Op de smalle boezem van mijn oma
prijkte een speldje van goud
aan die boezem lag mijn moeder
en na haar nog vier monden
Toen ik er troost vond
was ze qua omvang flink toegenomen
ik had meer oma
dan haar kinderen
ooit een moeder hadden
Het sieraad bleef een kleinood
dat op haar omvangrijke boezem mee bewoog
Een ernstige ziekte maakte haar smaller
dan ze ooit was geweest
Zij ging, haar sieraad werd een gouden herinnering

Mooi geschreven en een prachtige herinnering. Zo'n oud sieraad is zoveel meer waard dan de waarde!
BeantwoordenVerwijderenOma's zijn GOUD waard!
BeantwoordenVerwijderenWat een kostbaar bezit... onbetaalbaar zelfs door de herinneringen.
BeantwoordenVerwijderen(Ik dacht heel even Zeeuwse knopen te zien maar dat zijn het niet)
FIjn weekend
Zo blijft een herinnering leven, mooi beschreven.
BeantwoordenVerwijderenMooi geschreven, liefdevol !
BeantwoordenVerwijderenontroerend en herkenbaar
BeantwoordenVerwijderenEen klein sieraad met met een grote herinneringswaarde , wat mooi verwoord.
BeantwoordenVerwijderenWat een mooi verhaal bij deze opdracht. Heel liefdevol ook.
BeantwoordenVerwijderenWat een lief verhaal, oma was er wel voor de kinderen.
BeantwoordenVerwijderenEen kleinood als herinnering heeft een grote meerwaarde. Hans
Mooie herinnering. Maar vooral, mooi compact en prachtig geschreven
BeantwoordenVerwijderenMooie herinneringen, mooi sieraad! Ik ken iemand die van de theelepeltjes, ringen, armbandjes enz van oma's weer prachtige sieraden voor het nageslacht maakt.
BeantwoordenVerwijderenDe laatste reactie was van mij, ik had vergeten om mijn naam er bij te zetten, Geesje
BeantwoordenVerwijderenGezien het verhaal op jouw blog had ik dat al begrepen. Je komt in elk geval door.
Verwijderen