Na een rusteloze nacht vol Maurits rijdt ze de volgende dag, samen met Mieke, nerveus naar school. Ze durft niet te vertellen van haar verovering, laat staan dat ze om advies vraagt wat ze straks op het schoolplein moet doen en zeggen als haar verkering daar staat. Moet ze hem zoenen waar de hele school dan getuige van is? Ze ziet de jaloerse blikken al voor zich.
Misselijk van de zenuwen fietst ze het schoolplein op. Op het hoekje van de fietsenstalling staat Maurits. Hij zwaait naar haar en knipoogt. Ze bloost en geeft een verlegen grijns terug. De eerste hindernis is genomen. Opgelucht loopt ze met Mieke naar hun klaslokaal.
Vanaf die dag is ze regelmatig in gezelschap van Maurits. Ze zitten meestal tussen de klasgenoten in de cafetaria, waar Fats Domino uit de jukebox knalt. Soms zitten ze apart en smoezen, onder het wakend oog van de cafetariahouder, met hun hoofden dicht bij elkaar. Naïef laat ze Maurits niet verder komen dan een arm om haar schouder, hand in hand lopen en een beetje zoenen.
Hoe verliefd ze ook is na een aantal weken wordt de druk haar te groot, ze is te jong en nog niet aan een verbintenis toe ook al is dat met de leukste jongen van de school. Ze wil zich vrij met iedereen kunnen bewegen zonder gevoelens van verplichtingen naar één persoon. Wanneer Maurits ook nog eens aangeeft wel steviger te willen zoenen maakt ze met een bezwaard hart een einde aan de vrijage. Mieke krijgt gelijk, ze is een schijtebroek in de omgang met jongens. Maurits toont begrip en daar is ze maar wat blij mee. Er gaat een tijdje overheen voor zij weer een onbevangen houding vindt, maar uiteindelijk trekken ze als schoolvrienden met elkaar op.
Als Maurits zijn diploma haalt en voor een vervolgstudie naar school in de naburige stad gaat, verdwijnt hij van haar dagelijkse radar. Af en toe ziet ze hem nog op zijn bezorgfiets met rieten mand tijdens zijn zaterdagbaantje als bezorger bij de bakker in het dorp. Hij blijft een aardige vent, maar van verliefdheid is geen sprake meer. Wanneer ze zelf, met het diploma op zak het dorp verlaat om de opleiding tot verpleegkundige te volgen en verplicht in een zusterhuis gaat wonen, verdwijnt Maurits voor goed uit het zicht.
Aanstaande zondag de slotaflevering.
Je hebt je goed ingeleefd in de wereld van die jongelui.
BeantwoordenVerwijderenNiet zo gek, ik was er onderdeel van.
VerwijderenEen ander vervolg dan ik dacht dat er zou komen, maar wellicht...
BeantwoordenVerwijderenTjee, dat gaat wel héél snel !
BeantwoordenVerwijderenEn eigenlijk lijkt dit dus al een eind. Maar het leven kent soms verrassingen. ;-)
BeantwoordenVerwijderenIk doe hier n.a.v. de WE-300 en de vraag om een vervolg, in het kort verslag van een kalverliefde die er ooit was.
BeantwoordenVerwijderenIk wacht het af en probeer ondertussen te bedenken hoe ik die slotaflevering zou maken
BeantwoordenVerwijderenKalverliefde, de eerste liefde met de onzekerheid en de ogen van de mensen in je omgeving.
BeantwoordenVerwijderenHet maakt het niet makkelijker als je jong en nog onzeker ben. Hans
Fats Domino!!!!! Ik was en ben groot fan van deze man, heerlijke muziek. Wat leuk om te lezen dat jij een onderdeel van het verhaal bent, ik schat zomaar in dat jij Mieke niet bent. groetjes Geesje
BeantwoordenVerwijderenIk vind het weer een leuk verhaal. Ben heel benieuwd hoe het zondag afloopt.
BeantwoordenVerwijderenWat een heerlijk verhaal, kijk uit naar het slot.
BeantwoordenVerwijderen