn en gekeuvel.’ De Thaborhoeve ligt namelijk op de gronden van het voormalige Thaborklooster dat in 1580 werd afgebroken. Aan weerszijden van de lange oprit ligt een kleine wijngaard waar hoofdzakelijk witte druiven worden verbouwd. Jaren lang was het een boerenbedrijf met een kleine camping. Tegenwoordig wordt de hoeve gebruikt voor diverse activiteiten.
Je kunt er trouwen, rouwen, vergaderen, trainingen geven en bijwonen.
De opbrengst van de wijngaard is te gering om van te leven en van een camping met 20 plaatsen word je ook niet rijk. Tijdens ons 10-daags verblijf in het voorseizoen hadden we regelmatig het rijk alleen. Kortom een prima plek voor de kampeerder om je tenten op te slaan en Súdwest-Fryslân te verkennen. Sneek ligt op steenworp afstand, via knooppunten fiets je landelijk naar Bolsward en IJlst is op die manier ook een tochtje meer dan waard. Over het weidse landschap met de vele kerkjes deed ik al verslag in ‘Ons Bootje’
Dat verhaal is hier te lezen.
In verband met modereren kan het zijn dat het even duurt voor je reactie zichtbaar is.
donderdag, juli 14, 2022
Monniken en wijn in Ysbrechtum
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)




Wat een prachtige lucht en de foto van de monniken die heeft net wat extra’s. Ik blijf het een fijne provincie vinden, je natuurfoto’s zien er ook zó fris uit, zou er zo weer naar toe willen, maar (haha) Groningen zit in de planning.
BeantwoordenVerwijderenMooi verhaal weer, ik vind die monniken wat luguber aandoen op deze wijze.
BeantwoordenVerwijderenWat is Friesland toch ook mooi! Het lied van die monniken hebben Sjaak en ik heel wat keren tijdens onze wandeltochten gezongen van voor tot achteren!
BeantwoordenVerwijderenDat lied ken ik niet. Ga ik eens opzoeken. Wat een mooie beelden zeg, zo in dat licht ( vuur). Vroeger ging ik wel eens met mijn ouders naar Friesland op vakantie. Maar ik ben er de laatste jaren hoogstens eens doorgereden. Maar ik zie het al: ook hier moeten we maar eens heen.
BeantwoordenVerwijderenOh dat lied... dat roept zoveel herinneringen op. Ik leerde het tijdens een van mijn eerste baantjes, ik was twaalf of zo. Krantenvouwen moesten we en we zongen altijd tijdens het werk. Heb nu weer een oorwurm, een prettige
BeantwoordenVerwijderenGewéldig die monniken ik vind die roestbeelden lang niet altijd mooi maar dit is prachtig. Kwam vroeger wel eens in Friesland maar kan er eigenlijk m'n draai niet zo vinden. Misschien te weinig in de kleine plaatsjes geweest én te weinig gefietst.
BeantwoordenVerwijderenAparte mooie foto’s
BeantwoordenVerwijderenIk heb gereageerd op je blog over Liverdun.
BeantwoordenVerwijderenIk had er een melding van gekregen.
Verwijderenmonniken die, onder de rook van Sneek lopen, dacht ik eerst aan Monnickendam. Hans
BeantwoordenVerwijderenWat is het toch weids stil en prachtig in de uithoeken van Nederland. Goed beschreven en gefotografeerd.
BeantwoordenVerwijderenHeerlijke herinneringen! Ik ga nu toch echt die Elfstedentocht regelen 😊
BeantwoordenVerwijderenNiet wachten tot het vriest want dan wil Hulk hem waarschijnlijk schaatsen.
BeantwoordenVerwijderen