Een zwaar gemoed

Ze heeft zichzelf met een opdracht opgezadeld. Meeschrijven aan de uitdaging WE-300. Het is nog geen eind van de maand dus de deadline, zo heet dat zo mooi, in schrijversland is nog lang niet inzicht.
Leonardo da Vinci zei ooit: 'Als geest en hand niet samengaan, ontstaat er geen kunst.'
We plukken nog dagelijks de vruchten van wat die man bedacht en gemaakt heeft.  Allemaal goed en wel, maar als blogger moet je het zelf maar zien uit te vinden. Ze hoort de gebiedende toon van de innerlijke stem. 'Zeur niet, begin gewoon. Daag jezelf uit.'
Voor de zoveelste keer neemt ze een duik in haar jeugd en bespeurt ze tegenzin om over dat onderwerp te schrijven. Die fase in haar bestaan is tijdens de cursus 'Schrijven van  levensverhalen', voldoende uitgediept. 
Hinderlijk dreint de innerlijke stem. 'Je uitgangspunt deugt niet.'
'Goh, je meent het, wat een ontdekking en nu?'
'Je hebt nog geen idee, maar er dient zich vast iets aan.'
'Tja, en als geest en hand niet samengaan, heb ik een probleem, dan geef ik het op.' Nu vraagt de stem van haar moeder om aandacht.
‘Opgeven, sinds wanneer is die karaktertrek van je vader actief?’
Ai, dat komt aan. Daar komt het beladen deel van het verleden toch om de hoek kieren. Haar vader was een man van twaalf ambachten en dertien ongelukken. Omdat hij te snel opgaf, bracht hij de meeste opdrachten, waar hij enthousiast aan begon, niet tot een goed einde. Voor hem ging het citaat:
'Om creatief te leven, moet je fouten durven maken', niet op. Meestal was hij voortijdig afgehaakt. Dat erfgoed van haar vader drukt soms lichtjes op haar schouders. Ze wordt er niet graag aan herinnerd laat staan dat ze die ballast uit het verleden met zich wil meedragen.

Een combinatie van de schrijfveer van vandaag en de WE-300.
De schrijfveer is: 'Een zwaar gemoed'. 
En de WE-300:  Schrijf in 300 woorden over het woord belasten zonder dat woord te gebruiken. Ik twijfelde hevig aan dit stuk tot ik de schrijfveer zag. Krijgt de innerlijke stem toch gelijk, er dient zich wel iets aan.